สวัสดีค่ะทุกคน..ภาพและข้อความที่ถูกส่งเข้ามาในอินบล๊อกว่า "แม่ค่ะลูกชายแม่ติดบุหรี่ขนาดนี้เลยเหรอ"
นั่นมันทำให้มดช๊อกไปชั่วขณะกับสิ่งที่รับรู้ ทุกคนอาจมองว่าก็แค่บุหรี่ใครๆก็ดูดได้ติดได้ แต่สำหรับมด มดไม่อยากให้ลูกดูดเลย ลูกชายมดอายุ 18 ปี เรียนอยู่ปวช.3 สำหรับมดเขายังเด็กนักและบุหรี่ก็รู้ๆกันอยู่ว่ามันไม่มีประโยชน์เลย มดเคยอ่านข้างซองมันมีส่วนผสมยาเบื่อหนูด้วยและมีสารอันตรายหลายอย่าง อดรนทนไม่ไหวต้องโทรถามลูก ที่ต้องโทรถามเพราะเขาไปเรียนในตัวเมืองลพบุรีและพักหอที่นั่น ด้วยความที่เขาได้เรียนภาคบ่ายกว่าจะเลิกเรียนก็ประมาณ 1 ทุ่มเลยจำเป็นต้องพักหอประกอบกับตอนนี้หลังเลิกเรียนเขาไปทำงานเป็นคนเสริฟอาหารที่ร้านอาหารด้วยเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระพ่อกับแม่ หลังจากที่โทรไปก็สอบถามว่าจริงหรือเปล่าที่หนูดูดบุหรี่ เสียงปลายสายเงียบไป มดเลยถามย้ำจริงไหมลูก" ครับแม่ ผมขอโทษ พร้อมกับเสียงสะอื้นบ่งบอกว่าเขากำลังร้องไห้ ผมพยายามเลิกอยู่ครับแม่ ผมขอโทษจริงๆ "มดเลยบอกว่าหนูผิดสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ แม่จะยึดรถคืน ( มดเพิ่งไปผ่อนมอเตอร์ไซด์ รุ่นที่เขาอยากได้ให้เพราะเห็นเขาทั้งเรียนและทำงานด้วย โดยเขาเก็บเงินดาวว์เองและสัญญาว่าจะเก็บเงินส่งเอง ) เขาก็ร้องไห้บอกว่าผมจะพยายามเลิกมันให้ได้ ผมขอโอกาสอีกครั้ง ในใจก็โกรธ ผิดหวัง เพราะเคยคุยกันไว้ว่าแม่ขอเรื่องสิ่งเสพติดพวกนี้ เหล้า เบียร์ อนุญาติให้ได้ตามโอกาส แต่ก็เพราะคำว่าแม่จึงอภัยให้ลูก มดจึงบอกกับเขาว่าแม่ให้โอกาสลูก
แต่โอกาสไม่มีกันบ่อยๆและอีกอย่างหนูไม่ได้ไปฆ่าคนตาย แต่แม่ขอให้หนูเลิกมันซะ จะทำได้ไหม เขารับปากว่าจะทำให้ได้ ก็เลยบอกว่าหนูไม่ดูข้างซองรึว่ามันน่าทดลอง น่าติดมันไหม และแม่ไม่อยากให้หนูเอาสิ่งพวกนี้มาทำลายสุขภาพตัวหนูเองและก็สอนไปอีกหลายอย่าง และสุดท้ายก็เลยถามเหตุผลว่าหนูติดมันตอนไหน เมื่อไหร่ สรุปคือ" ช่วงที่แม่ย้ายไปอยู่ชัยนาทแล้วผมอยู่คนเดียวผมรู้สึกว่ามันหว้าเหว่ จะกลับมาบ้านที่ปลูกไว้ก็ไม่มีแม่กับน้องอยู่ ( ปกติเขาจะกลับมาบ้านทุกเสาร์ - อาทิตย์ ) จะไปหาแม่ที่ชัยนาทแม่ก็ไม่ให้ไปเพราะแม่ห่วงผมอีกไม่อยากให้ผมขับรถไปหา ผมเลยติดเพื่อนอยู่กับเพื่อนซะส่วนใหญ่ และแม่ก็ไม่มีเวลากลับมาหาผมเลย ( อย่างที่มดเคยโพสต์เล่าชีวิตตอนไปอยู่ชัยนาททำงานปั้มน้ำมันว่าไม่มีวันหยุดเลยทำงาน 365 วัน ) จนแม่บอกจะกลับมาอยู่บ้านเราผมก็พยายามเลิกเพราะรู้ว่า หากแม่รู้แม่ต้องโกรธและเสียใจ เพราะแม่เคยขอผมไว้ ผมขอโทษจริงๆครับแม่ ผมสัญญาว่าจะเลิกมันให้ได้ครับ" มดฟังเเล้วก็สะท้อนใจ ว่าตัวเราเองก็มีส่วนผิดบางทีมัวแต่ทำงานหาเงิน ความอบอุ่นในครอบครัวก็ขาดหายไป พ่อทำงานอยู่ทาง แม่อยู่ทางหนึ่ง เขาก็อยู่อีกทางหนึ่ง แต่สำหรับแม่คนหนึ่งเมื่อลูกทำผิดย่อมอภัยให้ลูกได้เสมอ..เพราะคนเราย่อมมีผิดพลาดกันได้ ผิดแล้วยอมรับผิด สำนึกตัวได้ก็ถือว่ายังดี แล้วสุดท้ายมดก็ต้องคอยให้กำลังใจลูก ให้ลูกผ่านกับมันให้ได้ค่ะ...และหวังว่าเขาจะทำได้......
ขอบคุณทุกคนนะคะทื่สละเวลาเข้ามาอ่าน...
ขอบคุณทุกคนที่โหวตให้ค่ะ...☺☺☺
