သည္းခံျခင္းဆုိတာ
အမ်ားအားျဖင့္ ေကာင္းတဲ့အမူအက်င့္တစ္ခုပါ
ဒါေပမယ့္ ျဖစ္စဥ္နဲ႔ ခံစားမႈေတာ့ ကြာျခားေနတတ္ပါ
တယ္။
လူတစ္ခ်ဳိ့္က သည္းခံစိတ္႐ွည္တတ္သူကုိ
ခ်စ္ခင္သေဘာက်ၾကမွာ အမွန္ပါပဲ။
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ကုိယ္လုပ္ခ်င္တုိင္း
အႏူိင္က်င့္ခ်င္တုိင္း က်င့္လုိ႔ရေနတဲ့သူကုိ
ဘယ္သူကမွေတာ့ မုန္းၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္
သူေပ်ာ္ရင္ ၊ သူစိတ္ခ်မ္းသာရင္ၿပီးေရာဆုိတဲ့စိတ္နဲ႔
ကုိယ္ဘာျဖစ္ျဖစ္ သည္းခံေနတာက
ကုိယ္တန္ဖုိးထားရသူကုိ အေႂကြးတင္ေအာင္
လုပ္မိေနသလုိ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။
ကုိယ္က သည္းခံေနတာမ်ားလာေတာ့
တစ္ဖက္က ကုိယ့္ႏွလုံးသားကုိ ဘာမွမျဖစ္ဘူးထင္ၿပီး
ပုိ၍ပုိ၍ ႏူိင့္ထက္စီးနင္းလုပ္သလုိျဖစ္လာတတ္တယ္
ကုိယ္က ဝဋ္ေႂကြးတစ္ခုေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္
ေပးဆပ္ခ်င္လြန္းလုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သည္းခံေနေပမယ့္ တစ္ဖက္က
ရေလလုိေလအုိတေစၦ ျဖစ္လာၿပီး
အေႂကြးေတြ ယူမိလာပါေလေရာ။
ဥပမာ.....မိဘက သားသမီးေတြကုိခ်စ္လြန္းလုိ႔
အလုိလုိက္တာမ်ားလာေတာ့ သားသမီးေတြအေနနဲ႔
ေနာက္ဆုံး ကုိယ္လုိခ်င္တာမရတဲ့အခါ
မိဘကုိ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ ျပဳမူလာတဲ့အထိ
သံသရာနစ္ေအာင္ မိဘက မခ်စ္တတ္သလုိ
ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။
ကမၻာႀကီး ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္လာတဲ့အေၾကာင္းအရင္းက ပညာ႐ွိေတြ ပါးစပ္ပိတ္ခဲ့လုိ႔လုိ႔ ကမၻာေက်ာ္
ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္က ရင္ဖြင့္ခဲ့ဖူးပါတယ္။
ကုိယ္တန္ဖုိးထားရသူေတြနဲ႔ ကုိယ္နဲ႔ပတ္သက္ခဲ့သူေတြကုိ အေႂကြးေတြ ထပ္မယူေစခ်င္ရင္ သည္းခံသင့္တာကုိ
သည္းခံၿပီး အားမနာသင့္တဲ့အရာကုိ
အမွန္ျမင္ေအာင္ ေထာက္ျပသင့္ပါတယ္။
လူတစ္ခ်ဳိ့္က အရိပ္အႁမြက္ ေျပာ႐ုံျဖင့္ နားလည္ႏူိင္ေပမယ့္ လူတစ္ခ်ဳိ့ကေတာ့ အဆိပ္႐ွိတဲ့ေႁမြတစ္ေကာင္မွန္း
သိေအာင္ေတာ့ အေမာက္ကေလးေထာင္ျပမွရမွာပါ။
ဘယ္အရာကုိမဆုိ ပညာသားပါပါ
သူ႔ဘက္ကုိယ့္ဘက္ မ်ွတေအာင္ သည္းခံတတ္မွ
တရားမ်ွတျခင္း ဆုိတာ ျဖစ္လာမွာပါ
သူ႔ဘက္ေတာ့ ေကာင္းသြားၿပီး ကုိယ့္ဘက္မွာ
စုတ္ျပတ္သတ္ေအာင္ ခံေနရရင္
မ်ွတၿပီး မွန္ကန္တဲ့ သည္းခံျခင္းမဟုတ္ျပန္ဘူး။
သည္းခံပါ
သူေကာင္းၿပီး ကုိယ္အရမ္းႀကီးထိခုိက္မသြားရင္....
သည္းခံပါ
သူ လမ္းေၾကာင္းမွန္ၿပီး ကုိယ့္ဘဝလမ္းေၾကာင္းေတြ
မတိမ္းေစာင္းသြားခဲ့ရင္......
သည္းခံပါ
သူ႔ဂုဏ္သိကၡာကုိ ကာကြယ္ရာေရာက္ၿပီး
ကုိယ့္ဂုဏ္သိကၡာကုိ မထိခုိက္ႏူိင္ဘူးဆုိရင္.....
သည္းခံပါ
သူ႔ကုိ ကုိယ္ဘယ္လုိမွ ေျပာင္းလဲလုိ႔ မရေတာ့ဘူးဆုိရင္......
ေနာက္ဆုံး သည္းခံလုိ႔ မရေတာ့ဘဲ
ေျပာင္းလဲလုိ႔လည္း မျဖစ္ႏူိင္ေတာ့ဘူးဆုိရင္
ဥေပကၡာျပဳႏူိင္ေအာင္ ၾကဳိးစားတာက
အနည္းဆုံးေတာ့ ခ်စ္စကုိ႐ွည္ေစၿပီး
မုန္းစကုိတုိေစကာ နာက်င္မႈေတြ ေလ်ာ့နည္းေစပါလိမ့္မယ္။
