အေနာက္တုိင္း ပို႕စ္ေလးတစ္ခုပါ ။ အရမ္းၾကိဳက္လုိ႕ ဘာသာျပန္တင္ေပးလိုက္တာပါ ။
ဒါေလးဖတ္ျပီး တစ္ခုခုရ လိမ့္မယ္ လုိ႕ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ။
ခ်မ္းသာတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတဲ့
မိန္းမတစ္ေယာက္က ခ်စ္သူရွာေဖြေရးဖိုရမ္တစ္ခုမွာ
ေအာက္ပါ ပို႕စ္ကို တင္ခဲ့ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ကၽြန္မ ရိုးရိုးသားသားေျပာပါရေစ...
ဒီနွစ္မွာ ကၽြန္မအသက္၂၅ ျပည့္ပါျပီ။
ကၽြန္မက အေတာ္လွပါတယ္။
စတိုင္နဲ႕ ဆြဲေဆာင္မႈလည္းရွိပါတယ္။
တစ္နွစ္လစာ ေဒၚလာ၅သိန္းနဲ႔ အထက္ေလာက္ ဝင္တဲ့လူကို လက္ထပ္ခ် င္ပါတယ္၊၊
ရွင္တို႔ကေတာ့ ေျပာမယ္။
ကၽြန္မက ေလာဘၾကီးတယ္ေပါ့။
ဒါေပမဲ့ တစ္နွစ္ ေဒၚလာ ၁သန္းေလာက္ ရတဲ့လူဟာ နယူးေယာက္လိုျမိဳ႕မွာ လူလတ္တန္းစားအဆင့္ ပဲရွိပါတယ္။
ကၽြန္မေတာင္းတာ မျမင့္ပါဘူး။
ခု ဒီဖိုရမ္ထဲမွာ တစ္ႏွစ္ ေဒၚလာ ၅သိန္းလာက္ ဝင္တဲ့လူမ်ားရွိလား။ ရွိတဲ့လူေတြ အားလံုး လပ္ထပ္ထားၾကသလားရွင္။ ရွင္တို႔လို လူေတြကို လပ္ထပ္ဖို႔ ကၽြန္မ ဘာေတြမ်ားလုပ္သင့္သလဲ????
ကၽြန္မ တြဲခဲ့ဖူးတဲ့လူေတြထဲမွာ အခ်မ္းသာဆံုးက တစ္နွစ္ ေဒၚလာ နွစ္သိနး္ခြဲ ရတဲ့လူပါ။ ဒါကၽြန္မရဲ႕အျမင့္ဆံုး ျဖစ္ေတာ့မယ့္ပံုပါပဲ။
အားလံုး၏ မ်က္လံုး အစံုေပါင္းမ်ားစြာက သူ႔ထံ စုၿပံဳက်ေရာက္ေနသည္။သူ၏ ေခါင္းကို ငံု႔ထားသၿဖင္႔ မ်က္ႏွာ အေနအထားကို မၿမင္ႏိုင္ေသာ္လည္း ပုခံုးအစံု လွဴပ္ခတ္ေနသည္ကငိုေႀကြးေနၿခင္းဟု မွန္းဆရသည္။ လူအမ်ားႀကီး ရွိေနေသာ ရံုးခန္းမွာ တဒဂၤ တိတ္ဆိတ္ ေနသလိုလို။ခံစားခ်က္မ်ိဳးစံုက လူအမ်ား၏ မ်က္၀န္းထဲတြင္ ေတြ႔ၿမင္ေနရသည္။ သို႔ေသာ္ တင္းမာ ခက္ထန္လြန္းေနသည္႔ မ်က္ႏွာတစ္ခုက အထင္အရွား သီးၿခားေပၚလြင္ေန၏။
သူ၏ေခါင္းကို ငံု႔ထားရင္း လက္ႏွစ္ဖက္က စြပ္က်ယ္ ျဖဴညစ္ညစ္၏ ေအာက္အနားကို ဆြဲေခ်မြေနသည္။ ရံုးခန္း၏ ေအာက္ႀကမ္းခင္းကို ႀကည္႔ေနေသာ သူ႔မ်က္၀န္းတြင္ မ်က္ရည္ႀကည္မ်ား ဝိုင္းစို႔ေန၍ မွဳန္ေဝဝါးေန၏။ ဆက္လက္ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေတာ႔သလို ရွိဳက္သံတစ္ခ်က္ အင္႔ ခနဲထြက္သြားၿပီး
“ကြ်န္…ေတာ္ လုေၿပးတာမယ္…မယ္..မဟုတ္ပါဘူး၊ သူ႔ၿခင္းေတာင္းထဲ ……”
ဗလံုးဗေထြး အသံမ်ားအဆံုး ႀကမ္းၿပင္ေပၚ ေခြညြတ္က်သြားေသာ အသံေႀကာင္႔ လူအမ်ား သက္ဝင္လွဳပ္ရွား လာႀကၿပီး ဆူဆူညံညံၿဖင္႔ ရံုးခန္းေလးမွာ အနည္းငယ္ ဝရုန္းသံုးကား ၿဖစ္သြားေလေတာ႔၏။
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈက အေရးႀကီးသည္။ မည္သည့္ အေနအထား ေရာက္ေနသည္ျဖစ္ေစ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈရွိမွ ဆက္လုပ္ႏိုင္သည္။ သူတို႔ ဘာမွန္းမသိ၊ ေဈးကြက္ မေရရာေသာ ကြန္ပ်ဴတာေတြ ေဆာ့ဖ္ဝဲေတြကို တီထြင္ခဲ့ၾကသည္ဟု ထင္စရာရွိသည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ တီထြင္မႈတြင္ အနာဂတ္ေတြ ရွိေနသည္။ ကြန္ပ်ဴတာကို လူတိုင္း မကိုင္ပါဘူးဟု ေဝဖန္သူမ်ား ရွိေနသည့္ၾကားက တစ္ေန႔တြင္ တစ္အိမ္တစ္လံုး အနည္းဆံုး သံုးလာလိမ့္မည္ဆိုသည့္ အနာဂတ္ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ႏိုင္စြမ္းမ်ားျဖင့္ တီထြင္ခဲ့ၾကေသာေၾကာင့္ သူတို႔ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
Nassim Nicholas Taleb ဆိုသူေျပာသြားသည့္ စကားတစ္ခြန္းကို ရည္ညႊန္းခ်င္ပါသည္။
“စတိဗ္ေဂ်ာ့၊ ဘီလ္ဂိတ္စ္နဲ႔ မာ့ခ္ ဇူကာဘတ္တို႔ ေကာလိပ္ေက်ာင္း မၿပီးသြားၾကဘူး။ သူတို႔က ေက်ာင္းသင္ပညာ ဆိုတာထက္ သူတို႔ ေလ့လာသင္ယူခ်င္တာေတြကို ေလ့လာ သင္ယူသြားခဲ့ၾကတာ။ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ကေလးေတြကို မင္းတို႔ အမွတ္ ေကာင္းေကာင္း မရလို႔၊ အဆင့္ မေကာင္းလို႔ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း မရွိဖို႔ သူတို႔နဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ ေျပာျပတယ္။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ေလ့လာ သင္ယူမႈကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ျဖစ္ဖို႔ပဲ လိုတယ္”