Wow, it's hard for you; when you have to clean someone out of your mind and heart forever,
Why do you sometimes try to recall a point, but eventually you forget it? But sometimes you try to forget everything, but it is as if your body is inseparable ??? !!!
Sometimes you cross the route many times, but everything is simple and unimportant to you, but just just once; just once in a good way to record a memorable; then every time you pass through that path, all your memories are repeated. Even every single environment surrounding that road will give you an insightful story or not an album of your memories;
Assuming you make all the effort to forget about your heart and mind, but how can you walk through the path of your memory without a trampling;
Do not have two more paths or you have to go through the path or pass through the same path; if your only choice is the usual way, the bitter torture of the path and the beautiful nature surrounding it comes to you;
Walking on a road full of memories; A nymph that sweeps your hair and your tired yummy winds you up; The scratching and rubbing of the leaves of the trees and the singing of the birds of love who are embracing at the height of the trees are thinking of a safe nest for you. ;
The road is the same road, but it's always longer for you, and even the silence of your path is a blow to the unspeakable sounds of your heart, as if all angles and dimensions of the path have risen against you, and the reflection of nature is for you except heavy and cold. is not ;
You're going to the end of the trail, but you just know how hard and late it passes this passage for a few minutes; and you only have one wish, and that is, wishing for no direction in the bitter memory of a sweet relationship to be recorded; and never memory Sweet sweetheart is not left alone for you; sometimes solos and one-sided memories are the hardest torture .........
عجب باید سختی است برای خودت ؛زمانی که قرار است کسی را برای همیشه از ذهن و قلبت پاک کنی ،چرا گاهی برای یادآوری نکته ای بارها تلاش میکنی اما در نهایت فراموش میکنی ؟؟؟اما گاهی تمام تلاشت را برای فراموش کردن میکنی ولی گویا از کالبد تو جدایی ناپذیر است ؟؟؟!!!
گاه از مسیری بارها بارها عبور میکنی اما همه چیز برایت ساده و بی اهمیت است ؛ اما فقط کافی است یک بار ؛فقط یک بار از مسیری با ثبت خاطره ای خوش بگذری ؛از آن پس هر بار که از آن مسیر گذر کنی تمام خاطراتت تکرار میشود حتی تک تک محیط پیرامون آن جاده برایت داستانی تامل برانگیز و یا نه آلبومی از خاطرات تو می شود ؛
به فرض اینکه تمام تلاشت را برای فراموشی اش از ذهن و قلبت بکنی اما چگونه می توانی بدون تلنگری از مسیر پراز خاطره ات گذر کنی ؛دو راه بیشتر نداری یا باید از مسیر میان بر گذر کنی یا از همان مسیر بالاجبار گذر کنی ؛اگر تنها انتخاب تو راه همیشگی است عجب شکنجه تلخی از مسیر و طبیعت زیبای پیرامونش به تو وارد می شود ؛ قدم زدن در جاده ای پر از خاطرات ؛نسیمی که لای موهایت میپیچد و گیسوان خسته تو را به دست باد میسپارد ؛صدای خش خش و سایش برگ درختان و آواز پرندگان عاشقی که در آغوش هم در اوج درختان به فکر لانه ای امن برای خود هستند ؛جاده همان جاده است اما هر بار برایت طولانی تر و ممتد است و حتی سکوت مسیر برایت هجمه ای از صداهای ناگفته و سنگین درون قلبت است ،گویا تمام زوایا و ابعاد مسیر بر علیه تو قیام کرده اند و انعکاس طبیعت برای تو جز سنگینی و سردی نیست ؛تو به انتهای مسیر میرسی ولی فقط خودت میدانی چه قدر سخت و دیر گذشت این عبور چند دقیقه ای ؛و تو فقط یک آرزو داری و آن این است که ای کاش در هیچ مسیری خاطره ای تلخ از یک رابطه شیرین ثبت نشود ؛و هرگز خاطره ای شیرین از گذشته ای شیرین تنها برای تو نماند ؛گاهی خاطرات یک نفره و یکطرفه سخت ترین شکنجه است.........
