ဂယ္ေပါက္
ကၽြန္ေတာ္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္ရတာကို လြန္စြာ ႏွစ္ၿခိဳက္တဲ့သူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ေပမယ့္ စိတ္ထြက္ေပါက္ အရေသာ္လည္းေကာင္း၊ အပ်င္းေျပေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရန္ အလို႔ငွာလည္းေကာင္း ရံဖန္ရံခါ ထိုင္ေလ့ရွိပါတယ္။
တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုင္ေတြက လူရွင္းၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ထိုင္လို႔ေကာင္းသေလာက္ တခ်ိဳ႕ဆုိင္မ်ားက်ျပန္ေတာ့လည္း လူတစ္အားက်ကာ ဝုန္းခတ္လို႔ေနပါတယ္။ ေအးေအးေဆးေဆး သမားဆိုေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေအးေအးေဆးေဆး လူရွင္းတဲ့ ဆိုင္မွာ အထိုင္မ်ားေလ့ ရွိပါတယ္။
တစ္ခါက လူတစ္အားက်တဲ့ ဆိုင္မွာ ထိုင္ျဖစ္ၿပီး ဆိုင္ေရွ႕မွာလည္း ဆိုင္ကယ္ေတြက တန္းစီလို႔ေပါ့။ ဒီလိုနဲ႔ ျပန္မယ္လည္းလုပ္ေရာ ကိုယ္ဆိုင္ကယ္ရဲ႕ ေနာက္မွာ ဆိုင္ကယ္ေတြက ႏွစ္ထပ္ေလာက္ ပိတ္ထားသလို ျဖစ္ေနတယ္။ စိတ္တအား ညစ္သြားတယ္။ ဒီဆိုင္ကယ္ေတြနဲ႔ ငါ့ေတာ့ ဘယ္လိုေဖာက္ထြက္ရပါ့ဆိုၿပီး စိတ္ေတာ္ေတာ္ေလသြားတယ္။
မိမိကိုယ္ကို စိတ္ညစ္ေနလို႔ မျဖစ္ဘူးေလ တစ္ခုခုေတာ့ ၾကံမွပါ။ မိမိမွာ လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္းေလးေတာ့ ရွိမွာပါ ဆိုၿပီး စိတ္ကိုေအးေအးထားကာ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ ၾကံေတာ့တယ္။ ဟိုဘက္ကေနလည္း ထြက္မရ ဒီဘက္ကေနလည္း ထြက္မရနဲ႔ အေတာ္ အက်ပ္ရိုက္ေနတယ္။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆိုင္ကယ္ ေနာက္မွာ ရပ္ထားတဲ့ ဆိုင္ကယ္က နဲနဲ ကန္႔လန္႔ရပ္ထားေတာ့ အဲ့ဆိုင္ကယ္ေလးပဲ ေခါင္းဟိုေရြ႕ ဖင္ဟိုေရြ႕ လုပ္ၿပီး ဆိုင္ကယ္တစ္စီးထြက္စာ ေနရာ လမ္းေၾကာင္းရေအာင္ ၾကံဖန္ရေတာ့တယ္။ မိနစ္အနည္းငယ္ေလာက္ ႀကိဳးစားၿပီးေနာက္မွာေတာ့ မိမိဆိုင္ကယ္ တစ္စီးလႊတ္သာရံုလမ္းကေလး ရသြားတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ အဆင္ေျပေျပျဖစ္သြားလို႔။
ကဲ … ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာေလးကေတာ့-
ေလာကမွာ အေပၚက ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့သလို က်ဥ္းထဲၾကပ္ထဲ အခက္အခဲေတြနဲ႔ ၾကံဳေတြ႔ရတဲ့အခါ စိတ္ဓာတ္ အလြန္အမင္းက်မသြားပါနဲ႔။ ေသခ်ာတယ္။ မိမိအတြက္ လႊတ္ေျမာက္ရာ ဂယ္ေပါက္ေလးတစ္ခုေတာ့ ရွိပါ့လိမ့္မယ္။ ႀကိဳးစားပါ။ ရုန္းထြက္ပါ။ စိတ္ေလ်ာ့ အရံႈးမေပးလိုက္ပါနဲ႔။