အဆိပ္သင့္ေနတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္က
ခဏထြက္ခဲ့ပါအခ်စ္ရယ္…
ေၿခဦးတည့္ရာ မင္းရွိေနရင္
ဘယ္ေနရာမဆို
ခမ္းနားတယ္…
ၿမင္ေလရာရာ
ပုပ္ေလွာင္ေနတဲ့လူ ့အတၱေတြၾကား
ပ်က္ဆီးယိုယြင္းကိုယ္ခ်င္းစာတရား
ေက်ာခိုင္းဖို ့အတြက္ လုံေလာက္တယ္္
ထားခဲ့ပါအခ်စ္ရယ္…
ရိုးသားမႈကိုၿပတိုက္ပို ့မယ့္လမ္းတစ္ဝက္မွာ
အၿပံးုတုေတြလဲအရင္လိုမခ်ဳိၿမိန္ေတာ့ဘူး
လမ္းမထက္ကအမႈိက္ပြသလို
ၿပန္ ့က်ဲေနတဲ့သိကၡာတရားေတြ
ေက်ာ္ခြနင္းၿပီး
လြတ္ရာကင္းရာသြားၾကမယ္…
အခ်စ္ခ်င္းတူရင္
(ေနရာတိုင္းဟာ)
ၿပာလြင္တဲ့အမိုးေအာက္က
ပန္းခင္းတဲ့ကမာၻငယ္
မုိးကုတ္စက္၀ုိင္းအဆုံးထိ
လိုက္ၿပခ်င္ပါရဲ ့
ငါ့လက္ကိုေတာ့ မလြတ္ေစနဲ ့…
