Op een dag see der ma, “Ga es eens naar die ouwe toe. Dies bijna kassiewijle.” Nou daar ging Roodkappie dan, effe op pad met een mand vol snaai en 'n flessie neut. Toen Roodkappie vetrok riep ma nog: "Roodkappie, blijf op et pad en ga nie met onbekende figuren ouwehoeren anders ben je mooi de sjaak."
Toen Roodkappie op pad was naar die ouwe graftak, kwam se de wollef tege. Die wollef deed net of-ie de vriendeleke buurtmeneer was en see, "Goh, Roodkappie, waar ga je naartoe?" Se dacht dat de wollef wel een goser was waarmee je wel een pilsie ken pakke. Dus se babbelt effe wat met de wollef en see dat se op pad was naar die ouwe taart om samen wat te kanen en een pikketanussie te drinken.
Die gluiperd wollef voelde daar wel wat foor en see dasse wel een bossie tullepe mee most nemen. Roodkappie vond datten goed plan en ging van t pad af om wat bonjedempers ritselen.
Affijn, toen Roodkappie die tullepe aan et plukken was, sloop die gluiperd naar et huis van die ouwe graftak. Hij klopte op de deur. “Wat mot je?”, hoorde de wollef vanuit et huis. “Ben Roodkappie, hep een mand vol snaai enne flessie neut.” antwoorde de wollef in een hoge stem. “Geef et touw maar een hijs,” see die ouwe, “dan gaat die deur vansellef ope.” De wollef sjorde aan et touw en de deur ging open. In één sprong dook ie bovenop die ouwe tang en vreette haar in één keer op. Hij trok daarna die ouwe der kloffie aan en ging in der nest ligge.
Toen Roodkappie eindelijk bij die ouwe aan was gekome, klopte se an. “Wat mot je?” see de wollef in sen beste imitasie. “Ben Roodkappie, hep een mand vol snaai enne flessie neut.” antwoorde Roodkappie. “Geef et touw maar een hijs,” see de wollef, “dan gaat de deur vansellef ope.” Roodkappie trok braaf aanet touw en de deur swaaide open.
Daar sag se die ouwe, maar se sag er niet helemaal koosjer uit. Se vroeg: "Ej ouwe, waarom hep je sukke grote kijkers?" En de wollef met sen sluwe bakkes see: "Dat is om jou beter te sien." Roodkappie is nie van gistere en vroeg door: "En ouwe, waarom hep je van die grote luisterlappe?" De wollef antwoorde in sen sjieke stem: "Das om jou beter te horen, koter." Maar Roodkapie, die nie makkelijk de boot inging, vroeg vedder: "En ouwe, waarom hep jij van die grote bijtspijkers?" De wollef, al klaar foor sen eindsprint, see: "Das om jou beter op te vrete!" De wollef opende sen scheur en hoppatee, verslond so Roodkappie.
“God, wat sit ik vol na die twee,” dacht de wollef bij se eige en ging trug naar de koffer van die ouwe tang om sichsellef effe van de binnekant bekijke.
Toen komp een jager foorbij en hoorde et harde neusfluite. Hij vond dat niet als die ouwe klinke en gong naar binne om te kijke. Hij schrok se eige et apesuur toen ie die geinponem van een wollef sag pitte in plaats van die ouwe. “Das flinke soep,” dacht ie en sneed de dikke pens van die vetsak ope. “Hopla!” riepen die ouwe postduif en Roodkappie toen se eruit kwame. Met sen drie beslote de wollef wel effe een lessie te leren en propte wat stene in sen buik. Toen naaide se um weer dicht en smeerde se em.
Toen de wollef wakker werd konnie wel wat drinke. Die vetsak sleepte se eige naar de rivier, maar hij was ontiegelek swaar. Hij bukte foorover om wat te drinken maar viel so t majem in en versoop.
Mokumse Stukkies' Roodkappie © 2024 by Shannon Donker is licensed under CC BY-NC-ND 4.0. To view a copy of this license, visit http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/
Mokumse Stukkies is een Nederlandse serie dat verhalen en sprookjes vertelt in het Bargoens. Bargoens, in het bijzonder het Bargoens dat in Amsterdam werd gebruikt, is een vorm van slang of jargon die historisch werd toegepast door verschillende subculturen, waaronder criminelen, zigeuners, en rondreizende handelaren. Deze vorm van Bargoens is specifiek gerelateerd aan Amsterdam en heeft zijn eigen kenmerken en uitdrukkingen ook uit bijvoorbeeld het Jiddisch.
Het gebruik van Bargoens in Amsterdam is in de loop der jaren afgenomen, en het wordt niet meer zo breed toegepast als vroeger. Toch blijven sommige uitdrukkingen en woorden uit het Amsterdamse Bargoens een rol spelen in de lokale taalgeschiedenis en cultuur. een rol spelen in de lokale taalgeschiedenis en cultuur. Mokumse Stukkies dient als een homage aan de cultuur en dialect van Amsterdam.
My name is Shannon, I am a product designer. Born and raised in Amsterdam, living in Berlin.
I write about travel, HIVE, design, food, life and any thoughts I have!
