Chapter XX : A normal Insanity, PARADOX.

"เราล้วนแล้วแต่เป็นสีที่ไม่เหมือนกัน เป็นอะไรบางอย่างที่มีเอกลักษณ์"

---

![image](

---

ความไม่ปกติคือความปกติ

ในโลกที่มีความหลากหลายใบนี้

เราล้วนแล้วแต่เป็นสีที่ไม่เหมือนกัน

เป็นอะไรบางอย่างที่มีเอกลักษณ์

การหมุนวนของสถานการณ์ต่างๆ

ไม่อาจทำให้เรื่องราวผิดเพี้ยน

มีแต่ใจของคนเท่านั้น

ที่ไม่สามารถยอมรับ

และกล่าวโทษความไม่ปกติ

โดยที่เราอาจจะขาดความเข้าใจ

ว่าโลกเรานั้นเป็นอย่างที่มันเป็น

หรือลวงด้วยสิ่งที่ใจเราอยากให้เป็น

พลิกหัวใจของเราใหม่

เรียนรู้ที่จะรับแรงกระแทก

แล้วปล่อยให้มันเป็นไป

อย่างปกติ

---

ทุกสิ่งอย่างล้วนแล้วปกติ
ด้วยรักและเคารพ
แสน (Stephan)