Yazıyı okurken şu şarkıyı da bırakmak istiyorum, dinlerseniz seveceğinize eminim :)
Biraz farklı bir tür ve tuhaf sözler ama güzel. Neyse hemen konu değişti ve ortalık karıştı. Ne düşünüyorduk yahu? Gelecekte bu ülkede ve bizim gibi ülkelerde iyi şeyler olmayacağını hissediyorum. Bunu hissetmemin sebebinin en başında her şeyin rayından çıkması ve ekonomik kriz. İyiye gitmiyor artık bazı şeyler, bunları kabul etmek gerekiyor açıkcası. Ne yani ülke kötüye giderken sen kaçacak mısın? Hayır, sadece sorunların beni kötü etkilemesine izin vermeyeceğim belki hiç bir şey olmamış gibi yeni bir hayata da başlayabilirim. Bana en iyi gelecek şeylerden birinin bu olduğunu düşünüyorum. Gideceğim ülke konusunda da çok kararsızım maalesef. Öncelikle ilk tavsiye olarak güney kore tavsiyesi almıştım fakat biraz araştırdıktan sonra vazgeçmeme sebep oldu. Bunda ki en büyük etki güvenmediğim biri tarafından verilen bir tavsiye idi. Aslında pek fena olmayan ve asya kıtasının önde gelen ülkeleri arasında neyse. İkinci tavsiye ise Kanada fakat bu sefer bir sıkıntı vardı. Göçmen ülkesi olarak geçiyor gayet iyi görünüyor dışarıdan ama bir sorun var şuana kadar Türkiye üzerinde gördüğüm ve göreceğim hiçbir şekilde eğitimin denkliği yok. Bunu da yurt dışında master yaparak atlatmayı düşünüyordum, hem de sağlık sektöründe Kanada'nın oldukça ihtiyacı var bizim gibi insanlar. Ama bir sorun daha çıktı tabii ki hemşirelik ücretleri çok düşük... Bu kadar zorluktan sonra vazgeçmemek elde değildi. Akademisyen olarak gidebilme ihtimalimi de göz önünde bulunduracağım şuan da onun hakkında araştırmalar yapıyorum.
Sizce hangi ülkeye beyin göçü yapılmalı?
