21/01/61
ณ บ้านๆหนึ่ง มีสุนัขอยู่หนึ่งตัวหน้าตาดุร้าย ฟันแหลมคม สายตาเป็นนักลา ผู้คน ณ บริเวณนั้นต่างพากันหวาดกลัวมัน เมื่อมีเด็กเดินผ่านก็จะตะโกนบอกไปว่า! "หนูๆระวังหมาากัดนะลูก" เด็กก็กลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้ เจ้าสุนัขตัวนี้ได้ยินคำบอกเล่าของคนอื่นมากมายว่าตัวเองนั้นดุร้าย ชอบกัดผู้อื่น มันจึงนึกย้อนมองดูตนเองและคิดในใจว่า "ข้าเคยไปกัดหรือทำร้ายใครที่ไหนหรือเปล่า ทำไมมีแต่คนกลัวข้าทั้งๆที่ข้าไม่เคยทำร้ายใครหรือเพราะหน้าตาของข้าที่ทำพวกเค้ากลัว"
เมื่อคิดเช่นนั้น เจ้าสุนัขก็พยายามทำใบหน้าของตนให้ดูไม่น่าเกรงกลัว แต่ด้วยสายพันธ์ของตัวเองเป็นนักล่า สายตาของมันก็ยังคงน่ากลัวอยู่ดี วันหนึ่งมีเด็กน้อยคนหนึ่งเดินผ่านมาเห็นเจ้าสุนัข ด้วยความที่เป็นเด็กก็มิได้เกรงกลัวแต่อย่างใด วิ่งเข้าไปเล่นกับสุนัขด้วยความใสซื่อ เจ้าสุนัขก็ดีใจที่มีเด็กมาเล่นกับตนเอง จึงเล่นกับเด็กน้อยคนนั้น กระโดดใส่บ้าง วิ่งไล่บ้าง กัดเบาๆบ้าง เด็กน้อยหัวเราะสนุกสนานเจ้าสุนัขก็ร่าเริงกว่าทุกวันที่ผ่านมา ทันใดนั้นก็มีสตรีสูงวัยท่านหนึ่งเห็นเจ้าสุนัขกำลังทำท่าทางจะกัดเด็กน้อย สตรีสูงวัยจึงหยิบไม้ที่วางอยู่ข้างทางขึ้นมาและวิ่งไปหาเจ้าสุนัข ฝาดมันเต็มแรง!! จนมันต้องวิ่งหนีไป จากนั้นสตรีสูงวัยก็ได้พูดกับเด็กว่าเป็นอะไรมากมั้ยลูก อย่าเล่นกับมันอีกเดียวมันจะกัดเอา เดียวยายไปส่งบ้านนะลูก....
#เจ้าสุนัขคิดในใจข้าทำอะไรผิดไป
#จากในสังคมปัจจุบันผู้คนมักมองการกระทำเล็กๆน้อย ที่มิได้เป็นไปตามที่เห็นแต่ก็ตีความไปตามที่ตนคิด จึงทำให้คนส่วนมากตัดสินกันจากภายนอก
