ภาพรถน้าชายที่ประสพอุบัติเหตุถูกส่งมาทางช่องแชททำให้มดรู้สึกใจไม่ดีรีบโทรกลับไปสอบถามรายละเอียดสรุปว่าน้าชายไม่ได้ขับไปเองเป็นหลานขอยืมไปเพื่อจะพาลูกเขาไปหาหมอแต่ระหว่างทางมีรถกระบะสีดำขับสวนมาแล้วเสียหลักพุ่งชนทำให้เกิดเหตุดังกล่าว..สรุปก็เกิดจากความประมาททั้งสิ้นทำให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สิน...จากเหตุการณ์นี้ทำให้มดนึกย้อนไปถึงอุบัติเหตุครั้งที่สองของตัวเองหลังจากนิ้วขาดหลายปีอยู่..ตอนนั้นมดกับแฟนทำงานอยู่สมุทรปราการ..เราเช่าห้องอยู่กันสามคนมีลูกชายคนโตมาอยู่ด้วยตอนนั้นเขาอายุ 6 ขวบเรียนอนุบาลอยู่ที่โรงเรียนใกล้ห้องพัก..ทุกวันหยุดเราจะไปหาลูกคนเล็กที่เพิ่งอายุได้ 6 เดือน ( ณ เวลานั้น ) ที่ปากเกร็ด จ.นนทบุรี..เช้าวันเกิดเหตุเป็นวันอาทิตย์เราก็เตรียมตัวไปหาลูกคนเล็กเหมือนเช่นเคยคนพร้อมรถพร้อมเราก็เดินทาง..ลืมบอกไปค่ะตอนนั้นเรามีรถเก๋งเก่าๆคันหนึ่ง โตโยต้า โดเรม่อน สีขาว...ลูกชายคนโตเตรียมหมอนผ้าห่มไปนอนด้วยขึ้นรถก็นอนที่เบาะหลังเราก็ขับไปเรื่อยๆสักพักเจ้าลูกชายก็หลับปุ๋ย..วันอาทิตย์รถเยอะพอสมควรเพราะเป็นวันหยุด ก่อนจะถึงทางแยกเข้าตัวอำเภอปากเกร็ดก็มีรถ 6 ล้อเล็กบรรทุกไม้คล้ายๆไม้สำหรับทำกรอบประตูหน้าต่างวิ่งอยูข้างหน้าเราด้วยความที่แฟนมดขับไม่เร็วประมาณ 90 กิโลเมตร/ชั่วโมงทำให้มีรถเก๋งและรถตู้แซงขึ้นไปอยู่หน้าเรา แต่ยังตามหลังรถบรรทุกไม้ แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น มดเห็นรถเก๋งหักหลบอะไรสักอย่างอย่างกระทันหันแล้วรถตู้ก็หักหลบตามไปอีกคันแต่สำหรับเราไม่ทันเสียแล้ว..มดตะโกนบอกแฟนว่า พี่รถ!!! สิ้นเสียงร้องก็มีเสียงโครมตามมา มดรู้สึกถึงแรงกระแทกที่ลำตัวและต้นคอ..เสียงโครมแรกผ่านไปไม่นานโครมที่สองก็ตามติดๆ มดรู้สึกถึงแรงกระแทกครั้งที่สอง ลืมตาขึ้นมองตัวเองไม่มีเลือดเพียงแค่จุกเพราะแรงกระแทกโชคดีที่คาดเข็มขัดนิรภัย..หันไปมองแฟน เห็นเขาแค่มีสีหน้าแบบจุกๆเหมือนกันแต่ไม่มีบาดเเผลสิ่งที่คิดถึงตามมาคือลูกชาย..แฟนสติไวกว่าเขารีบปลดเข็มขัดไปเปิดประตูเพื่อจะอุ้มลูกออกแต่ด้วยความที่แรงกระแทกสองครั้งทำให้เบาะพิงด้านหลังพับลงมาเขาควานหาลูกชาย..แต่สิ่งที่พบคือลูกชายลงไปนอนอยู่ที่วางเท้าในท่านอนเหมือนเดิมมีหมอนรองหัวไว้เหมือนเดิมเขาไม่ได้ร้องไห้ตกใจแต่เหมือนคนเพิ่งถูกปลุกให้ตื่นมากกว่า..ความโกลาหลเริ่มเกิดจากรถที่จอดดูและรถที่มาช่วยเหลือ มดถูกพาออกมาจากรถลงมานั่งข้างถนนเพื่อปฐมพยาบาลเบื้องต้นรวมทั้งแฟนกับลูกด้วย..สรุปคือ รถของเราชนท้ายรถบรรทุกไม้และก็มีรถปิ๊กอัพอีกคันชนท้ายเราอีกทีรถเราเลยกลายเป็นเหมือนแซนวิชมีประกบหน้าหลังเสียงรถพยาบาลเปิดสัญญาณขอทางเสียงดังมาแต่ไกล.เมื่อมาถึงก็เอามดขึ้นรถไปส่งโรงพยาบาลเพื่อเอ็กเรซ์เพราะคอมดขยับไม่ได้ส่วนแฟนกับลูกไม่เป็นอะไรมาก แฟนจึงรอเคลียร์กับทางประกันและคู่กรณี สวบสวนความผิดก็คือรถบรรทุกไม้ทำไม้หล่นรถคันหน้าเราหักหลบไม้แต่ที่รถเราต้องชนท้ายเขาเพราะเขาจอดกระทันหันเลยโดยไม่หลบชิดไหล่ทาง..แต่เขาก็ยอมรับผิดและยอมชดใช้ให้เราและคันที่มาชนเราอีกทีด้วยก็เลยจบแบบไม่ยากเย็นมากนักแต่รถเราก็ต้องซ่อมหลายอยู่เพราะทั้งหน้าทั้งหลัง คันที่มาชนเราก็ขอโทษเราใหญ่บอกเขาพยายามเบรคเต็มที่แล้วแถมให้ดูฝ่าเท้าที่เหยียบเบรคด้วยฝ่าเท้าเขาเป็นรอยลายเบรคเห็นชัดเจนเลย😊😊
ทุกอย่างคลี่คลาย ตัวมดต้องใส่เฝือกอ่อนที่คอสักระยะระบมแรงกระแทกที่คาดเข็มขัด วันที่เกิดเรื่องยังไม่เท่าไหร่..วันที่สองสิอย่าให้เอ่ย..ระบมกันไปตามๆกันเหมือนมีใครเอาไม้มาตีอย่างนั้น..ลางานกันไปสามวัน
นี้ล่ะค่ะอุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอเขาไม่ชนเรา เราก็ชนเขา ถ้าประมาท แต่ยอมรับว่าแฟนมดสติดีมาก มดบอกทำไมพี่ไม่หักหลบ เขาบอกขวามีรถวิ่งด้วยความเร็วถ้าหักซ้ายก็ตกร่องกลางถนนรถอาจพลิกคงเจ็บกันมากกว่านี้แน่...แต่ขอบอกเลยค่ะเวลาเห็นอุบัติเหตุแล้วเราขับรถผ่าน มด มักจะพูดว่ามีคนตายเปล่า..ทีนี้มาถึงคราวตัวเองบ้าง ได้ยินเต็มสองหู...ว่าตายเปล่าว่ะรถยับซะขนาดนั้น...เฮ้อกรรมสนองเร็วจริง...
ขอบคุณที่ติดตามนะคะ...ยังมีอุบัติเหตุที่เกิดกับพวกเราอีกเดี๋ยวโพสต์หน้ามาเล่าใหม่ค่ะ
