Ang kaluwalhatian ng Overijssel ay isang kaluwalhatian mula 1528 hanggang 1798, halos katumbas sa teritoryo ng kasalukuyang lalawigan ng Overijssel.
Bago ang 1528 ang lugar na ito ay bahagi ng Oversticht, isang heograpikal na pangalan para sa lahat ng pagmamay-ari ng lupa ng obispo ng Utrecht foundation sa silangan ng Netherlands. Sa loob ng Oversticht ay ang lupain ng Vollenhove, Salland, Twente, Drenthe (mula 1309 hanggang sa Stellingwerven), at ang Gorecht (ang lungsod ng Groningen na may lugar sa paligid nito). Ang Drenthe at Groningen ay naging independiyente sa ika-13 siglo pagkatapos ng pagkatalo ng obispo sa Labanan ng Ane noong 1227, samantalang si Vollenhove, Salland at Twente ay nanatiling tapat sa obispo; sa loob ng Oversticht ang tatlong landscapes ay unti-unti na binuo sa isang pagkakaisa, na sa 1458 ay sama-samang tinutukoy bilang Overissel. Pagkalipas ng dalawampung taon, naitala ang Landrecht van Overijssel, isang uri ng primitibong 'saligang batas', kung saan ang mga karapatan at mga pribilehiyo ng burgesyang lunsod ay inilatag.
Noong 1528 ang konsepto ng kaluwalhatian na Overijssel ay ginamit sa unang pagkakataon. Sa pamamagitan ng pagpirma sa Treaty of Schoonhoven noong Nobyembre 1527, ipinagkatiwala ni Bishop Henry ng Bavaria ang Founding, at samakatuwid ang Oversticht, kay Emperor Charles V. Sa simula ng 1528, kinilala ng mga bayan at kabalyero ng Overijssel si Charles bilang panginoon, na ginagawang isang kaluwalhatian sa Overijssel.
