ဒသမတန္းအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္လို႔ မေန႔ညက အိပ္မက္ကို ျပန္သတိရမိတယ္။
ကြၽန္ေတာ္က ဒသမတန္းကို အေတာ္ကံေကာင္းလို႔ ေအာင္လာတာပါ။ ေနာက္ထပ္ ျပန္ေျဖရရင္ ဘယ္နည္း မေအာင္။
ဒါေၾကာင့္လား မသိ။ ကေလးေတြ စာေမးပြဲ ေျဖေတာ့မယ္ဆို အိပ္မက္ဆိုး မက္တတ္တယ္။
ယခင္ႏွစ္က အိပ္ေပ်ာ္ေနတာနဲ႔ စာေမးပြဲ မေျဖလိုက္ရဘူး လို႔ အိပ္မက္ မက္ခဲ့တယ္။ အိပ္မက္ထဲ ေလးဆယ္ေက်ာ္ အဖိုးႀကီး ငိုလိုက္ရေသး။
ယခုႏွစ္က တစ္မ်ိဳး။
စာေမးပြဲသာ လာေျဖရ။ ေျဖစရာ စာမရလို႔ ေမးခြန္းကို မဖတ္ရဲဘူး တဲ့။
တကယ္လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔က မ်ိဳးနဲ႔ ရိုးနဲ႔ Bio ညံ့သူေတြ။
Bio ဆရာမက သိပ္ညံ့တယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ့္ကို ျမင္တယ္။ သခၤ်ာ ဆရာက သူ႔တပည့္ကို ညံ့တယ္ေျပာရင္ နည္းနည္းမွ မႀကိဳက္ဘူး။ အဂၤလိပ္စာ ဆရာက ကြၽန္ေတာ္ ေရးတဲ့ Essay ကို အတန္းထဲမွာ ဖတ္ျပတတ္တယ္။
ကြၽန္ေတာ္က အဲဒီလို။
သားေတာ္ေမာင္ေတာ့ ကံေကာင္းပါေစ ဆုေတာင္းေနရ။သည္
photo :: google
