สวัสดีครับ เพื่อนๆที่รักทุกท่าน ผมหันไปเห็นแล้ว อดอมยิ้ม ไม่ได้กับท่าทางของ แมวที่บ้าน แนะนำให้รู้จักกันก่อนครับแมวตัวนี้เป็นแมว เมื่อหลายเดือนก่อนผม ยังอยู่เกาะพะงัน เดินทางมา ที่บ้าน แม่จังหวัดตรัง เมื่อมาถึงหลานสาว เลี้ยงแมวตัวนี้ ไว้ 2-3 วันแล้วครับ แต่พ่อของหลานไม่ค่อยชอบแมวสักเท่าไรล้านเลยกลัวว่าแมวจะ ไม่มีใครเลี้ยงเพราะพ่อของหลานก็ไม่ให้เธอเลี้ยงแมวด้วยครับ ตรงกับวันที่ผมแวะเยี่ยมก่อนที่จะขับรถเข้าบ้านพอดี ถูกใจลูกสาวผมมากเพราะ ลูกสาวผมชอบแมวมาก ครับ
หลานสาวออกปากฝากแมวไว้ที่บ้านผมก่อน ผมก็อนุญาตลูกสาวผมครับ แต่เอาจริงๆผมก็เป็นภูมิแพ้ เหมือนกันครับ แต่ก็ไม่เป็นไร เมื่อลูกสาวชอบก็ตามใจครับ ตอนเอามา ยังเป็นลูกแมวตัวเล็กๆเลยครับตอนนี้ถ้าดูจากภาพคงเพื่อนคงเห็นความเติบโตของมันขึ้นบ้างแล้ว
มีชื่อด้วยครับแมวตัวนี้ลูกสาวผมตั้งชื่อว่าเจ้ายูนิ ลูกสาวบอกทุกคนในบ้านว่าตั้งชื่อนี้ก็เพราะทุกคน จะได้เรียก ชื่อแมวง่ายๆ ยูนิเรียกยากไหมครับทุกๆคน
ส่วนแม่ผมเรียกแมวตัวนี้ว่า อยู่นี่ ใครเรียกแมวก็จะมารับถึงชื่อจะออกเสียง ได้ใกล้เคียงกันแมวก็จะวิ่งมาครับ เป็นแมวที่ ว่าพี่อ้อนก็ได้ครับ ผมสังเกตุจะอ้อนแม่เป็นพิเศษไม่ว่าแม่จะไปทำกิจกรรมอะไรเกี่ยวกับทำความสะอาดบ้าน เจ้าอยู่นี่ก็จะไม่ห่างเลย
เมื่อคืนก็สร้างวีรกรรมครับ บ้านยังไม่เสร็จผมกับภรรยานอน ห้องรับแขก ปูเสื่อนอน ประตูหน้าต่าง ครบหมดแล้วประตูล็อคแต่หน้าต่างภรรยาผมจะเปิดไว้ 1 บานเพื่อให้แมวได้ออกไป ข้างนอกในตอนกลางคืนถ้าขังไว้ในบ้านมันจะฉี่ ในบ้านครับ
ก็มีเหตุครับ เมื่อคืนกลางดึกเจ้าอยู่นี่ นำผลงานชิ้นโบว์แดงมาอวดผมครับ ภรรยาผมถึงกับตกใจ เสียงดังลั่น เจ้าอยู่นี่พาหนู มาที่เสือที่ผมนอนครับ
โยนขึ้นโยนลง เจ้าหนูก็ยังมีชีวิตอยู่ครับ ผมและภรรยาก็เลยใช้ผ้าจับหนูและใช้ผ้าจับแมวแยกกันครับจากนั้นก็พาหนูไปปล่อยในป่าเหมือนเดิมหนูตัวนิดเดียวไม่ใหญ่มากครับเจ้าหนูก็ปลอดภัยส่วนเจ้าแมวผมก็ยังหาหนูเหมือนเดิมมันคงสงสัยว่าเจ้าหนูหายไปไหน เดินออกมา มาเห็นแก้วอยู่นี่นอนอยู่ข้างเครื่องซักผ้าก็เลยเก็บภาพครับ กับท่านอนแปลกๆของเจ้าอยู่นี่