สวัสดีครับ เพื่อนๆชาว steemit วันนี้ผมจะมาเล่าชีวิตเมื่อครั้งสมัยที่ผมยังเป็นเด็กอยู่ เด็กขนาดไหนนั่นเหรอก็เรียกได้ว่าอยู่ประมาณชั้นป. 3 ป. 4 ล่ะครับ ซึ่งแน่นอนครับว่าเด็กขนาดนี้ก็คงจะไม่มีความคิดในเรื่องความรักอะไรใช่ไหมครับแต่ว่าในช่วงที่ผมอายุ ณ ขณะนั้นผมกลับมีความรู้สึกว่าผมมีความรักครับ เรื่องราวจะเป็นอย่างไรโปรดติดตามรับชมกันได้ครับ
เครดิตภาพจาก
http://www.aboutfriday.com/2018/03/little-manhattan.html?m=1
ผมขอเล่าย้อนสมัยที่ผมยังเรียนหนังสืออยู่เมื่อฉันป. 1 ที่โรงเรียนกว่างเจ้า ถนนสีลม กรุงเทพฯในสมัยนั้นครับซึ่งแต่ก่อนนู้นแถวสีลมเนี่ยจะเป็นแหล่งที่เจริญที่สุดแล้วนะครับในกรุงเทพ แต่เชื่อไหมบรรยากาศท้องถนนบ้านเรือนผู้คนก็เหมือนกับชนบทในสมัยนี้ล่ะครับ 555 ตอนนั้นผมได้มาเรียนที่นี่ก็เพราะว่าพ่อกับแม่ได้มาปลูกบ้านอยู่ที่นี่ครับ แต่ว่าเป็นที่เช่าไม่ได้เป็นที่ของตัวเอง สมมติถ้าหากว่าเป็นที่ของตัวเองผมว่าตอนนี้ผมรวยแล้วนะตารางวาหนึ่งเป็นแสนขนาดนี้ใครจะอยู่ล่ะครับขายซะดีกว่า
ความรักของผม
เริ่มเกิดขึ้นเมื่อตอนที่ผมขึ้นชั้นป. 4 ครับในช่วงเวลานั้นผมได้รู้จักกับเด็กนักเรียนผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งผมจำชื่อและนามสกุลได้แม่นยำมากแต่ว่าผมขอใช้ชื่อเล่นของเธอว่าจอยน่ะครับ จอยเป็นเด็กร่าเริง คุยสนุกมีมุษย์สัมพันธ์ดี เวลามีอะไรก็ชอบมาแบ่งปันให้ผมอยู่เสมอไม่ว่าจะเป็นของเล่นขนมต่างๆ เวลาที่จอยไปเล่นกับเพื่อนๆก็มักจะชวนผมไปเล่นด้วยนั่นจึงทำให้ผมได้รู้จักกับกลุ่มเด็กนักเรียนผู้หญิงกลุ่มนี้และก็เวลาพักก็จะมาเล่นกระโดดหนังยางกระต่ายขาเดียว ปั่นแปะ โยนหินกอง เล่นขายของอยู่กับเด็กผู้หญิงซะส่วนใหญ่เลยผมไม่ได้สนใจเพื่อนผู้ชายเลยผมไม่เคยไปเล่นกับเพื่อนที่เป็นเด็กผู้ชายด้วยกันเลยนับตั้งแต่ผมได้รู้จักกับจอย ตอนนั้นเพื่อนๆที่เป็นผู้ชายที่ผมเคยเล่น ด้วยมักจะล้อผมว่าเป็นกระเทย สมัยนั้นยังไม่มีศัพท์คำว่าตุ๊ดเขาเรียกผมว่ากะเทย ผมก็ไม่พอใจจนทำให้ต้องมีเรื่องกันบ่อยๆตามประสาเด็กๆครับ
อยู่มาวันหนึ่ง จอย ถูกเพื่อนผู้ชายที่เป็นเพื่อนของผมแกล้งโดยการเปิดกระโปรงตอนนั้นจ่อยโมโหมาก เด็กสมัยก่อน ขอเล่านิดนึงนะครับว่าเวลาเขาแกล้งเด็กผู้หญิงเขาจะชอบเปิดกระโปรงครับ ดูว่าใส่กางเกงในสีอะไรมา ทำให้จอยไม่พอใจผมเห็นอย่างนั้นผมก็ไม่พอใจเช่นกันครับด้วยที่ว่าผมแอบชอบจอย อยู่นั่นเองแน่นอนครับผมทนไม่ไหวผมจึงเข้าไปต่อว่าเพื่อนผู้ชายคนนั้น เด็กคนนั้นก็ล้อผมว่ามีปัญหามากเหรอพ่อกะเทยน้อย เท่านั้นแหละผมจึงตรงเข้าไปแล้วก็ต่อยเด็กคนนั้นไปหนึ่งทีหลังจากนั้นมาก็ไม่รู้นะครับว่าเกิดอะไรขึ้นชุลมุนวุ่นวายไปหมดสุดท้ายครูก็ต้องมาแยกออกแล้วก็ทำโทษครับ สมัยก่อนเวลาทำโทษครูก็จะใช้ไม้เรียวตีก้นก็โดนกันไปคนละหลายทีเลยทีเดียว
นับแต่นั้นมาใครๆก็รู้จักผมในฐานะเป็นบอดี้การ์ดให้กับจอยครับจึงไม่มีใครเข้ามาแกล้งจอยอีกเลย จนกระทั่งเราเรียนจบแล้วก็แยกย้ายกันไปครับลืมบอกไปนิดนึงโรงเรียนที่ผมเรียนอยู่นั้น โรงเรียนกว่างเจ้ามีอยู่ถึงแค่ชั้นป 4 ครับหลังจากนั้นผมก็ไปต่อป. 5 ที่โรงเรียนสว่างวัฒนาก็เป็นรั้ว ติดกันนั่นเองส่วนจอยก็ได้กลับชลบุรีไปเรียนต่อที่นู่นครับ
เรื่องเล่าของผมเมื่อผมย้อนกลับไปแล้วแล้วก็คิดถึงวันวานที่ผ่านมาทำให้ผมคิดว่าความรักที่ผมมีในวัยเด็กมันไม่ใช่ความรักของหนุ่มสาวครับ แต่มันคือความรักที่มีให้กับเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเรียกได้ว่าเป็นเหมือนรักแบบเพื่อนสนิทมากกว่าครับเพราะเรื่องแบบนั้นไม่ได้คิดเลยในหัวสมอง เพียงแต่ผมอยากให้จอยเขามีความสุข อยากให้เขาสนุกและอยากเห็นรอยยิ้มของเขาและก็อยากอยู่ใกล้ เขามากกว่าแค่นั้นเอง
ไม่ได้คิดอะไรเลยนั่นก็คือความรักในวัยเด็กของผม
ก็จบเรื่องราวเพียงเท่านี้นะครับ ถ้ามีเรื่องราวอะไรดีๆเด็ดๆก็จะมาเล่าให้เพื่อนๆฟังอีก สำหรับวันนี้ขอบคุณมากครับที่ติดตามฝากกดโปรด Comment ให้ด้วยนะครับโชคดีทุกท่านครับผมสวัสดีครับ.