" ေဟ့ေကာင္ အညာသား၊ ငါ ကားဂိတ္ ေရာက္
ေနၿပီ။ ေနာက္ ၁၀ မိနစ္ဆို ကားထြက္ေတာ့မွာ "
" ဟုတ္ၿပီ အကို၊တည္းခိုခန္းမွာ ဘိုးေတာ္လဲ ေရာက္ေနၿပီ။သူ႔လဲ သေဘၤ္ာသားပဲ၊ နာမည္နဲ႔ ဖုန္းနံပါတ္ message ပို႔လိုက္မယ္။ "
" သူလဲ ပန္းေတာင္ သြားမွာလား "
" ဟုတ္တယ္ အကို၊ သူလဲ ေရႊတူးေနတာ
သေဘၤ္ာသားေတြ စုၿပီးေတာ့ "
" သေဘၤ္ာ မလိုက္ၾကေတာ့ဘူးလား "
" သူက ပန္းေတာင္မွာ ေနၿပီး ႀကီးၾကပ္တာ
က်န္တဲ့သူေတြက သေဘၤ္ာလိုက္ၾကတယ္ "
" သူတို႔ေကာ အဆင္ေျပၾကလား "
" ၇၀၀ ေလာက္ ႐ႈံးတယ္ "
" ေအးေလ လုပ္တိုင္း မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဘူး ေပါ့၊
ၾကားရတာ စိတ္မေကာင္းဘူး "
" ဝါဆိုသကၤ္န္းကပ္ ကူလုပ္ဖို႔ေခၚတာ။ သူက အခ်က္အျပဳတ္လဲ ေကာင္းတယ္။ လမ္းမွာလဲ
အကူအညီ ရေအာင္။ လမ္းက အတက္အဆင္း ၾကမ္းတယ္။ ကတုံး တစ္ေယာက္ထဲ မရဘူး "
" ဘယ္ႏွေယာက္ လာမွာလဲ၊ လူမ်ားလား "
" အကိုရယ္ ကတံုးရယ္ ဘိုးေတာ္ရယ္
ေရႊမုဆိုးကေတာ္ရယ္၊ ၄ ေယာက္ပဲ "
" ေရႊမုဆိုးကေတာ္က ဘယ္သူလဲ "
" ကတုံး သူငယ္ခ်င္း၊ သူတို႔ လင္မယား နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ညီအကို စပ္တူလုပ္တာ "
" ဘယ္လို လုပ္ျဖစ္သြားတာလဲ "
" က်ေနာ္တို႔ အရင္က ရမည္းသင္းမွာ အတူေနၾကတာ။ က်ေနာ္တို႔ တပ္ကုန္း ေျပာင္းေတာ့ ကတံုးက စာေတာ္လို႔ ဆရာမက
သူ႔အိမ္ေခၚထားတယ္။ ေရႊမုဆိုးကေတာ္က ဆရာမရဲ႕ သမီး၊ ေရႊမုဆိုးလဲ က်ေနာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း ပဲ။ က်ေနာ္တို႔ ညီအကို သေဘၤ္ာ စီးေနတုန္း ေရႊမုဆိုးက ေရႊေတာမွာ လုပ္ေနတာ။
မေအာင္ျမင္ေတာ့ သားမယားအိမ္ေတာင္ မျပန္ဘူး။ ၇ ႏွစ္ၾကာၿပီး ေရႊတြင္း ေအာင္မွ ရမည္းသင္း ျပန္လာတာ။ ကတုံးနဲ႔ ပါတ္သက္ၿပီး လုပ္ျဖစ္သြားတာ "
" ေအးပါ၊ ကားထြက္ေတာ့မယ္၊ ကားေပၚ တက္ေတာ့မယ္ "
" ဟုတ္ အကို၊ ၁၀၅ မိုင္ ေရာက္ရင္ နာရီဝက္
ကားနားလိမ့္မယ္။ ဖုန္းျပန္ဆက္ဦး "
" Ok "