สวัสดีพี่น้อง steemit ทุกท่านครับ
>ชีวิตทุกชีวิตย่อมเจอปัญหา มันขึ้นอยู่ว่าเราพอใจแค่ไหน สำหรับผมคำว่าพอดีๆ ก็ดีที่สุดแล้ว
สำหรับเรื่องแฟนของผมในขณะนั้นจนถึงปัจจุบัน แรกๆกลับบ้านปีละไม่เกิน2ครั้ง ทำงานต้อนรับและเสิร์ฟอาหารโรงแรมแห่งหนึ่งในย่านสุขุมวิท เจ้านายเขาคือคนไทยแต่มีสามีเป็นชาวต่างชาติ และโรงแรมจะต้อนรับชาวต่างชาติทั้งหมด แฟนผมสามารถพูดภาษาได้ ก็เลยมีรายได้ดีมากระดับหนึ่ง โชคดีที่เขายังส่งเงินช่วยเลี้ยงลูก
เขากลับบ้านมาหาลูก2ครั้งผมจำได้ และหลังจากนั้นปิดเทอมก็ให้พาไปส่ง และพาลูกไปเที่ยวไม่กี่วันก็ต้องทำงาน และครั้งหลังสุดเมื่อปีก่อนผมสงสัยว่าออกงานแล้ว มารับลูกไปเที่ยวทะเลหลายวันโดยให้ผมไปส่งลูกให้ที่ขนส่ง ลืมบอกไปว่านะตอนนั้นปรึกษาอะไรก็จะชวนเลิกกันอยู่อย่างนี้ตลอด และเขาไม่เข้าบ้านเลย ให้สังคมคิดเองครับไม่ขอเอ่ยมาก
ฟังความคิดผมดีกว่า คิดว่าเขาเลือกทางที่ดีกว่าอยู่กับผมแน่นอน ผมเพียงแต่นิ่งเฉยไม่อยากเลิกแล้วลูกมีปัญหาและกลัวเขาเอาลูกไป แต่นึกอยู่ในใจว่า ความจริงมักจะตรงข้ามความคิดเราเสมอ ผมจะทำให้เขาคิดแบบผมให้ได้ สิ่งที่ผมทำอยู่อาจดูไม่มีค่าในขณะนี้ แต่เราต้องมีสักวัน
ปัจุบัน ประมาณกลางปีที่แล้วถ้าจำไม่ผิด เพราะอยากลืม เขากลับไปบ้านมีชาวต่างชาติไปด้วยคนหนึ่ง และหลังจากนั้นไปเที่ยวสวีเดน ผมรู้เพียงเท่านั้นก็น่าจะพอแล้ว ผมรู้ได้อย่างไรงั้นเหรอ เขาเคยพูดกับผมว่า ไม่ต้องเป็นเพื่อนกันในfacebook หรอกเพราะจะทำให้เลิกกันมาหลายคู่แล้ว แฟนผมพูดนานแล้ว และก็บล๊อกให้ผมหาไม่เจอ ผมก็ไม่สนใจอะไร
ปัจจุบันสิ่งที่ผ่านมาในชีวิตผม ผมมองว่า สามีภรรยาคู่ใดบล็อกfacebook ระวังให้ดี คนบล็อคคือคนที่ไม่ซื่อสัตย์อย่างแน่นอนครับ ถ้าคิดจะเล่นแล้วบล็อกเพราะอะไร และคำว่าบล็อกไม่สามารถปกปิดได้จริง ถึงแม้ปัจจุบันสามารถปกปิดเพื่อนปกปิดโพสต์ มันไม่ช่วยอะไรได้เลย...
ลองฟังวิธีการผมดู เผื่อจะมีประโยชน์กับบางท่าน
ก่อนน่าคือไว้ใจไม่อยากรูั แต่เมื่อสงสัยก็พยายาม ครั้งแรกเลยคือเขาเปลี่ยนโทรศัพท์ใหม่ บล็อกหลุด ก็เริ่มรู้ เมื่อเขาเห็นว่าเราเริ่มรู้ก็ตั้งค่าใหม่และบล็อกใหม่ ผมจึงทำการเปลี่ยนเฟสใหม่ หรือใช้เฟสคนอื่นค้นหา ต่อมาเขาเปลี่ยนชื่อเฟสใหม่ ชื่อใหม่ไม่บล็อกแต่ไม่มีความเคลื่อนไหว1เฟสและบล็อก1เฟส ผมทำการหาเพื่อนสนิทในเฟสไล่ไปว่าต้องมีคนแท็ค ถ้าไม่มีหรือปกปิดเพื่อน หาโพสต์ที่มีคนกดถูกใจหรือคอมเมนท์ ไล่ไปเรื่อยจนเจอรูปที่พาต่างชาติกลับบ้านโพสต์โดย ญาติขอบคุณผู้พามาเลี้ยงวันนี้ถ่ายรูปครบถ้วนบริบูรณ์..
ผมส่งLineไปเพียงแค่ว่า พี่สาวน้องสาวที่ยุแหย่ให้มีสามีต่างชาติคงสมใจเขาแล้วใช่ไหม คำตอบเขาคือ เรื่องของกู(ขอโทษไม่สุภาพ) แค่นั้นแหละครับก็เลิกกันแต่โดยดีครับ ปัจจุบันเขากลับบ้านและเปิดร้านขายของและทำสีตุ๊กตาหินทรายยามว่างและวางหน้าร้านและส่ง นานๆครั้งจะไปกรุงเทพฯ
ปิดเทอมมารับลูกที่ขนส่ง แล้วผมเคยลองใจเขาว่า ลูกเริ่มโตขึ้นมากแล้ว ใช้เงินมากขึ้น เลี้ยงไม่ไหวแล้ว เอาลูกย้ายโรงเรียนไปเถอะ ผมอยู่คนเดียวดีกว่า ตอนนั้นพูดว่า ไปหาครูแล้วรอปิดเทอมก่อน ปัจจุบันไม่เห็นพูดถึง ผมคิดว่าไม่สามารถเอาไปอยู่ได้หรอก เขาจะรู้ว่าชีวิตจะไม่อิสระ ไม่สามารถหาเงินได้อย่างอิสระเหมือนที่ผมต้องคอยดูแลลูกมา8เกือบ9ปีแล้ว มันอึดอัดมาก ไปไหนก็ไม่ได้ ทำงานไกลก็ลำบาก
สุดท้ายโพสต์นี้ ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและกดโหวตให้กำลังใจนะครับ ขอบคุณsteemit ที่ให้พื้นที่ได้อธิบายแบบไม่เคยเล่าที่ไหนมาก่อน ขอยืนยันว่าทุกอย่างเป็นเรื่องจริงและไม่มีเจตนาให้ผู้อื่นมองว่าแฟนผมเป็นคนไม่ดี เพียงแต่อยากให้เข้าใจความรู้สึกของผมเองเท่านั้น ขอบคุณทุกท่านครับ
