สวัสดีครับเพื่อนๆที่เคารพรักทุกๆท่าน ไหลวันแล้วครับที่ไม่ได้เขียนโพสต์ วันนี้เสร็จภารกิจ จากสวนอ้อยก็กลับมาเรียงความ เขียนลงบล็อกกันอีกครั้งครับ ผมปลูกอ้อยเมื่อปีที่แล้วอายุอ้อยผมตอนนี้ก็ประมาณ ปีกว่าแล้วครับซึ่งตอนนี้โชคดีมากหรือโชคร้ายก็ไม่รู้ ก็น่าจะมากพอกันอ้อยออกดอกครับ ซึ่งตั้งแต่มีโรค covid การใช้ชีวิตยากขึ้น พ่อค้า แม่ค้า ที่ผมคุยไว้เรื่องอ้อยก่อนที่จะปลูก รองรับตลาดส่ง มาตอนนี้พ่อค้าแม่ค้าหยุดขายอ้อยกันแทบจะทุกเจ้าครับที่ผมไปคุยไว้ก่อนหน้านี้ ก็เป็นเพราะการสัญจรไปมาไม่สะดวกด้วยโรคโควิช- ทำให้กิจการน้ำอ้อย ถึงกับบางคนต้องเลิกลาไปครับ เมื่อหลายวันก่อนผม ได้ไปส่งอ้อยให้กับร้าน ขายน้ำอ้อยริมทาง ร้านหนึ่ง ร้านขายอ้อยที่คั้นน้ำขอให้ราคาผม 4 บาทครับเขาสั่งไปเกือบ 200 โล ผมกับภรรยาก็เข้าไปตัดทยอย ตัดเรื่อยๆโดยเฉพาะเลือกต้นที่ออกดอกก่อน ผมตัดอ้อยไปประมาณ 10-12 กครับ 200 กิโลประมาณนั้น ตอนนี้เวลาก็เกือบจะ 2 อาทิตย์แล้วครับ พ่อค้าขายอ้อยท่านนั้น ก็โทรมาหาผมบอกว่าอ้อยที่เอามาผมยังขายไม่หมดเลยครับช่วงนี้ขายยากมาก อ้อยที่ผมก็ปลูกไว้ ก็ยังเหลืออีกเยอะตอนนี้ออกดอกเต็ม เลยครับ
ช่วงนี้ฝนตกหนักมาหลายวันครับ เมื่อปีที่แล้วน้ำก็ท่วมไร่อ้อยผมแต่อ้อยไม่เสียหายครับมาปีนี้ฝนตกหนักแต่น้ำยังไม่ท่วมครับ ช่วงนี้ก็มีกูรูผู้รู้แนะนำครับ ว่าการที่อ้อยออกดอกไม่ เป็นคนต่อให้ครับแต่อย่าให้ถึง 2 ปี ดีกว่าแบบนี้ถึงจะออกดอกก็ อ้อยยังคงใช้ได้ครับ น้ำยังคงความหวาน
พูดถึงชนิดอ้อย ค่อยมีหลายสายพันธุ์ครับและแตกต่างกันไป ส่วน พันธุ์อ้อยที่ผมปลูก งั้นคือพันอ้อย อ้อยสุพรรณ และย่อยสิงคโปร์ ลักษณะ ลำต้น การเจริญเติบโต ถือว่าดีมากครับ ลำ มีสีเหลืองอมเขียวนิดๆครับขนาดปานกลางน้ำหนักตอนตัด อยู่ที่ 2 กิโลกว่าๆครับต่อ 1 ต้น ถือว่าน้ำหนักดีอยู่ครับ มาตอนนี้วันนี้ณปัจจุบันผมก็ต้องหาตลาด เพื่อจะได้ส่งอ้อยไปขาย แต่ก็มาติดกับ ตลาดที่ส่ง หรือพ่อค้าที่รับจากผม เขาก็หยุดครับ แต่ก็ยังดีครับยังมีคนแวะเวียนมาดูบ้าง 30 โล 40 โล ก็ทยอยขายไปครับ พ่อค้าบางเจ้า มาสั่งบ้าง อาทิตย์ละครั้งก็ยังดีครับ มันไม่ให้ครับ ตอนลงมือทำใหม่ๆ ก็นึกว่ามันง่ายทำเกษตรทำสวน ชีวิตจริง ต้องเรียนรู้ครับ เรื่องราวรอบตัวเรา วันนี้ผมขอลาไปก่อนครับ