ကုိယ့္မွာ အမာရြတ္႐ွိေနရင္ သူမ်ားဒဏ္ရာကုိ
နားလည္ခံစားေပးတတ္သင့္တယ္။
ကုိယ္ငုိဖူးရင္ သူမ်ား႐ူိက္သံကုိ
ျပက္ရယ္မျပဳသင့္ဘူးလုိ႔ ထင္တယ္။
ကုိယ့္အသားကုိထိလုိ႔ နာတတ္ရင္
သူမ်ားအသားကုိ နာက်င္ေအာင္ မလုပ္သင့္ဘူးလုိ႔ ထင္တယ္။
ကုိယ့္ကုိ နစ္နာေအာင္ေျပာတာ မၾကဳိက္ရင္
အျခားသူကုိလည္း ထိခုိက္ေအာင္ မပုတ္ခတ္သင့္ဘူးလုိ႔ ထင္တယ္။
ကုိယ္ ဝမ္းနည္းတတ္ရင္ အျခားသူကုိ နာက်င္ေအာင္
မလုပ္သင့္ဘူးလုိ႔ ထင္တယ္။
ကုိယ့္အေသြးအသားကုိ ထိတာမၾကဳိက္ရင္
အျခားသူရဲ႕ အေသြးအသား ကုိ အေပ်ာ္မၾကံသင့္ဘူးလုိ႔ ထင္တယ္။
ကုိယ့္ကုိ ညာတာမၾကဳိက္ရင္ အျခားသူရဲ႕ ယုံၾကည္မူကုိလည္း
အေလးထားၿပီး တန္ဖုိးထားသင့္တယ္။
ကုိယ္နာတတ္တာကုိ အျခားသူကုိ နာက်င္ေအာင္လုပ္ေနရင္ေတာ့
ကုိယ္လည္း တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ နာက်င္ရတတ္တယ္။
ဘာလုိ႔လဲ ဆုိေတာ့
ကုိယ္မွ နာက်င္တတ္ရင္ သူမ်ားလည္းနာက်င္တတ္မယ္ဆုိတာ ေေေသခ်ာတယ္ေလ။
