เมื่อ 2 วันก่อน เห็นมีคนแชร์เพจของ ExtremePc Market
เป็นเรื่องของพี่คนหนึ่งที่มารับซื้อซากคีย์บอร์ด steelseries apex raw หรือ illuminated 200-300 บาท ที่น่าสนใจคือพี่เค้าบอกว่าเค้ามีร่างกายพิการ ต้องใช้ปากกาจิ้มปุ่มเลยทำให้ปุ่มเลอะหายไปบ้าง ซื้อสติ๊กเกอร์มาติดไม่กี่วันก็หลุดเลอะหายอีก
หลังจากพี่เค้าโพสไปได้ไม่นาน มีคนสนใจเข้าไปช่วยเหลือเป็นจำนวนมาก รวมทั้งเราด้วย ทำให้พี่เค้าต้องออกมาบอกเล่าประวัติของตัวเอง ประวัติของพี่เค้าถ้าคุณได้อ่าน สิ่งแรกที่คุณรู้สึกคือ...
คุณจะรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาก
คุณโชคดีที่เกิดมามีร่างกายครบ 32 และโชคดีที่คุณยังอยู่ครบ 32 มาจนถึงทุกวันนี้
คุณจะหันกลับมามองตัวเอง
คุณทำทุกวันนี้ดีแล้วหรือยัง คุณมีต้นทุนมากกว่าพี่เค้ามากมาย แต่ทำไมความขยัน ความอดทนถึงมีสู้พี่เค้าไม่ได้
เรื่องราวของพี่เอก
พี่เอกเล่าว่า... เมื่อพ.ศ. 2539 ประสบอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำเมื่ออายุ16ปี ทำให้หมอนรองกระดูกต้นคอหักทับเส้นประสาท ส่งผลตั้งแต่คอลงมาไม่มีแรงและความรู้สึก พูดง่ายๆคือเหลือแค่หัวกับคอ
แต่พอทำกายภาพอยู่โรงพยาบาลเกือบปีมีแรงพอยกแขนได้
โรงพยาบาลจึงทำอุปกรณ์ช่วยใส่มือให้
พอกลับบ้านเป็นอะไรที่น่ากลัวมากกับความคิดฟุ้งซ่าน และ20ปีก่อนคอม เน็ต มือถือไม่มี ทำให้เหงาหงอยมาก ไปเรียนหนังสือต่อก็ไม่ได้ เรียนโรงเรียนผู้พิการก็ไม่ได้เพราะมีแค่หัวกับคอเขาจึงไม่รับ
สุดท้ายก็ให้น้องยืมหนังสือห้องสมุดมาให้อ่าน คอมมีคนบริจาคมือ2ให้สมัยวินโด 3.1 แรม2เมก เลยได้เรียนเอง นั่งนานตูดก็เป็นแผลกดทับอีก 10ปีต่อมา ติดเกมส์ตามสเต็ป ปังย่าเล่นมือเดียวได้
เน็ตช่วง10ปีต่อมาไวขึ้น แถมยังมียูทูปด้วย
ต่อมาพ่อก็ป่วยเลยตัดสินใจเลิกเกมส์มาฝึกกราฟฟิก โฟโต้ชอป ตัดต่อวิดิโอ ทำเวป ทำ3d หัดเองเลย พี่เอกบอกว่าถ้าให้รอหายพิการคงไม่ไหว พอเก่งได้ที่ก็หางาน แต่ว่าเขาก็รับแต่คนพิการเดินได้ มือดี ไปพักที่ทำงานได้ รู้สึกเหมือนเป็นบุคคลชั้นล่างๆที่ไม่มีใครต้องการ
สมัครไปหลักร้อยที่ จนมีพี่ร้านเวดดิ้งรับและทำงานตั้งแต่นั้นมา ช่วงหลังเริ่มมาทำ3dเกี่ยวกับบ้านด้วย เลยได้ใช้ทักษะ Lr ps ae sonyvegas su vray Lumion ตอนนี้พี่เอกเลยนอนทำงานบนเตียงอยู่บ้านได้สบายเลยครับ
ผลงานของพี่เอก
นอกจากนี้พี่เอกเคยได้รับรางวัลด้วยนะ
รางวัลพระราชทาน บุคคลพิการตัวอย่าง ประจำปี 2558
สิ่งที่สำคัญที่สุดที่ทำให้พี่เอกมีทุกวันนี้ได้
คงเป็นเพราะครอบครัว ที่มีให้ทั้งกำลังกาย กำลังใจ
พี่เอกทำอะไรเองไม่ได้เลย ทั้งทานข้าว ขับถ่าย
โชคดีที่พี่เอกมีแม่คอยทำให้ทุกอย่าง
คอยพลิกตัวทุก2ชั่วโมง ใน24ชมของทุกวัน
แม่และครอบครัวของพี่เอก ทำแบบนี้ให้ทุกวันมาตลอด22ปี
ขอบคุณสำหรับน้ำใจทุกท่านที่ยก keyboard ให้พี่เอก
บางท่านแม้พี่เอกจะบอกว่าได้เยอะแล้วแต่ก็เต็มใจที่จะให้เพื่อใช้ภายหน้าหรือแชร์ต่อให้ผู้พิการอื่น และก็มีเสนอความช่วยเหลืออื่นๆรวมถึงอุปกรณ์ใหม่ๆมาให้ด้วย
เห็นมั้ยครับว่าสุดท้ายแล้ว
คนไทยก็รักและมีน้ำใจช่วยเหลือกันเสมอ
ถึงแม้ว่าจะไม่รู้จักกัน ไม่เคยคุย ไม่เคยเห็นหน้ากัน
แต่การที่เราได้ให้ การให้ที่สามารถช่วยเหลือคนๆหนึ่งได้
ก็นับว่าเป็นความสุขที่ทำให้ยิ้มได้ แน่นอนครับ :)
หากคุณกำลังท้อแท้กับเรื่องต่างๆ อยากให้คุณย้อนกลับมาอ่านเรื่องราวของพี่เอก แล้วให้ทุกตัวหนังสือในบทความนี้ เป็นกำลังให้คุณ กล้าและมีพลังที่จะสู้กับทุกปัญหาที่คุณกำลังเผชิญอยู่นะครับ :)
ขอบคุณเรื่องราวของพี่เอกอีกครั้งที่ทำให้มีกำลังใจ
และขอบคุณทุกคนที่ติดตาม 