ယေန႔ ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ ေစ်းဘက္လမ္းေလွ်ာက္ရင္း မုန္႔ဟင္းခါး ဝယ္စားဖို႔ အၾကံေပၚလာတာနဲ႔ ဆိုင္ထဲကို ဝင္လိုက္တယ္။ ဆိုင္ဆိုေပမယ့္ လက္တြန္းလွည္းေလးနဲ႔ဆိုင္ေလးမွ်သာ။
"မုန္႔ဟင္းခါး အိုးဘဲဥ နဲ႔ ေပးပါ"
ေရွ႕မွာဝယ္သူ ႏွစ္ေယာက္ရွိေနတာမို႔ ေခတၱေစာင့္ရေပမည္။ ထိုဝယ္သူႏွစ္ဦးမွာ လူငယ္ပိုင္းျဖစ္ေပသည္။ ထိုသူႏွစ္ဦးကို မုန္႔ဟင္းခါးသ္ည က တရားစကားေတြေျပာေနသည္။
တစ္ဝမ္းတစ္ခါးအတြက္တင္ ေငြရွာေနရတာမဟုတ္ဘဲ က်န္တျခားသံုးစရာစြဲစရာေတြအတြက္ပါ ေငြရွာေနရေၾကာင္း၊ ကြမ္းသမားက ကြမ္းဖိုး၊ ေဆးလိပ္ေသာက္သူက ေဆးလိပ္ဖိုး၊ အရက္ေသာက္သူက အရက္ဖိုး စသျဖင့္ အမ်ိဳးသားမ်ားခဗ်ာ (သူဥပမာေပးသကဲ့သို႔) အပိုေတြထပ္ကုန္ေနရေၾကာင္း၊ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာရင္ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔ အတြက္မွ်သာမဟုတ္ဘဲ က်န္အပိုသံုးဖို႔အတြက္ပါ ေငြရွာေနေၾကာင္း၊ စသျဖင့္ တရားသေဘာ ေႏွာေက်ေအာင္ေျပာေနေပသည္။ ၾကည့္ရတာ ဒီပုဂၢိဳလ္မွာ လူပ်ိဳႀကီးျဖစ္ဟန္တူတယ္။ အကယ္၍သာ အိမ္ေထာင္သည္ျဖစ္ပါက မိန္းမအတြက္ပါ ေငြရွာေနရတယ္လိို႔ ထည့္ေျပာဦးမလား မေျပာတတ္။
ဒါေပမယ့္ သူေျပာတဲ့စကားတစ္ခြန္းေလးကေတာ့ မွတ္သားစရာေကာင္းေပသည္။
သူေျပာတာက -
ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္အခါက ဘုရားရွင္ကို ၾကည္ညိဳတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးဟာ ဘုရားရွင္ တရားေတာ္ေဟာၾကားေနတုန္း တရားသဘင္စီရင္က်င္းပရာ ေရွ႕ကေန ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားေလသတဲ့။ ထိုအခါ ဘုရားရွင္က မည္္သည့္ေနရာကေန လာသလဲ။ မည္သည့္ေနရာကို သြားမလို႔လဲလို႔ မိန္႔ေတာ္မူသတဲ့။ ထိုအခါ ထိုအမ်ိဳးသမီးက မသိပါဘုရားဟုသာ ျပန္လည္ ေျဖၾကားသတဲ့။
မသိနားမလည္သူ တရားပရိတ္တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဘုရားရွင္းအား ထိုကဲ့သို႔ ေျပာသည္မွာ မသင့္ေတာ္ေၾကာင္း၊ ရိုင္းေၾကာင္း ေျပာၾကသတဲ့။
ထိုအခါ ဘုရားရွင္က သံသရာတြင္ က်င္လည္ရာတြင္ ဒီအမ်ိဳးသမီးဟာ မည္သည့္ဘဝမွ ဒီဘဝကို ျဖစ္လာသည္ကို မသိသကဲ့သို႔ ေနာင္သံသရာတြင္လည္း မည္သည့္ေနရာကို သြားေရာက္ ျဖစ္တည္ရမည္ကို မသိေၾကာင္း၊ သံသရာတြင္ က်င္လည္ကုန္ေသာ သူတို႔သည္လည္း သစၥာေလးပါးတရားကို ထိုးထြင္းမသိေသးသေရြ႕ ပင္လယ္မွာ ေမွ်ာေနတဲ့ သစ္တံုးကဲ့သို႔ ေမွ်ာခ်င္ရာသာ ေမွ်ာေနရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တရားေဟာေတာ္မူသတဲ့။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပုထုဇဥ္လူသားမ်ားလည္း ဘယ္ကလာလို႔ ဘယ္ကိုသြားရမည့္ သူေတြမွန္း ထိုအမ်ိဳးသမီးေျပာသကဲ့သို႔ပင္ မသိၾကတာ အမွန္ပဲ။ အေမွာင္ထဲကလာၿပီး အေမွာင္ကို ျပန္သြားသူလည္းရွိမယ္။ အေမွာင္ကလာၿပီး အလင္းကိုသြားတဲ့လူလည္း ရွွိမယ္။ အလင္းကလာၿပီး အေမွာင္ကို သြားတဲ့လူလည္းရွိမယ္။ အလင္းကလာၿပီး အလင္းကိုပဲ ျပန္သြားတဲ့လူလည္းရွိမယ္။ လူ(၄)မ်ိဳးေပါ့။
ဘဝဆိုတာ အခ်ိန္ပါပဲတဲ့။ ဒီဖြင့္ဆိုခ်က္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္အရမ္း သေဘာက်တယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာရင္ ႏွစ္ေပါင္း (၈၀) မသကာၾကာလွ ႏွစ္ေပါင္း (၁၀၀)ေပါ့။ ဆိုေတာ့ ဒီအခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာ အခ်ိန္ကို အက််ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်ၿပီး လုပ္စရာရွိရာ လုပ္သြားဖို႔ပဲရွိတယ္။
အထက္မွာေျပာသြားသလို လူ(၄)မ်ိဳးမွာ မိမိဘယ္လမ္းသြားမယ္ဆိုတာ မိမိသည္သာ Driver ပဲျဖစ္တာမို႔ ခ်င့္ခ်ိန္ေတြးေတာ လုပ္ေဆာင္ၾကပါကုန္။
Thanks for your upvote, comment, resteem