ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံနဲ႕ တစ္ႏိုင္ငံ ဆက္သြယ္ ဆက္ဆံဖို႔ရာ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးဌာဆိုၿပီး ထားရွိၾကသည္။ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ျပည္ပႏွင့္ မည္ကဲ့သို႔ ဆက္ဆံမည္ဆိုသည့္ မူဝါဒအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိၾကသည္။ ဘက္မလိုက္မူဝါဒ၊ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲ ေနထိုင္ေရး မူဝါဒမ်ိဳး၊ အခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံမ်ားက်ေတာ့လည္း အျခားႏိုင္ငံေတြအေပၚ ႏိုင္ထက္စီးနင္း ဗိုလ္က်စိုးမိုးလိုသည့္ ရန္လိုေသာ မူဝါဒမ်ား ရွိၾကေပသည္။
ထို႔နည္းတူစြာပင္ လူသား ကၽြန္ေတာ္တို႔တြင္လည္း မိမိ၏ ျပင္ပျဖစ္တဲ့ အျခားသူမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံရာမွာ မူဝါဒေလးေတြ ထားတတ္ၾကသည္။ ပါးရိုက္ရင္း နားကိုက္ ဆိုသည့္ မူဝါဒမ်ိဳး၊ အခ်ိဳ႕ မိဘမ်ားဆိုလွ်င္ သားသမီးကို မိမိကုိတစ္ခ်က္ထိုးလွ်င္ ထိုသူကို ေလးငါးခ်က္ျပန္ထိုးဟု သြန္သင္ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့လည္း ရန္ျဖစ္ျခင္းမ်ိဳးကို ေရွာင္ရန္ အမ်ိဳးမ်ိဳး သြန္သင္ၾကသည္။
ခ်စ္ရသူထက္ မုန္းရသူကို ေမ့ရန္မလြယ္ကူသည္ကေတာ့ အမွန္ပင္။
တစ္ခ်ိန္က မည္မွ် ခင္မင္ရင္းႏွီးပါသည္ ခ်စ္ပါသည္ဆိုသည့္ မိတ္ေဆြအခ်င္းခ်င္းေတာင္ မေတြ႔မျမင္တာ ႏွစ္ေပါင္းပရိေစၦတ ၾကာလွ်င္ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ျဖစ္သြားၾကသည္။ မ်က္ႏွာျမင္လွ်င္ တန္းမွတ္မိသည္ ဆိုဦးေတာ့ … နာမည္ျဖစ္ျဖစ္ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ျဖစ္သြားတတ္ၾကေပသည္။
သို႔ေပမယ့္ အလြန္တရာ နာၾကည္း မုန္းတီးသူကိုေတာ့ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ မေမ့တတ္ၾကေပ။
တကယ္ေတာ့ မုန္းတီးရတာ အလြန္တရာ ပင္ပန္းလွပါသည္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဥေပကၡာ တရား လက္ကိုင္ထားလိုက္လွ်င္ အေတာ္ပင္ ရင္ေပါ့သြားေပမည္။
မိမိအား ေနာက္ေက်ာဓားနဲ႕ ထိုးသူကိုေတာ့ ေနာက္တစ္ခါ ဘယ္ေတာ့မွ မဆက္ဆံတာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။