Mevsim bahardı ve sevdiğim insanlarla bir aradaydım. Bütün organizasyonu ben yönettim burada Çorum'da kararlaştırdık. Harika bir hafta sonu tatili bizi bekliyordu. Önce mütevazi bir cave hotel (mağara otel) ayarladık. Tatlı şirin ve Nevşehir'in doğasını hissettiren güzel bir oteldi. Toplam 8 kişiydik her yaştan ve çok farklı mesleklerden insanlar bizimleydi. Doktorumuz, öğretmenimiz, ev hanımımız, öğretim üyemiz, lise öğrencimiz, mühendisimiz ve tabi ki bizler yani üniversite öğrencileri (aramızda birde yabancı uyruklu bir misafirimiz de vardı).
Tatilimizin harika olacağını biliyorduk ve yola çıkmak için sabırsızlanıyorduk. Önce araç ayarladık. Yine mütevazi bir minibüs şoförüyle birlikte. Şoför abimiz o yöreyi gayet iyi bildiği için rehberlik görevini de üstlendi. Yolculuk boyunca şarkılar söyledik ve İç Anadolu'nun eşsiz doğasını seyrettik. Her bölgenin kendine ait has güzellikleri var tıpkı insanlar gibi. Karadeniz de yolculuk ederken yeşilin ve mavinin sayısız tonlarını görebiliriz yada Doğu Anadolu'da yolculuk ederken yüksek dağların ürkütücü ve bir o kadar da eşsiz görüntüsüyle karşılaşabiliriz.
Ancak burası İç Anadolu. Burada her renkten bir ton var. Devasa dağlar yok ama muhteşem örüntüler ve yamaçlar görebileceğimiz doğal güzellikler var. Havası diğer bölgelere göre kuru. Sıcak havası insanı bunaltmaz ve oturduğunuz yerde terlemezsiniz. Tabi ki kışlar çok sert geçer...
Doğanın bize "Günaydın" dediği mevsim. Kuşların, çiçeklerin, arıların bayram ettiği mevsim. Bir çoğumuzun en çok sevdiği mevsim. Ama ben her mevsimin ayrı güzelliği olduğunu düşünüyorum ve her mevsimi gerçekten çok seviyorum.
Eğlenceli yolculuğumuz sona erdi. Nevşehir'e ulaşınca ilk işimiz güzel bir kahvaltı yapmak oldu. Kahvaltımızı Avanos ilçesinin merkezinde bulunan Kızılırmak Nehri'nin altından geçtiği Asma köprü etrafındaki banklarda yaptık. Hayatımda ki unutulmaz kahvaltılardan biriydi. Öğrenciydim ve tahmin edeceğiniz üzere herşeye açtım.
Çeşitli karakterlere sahip olan ekibimizin çeşitliliği mutfağa da yansımış olsa gerek sofrada her şeyden bol bol vardı. Zengin içerikli doyurucu bir kahvaltıdan sonra doğru Göreme ilçesine geçtik ve otelimize ulaştık.
İlk fotoğraf da gördüğünüz deve kardeşimize gelelim. Onunla Zelve Açık Hava Müzesinde tanıştım. Etraf da bir çok yerli yabancı turist vardı ve orada ki işletmeler develer ile kısa gezintiler düzenliyordu. Bir çok insanın ilgi odağı oldular. Herkes dokunmak istiyordu yada üzerine binip gezmek istiyordu.
Ben dokunmak yada üzerine binmek istemedim...
Yine aşama aşama yaklaşma işlemi gerçekleştirdim. Bu sefer dik kadrajı tercih ettim çünkü civardaki kalabalığın fotoğrafımda gözükmesini istemedim. Kadrajı kafamda belirlemiştim. Her yakınlaşmamda kafamda ki fotoğrafı elde edeceğime inancım arttı ve işte o an.
Denklanşöre bastım. İstediğimi elde etmiş bir şekilde sessizce yanından ayrılıp gezintime devam ettim...
Yazılarımda her zaman söylemek istediğim şu oldu:
