လြယ္မံုမိန္းေတာင္သည္ ဗန္းေမာ္ဘက္မွ လာလ်ွင္ ျမိဳ႕အဝင္တြင္ တည္ရွိျပီး လက္ယာဘက္သို႕ခ်ိဳးကာ အတြင္းပိုင္းသို႕ ဝင္ရေလသည္။ ေတာင္ေျခတြင္ ကားမ်ား ဆိုင္ကယ္မ်ား လူမ်ားႏွင့္ျပည့္က်ပ္ေနကာ ဆိုင္ကယ္မ်ားကို ေတာင္ေျခရွိ ဆိုင္ကယ္ထားရန္ ေနရာတြင္ ထားခ့ဲရေလသည္။ ပြဲေတာ္မရွိသည့္ အခ်ိန္တြင္ ဆိုင္ကယ္ျဖင့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းအထိ စီးတက္ႏိုင္ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား၏ ေျပာျပခ်က္အရ သိရေလသည္။ ေတာင္ေပၚသို႕ ျဖည္းခ်င္းခ်င္း အတက္လမ္းမွ စ၍ တက္က်ေလသည္။ လူတန္းၾကီးႏွင့္ တေရႊ႕ေရႊ႕လိုက္ပါလာရင္း တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ေတာင္ေပၚသို႕ ေရာက္လာေပသည္။ ေမာသည္ထက္ ေနအလြန္ ျပင္းေသာေၾကာင့္ ေခ်ြးဒီးဒီးကိေလသည္။ ေတာင္တက္လမ္းတစ္ေလ်ွာက္တြင္ပင္ ဘုရားဖူးမ်ားအတြက္ စတုဒီသာမ်ားကို ခင္းက်င္းေက်ြးေမြးထားေလသည္။ ေသာက္ေရ အေအးဗူး ေကာက္ညွင္းေပါင္း စသည္ျဖင့္ အမယ္စံုလွေပသည္။ နားရင္းတက္ရင္းႏွင့္ပင္ ေတာင္ေပၚရွိ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းသို႔ ေရာက္ေလသည္။
photo by me
photo by me
ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတြင္ ေရစိမ္ႏွင့္ ေခါက္ဆြဲမ်ားကို ေက်ြးေမြးရာ မိမိတို႕ အဖြဲ႕သည္လည္း လက္မေႏွးဘဲ ဝင္ေလြးက်ေလသည္။ ဗိုက္ဆာဆာႏွင့္ တစ္ပန္းကန္ကုန္သြားေသာ္လည္း ေနာက္တစ္ပန္းကန္ ထပ္ယူရန္ မလြယ္ကူေပ။ လူတန္းရွည္ၾကီးသည္ မိမိတို႕ေနာက္တြင္ ေတာင္ေျခထိေအာင္ ရွိေပေသးသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ မသြားခ်င္သြားခ်င္ႏွင့္ ဆက္သြားရာ ဇရပ္ထဲတြင္ ထမင္းဗူးေလးမ်ားႏွင့္ ထမင္းေဝေနသည္ကို ဝင္၍ တိုးရျပန္ေလသည္။ ထို႕ေနာက္ လူစံုတက္ေစ့ ထမင္းဗူးမ်ားရလ်ွင္ ေအးေအးလူလူ စားေသာက္ႏိုင္ရန္ ရပ္ေတာ္မူေစတီေတာ္ၾကီးတည္ရွိရာ ေတာင္ထိပ္ဆီသို႕ ဆက္၍ တက္ခ့ဲက်ေလသည္။ သစ္ပင္သစ္ရိပ္ေကာင္းေသာ္လည္း မ်ားျပားလွသည့္ လူမ်ားေၾကာင့္ ထိုင္စရာေနရာပင္ ခက္ခဲေလသည္။ ရပ္ေတာ္မူဘုရားတည္ရွိရာ ဝန္းက်င္တြင္ ဆိုင္ခန္းေလးမ်ားထိုးကာ စတုဒီသာမ်ား ေက်ြးေမြးေနေလသည္။ အထူးသျဖင့္ ထမင္းဆိုင္ေလးမ်ားမွာ ပိုမ်ားေလသည္။ မိမိတို႔ အဖြဲ႕သည္ ဘုရားရင္ျပင္တြင္ က်ပ္သိပ္ေနသည့္လူအမ်ားၾကား တိုးေဝွ႕ထိုင္က်ရင္း ထမင္းစားက်ရေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ရပ္ေတာ္မူေစတီေတာ္ၾကီးကို ဖူးေမ်ွာ္ၾကည္ညိဳရင္း အလွဴ ေငြမ်ား ထည့္ဝင္က်ေလသည္။
photo by me
ထို႕ေနာက္ အဆင္းလမ္းမွဆင္းကာ သစ္ခြဥယ်ာဥ္ျခံေလးထဲသို႕ ဝင္ကာ စိုက္ပ်ိုဳးထားသည့္ သစ္ခြႏွင့္ သဘာဝပန္းမ်ိဳးမ်ားကို ေလ့လာက်ေလသည္။ အဆင္းလမ္းသည္ ေလွကားထစ္ေလးမ်ားႏွင့္ ခပ္မတ္မတ္ရွိေသာ္လည္း အတက္လမ္းကထက္ ပိုနီးသည္ဟု ထင္မိေလသည္။ ေတာင္ေျခသို႕ ေရာက္သည္တြင္ နံနက္ ၉နာရီခန္႕သာရွိေသးသျဖင့္ ခရိးစဥ္ ထက္ဆြဲက်ျပန္ေလသည္။ ျမိဳ႕သစ္ျမိဳ႕ႏွင့္ ၃မိုင္ခန္႕သာ ေဝးေသာ ကုန္းေႏွာင္ရြာရွိ ေက်ာက္တံုးၾကီး ေရတံခြန္သို႔ သြားေရာက္ခ့ဲက်ေလသည္။ ေရတံခြန္သည္ သိပ္ျမင့္လွသည္ မဟုတ္ဘဲ ေရစီးလည္း သိပ္မသန္ေပ။ ေႏြရာသီ ေရနည္းခ်ိန္ျဖစ္သျဖင့္ ေရတိမ္ေလသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ သင့္ေလ်ွာ္ေပသည္။ ေနပူပူထဲမွ ခရီးႏွင္ာက်ေသာ မိမိတို႕ အဖြဲ႕သည္ သဘာဝေရတံခြန္ေလးေဘးတြင္ အေမာေျဖက်ေလသည္။ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို စားေသာက္က်ေလသည္။ ထို႕ေနာက္ ေရေဆာ့ကစားက်ရင္ အျပန္ခရီးကို နံနက္ ၁၀နာရီခြဲတြင္ စတင္ေလသည္။ ထိုခရီးစဥ္ေလးသည္ မထင္မွတ္ဘဲ ကုသိုလ္လည္းရခ့ဲသလို အေပ်ာ္ခရီးေလးလည္း ျဖစ္ခ့ဲပါသည္။ အခါအခြင့္သင့္ေသာအခ်ိန္တြင္ ေအးခ်မ္းစြာ ဘုရားဖူးရင္း ထိုေရတံခြန္ေလးကို ျပန္သြားအံုးမည္ဟု စိတ္တြင္မွတ္သားရင္း စာဖတ္သူအားလံုး ရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ႔ပါေစ။
msc 175
