Therefore, love ... ''
'' Here's Rob ... ''
The certificate, which is a lot of good steps to the main step has been taken.
'' Thank you, I certainly will repay ''
Not only to one another, '' long ''
'' Then again, there is little obligation to do anything ...
'' Well ... 'Bo'
'' Well ... Bo Bai '
Worked in a coffee shop outside to leave out ... quickly.
Listen and a new certificate after Daw Shwe from a smile ....
'' Mom, this money will not necessarily go home surrounded by my dealer to redeem things ... there'll be no rest ''
The checks come themselves to telling the aunt replied in a new gold.
'' ... my dealer Dean know the demands of the 'siege'
She thought in mind and left the cafe outside anointing modified.
'' ... nobody moved priests'
Suddenly, the resulting noise aunt new group and becomes active to run and hide, he ran and hid, and blue. Among the people who ran the north fled south who have collected the money she won two gold and diamond brokers Daw Mya went into the hands of the police.
'' She is very tense ... should appear how a lot of good '
Aunt called in chief of the new gold. Daw listen heard awry
'' Groan အံမယ် embarrassed, and so far, I should really shy
'' I do not know ... I can not help frequently come face of a lot of something hot ''
'Cold' ... just in case I do not do it so you want to do what my father ... ''
'' I do not know, did not come home since last night, ''
'' What this ကြီးတော့ နေပြန်ပြီ I do not know ... ''
'' So, I leave '
'' ... the tent up, I can not describe '
She pretended to hear the words of the new gold has a place.
Indore has a belief clean sound of a ringing phone awakened. Sleeping clothes hung arrows to see the phone records when she was before ....
'' Hello ''
'' ... You '
Clean '' Yes ... ''
'' I did not eat dinner with me ဖွားဖွား did not get out '
Daw Khin Thant hours a week in prison. Six and a half hours.
'' Well ... what should I come '
Daw Khin delighted voice
'' Junction city to come '
He said.
'See you' အဲ့ဒါဆို seven နာရီခွဲမှာ
'' Ok ... see you ''
I spoke clean the phone down and thrown on the bed.
Already awake, '' ... ''
I joined a worker with room light.
'' Well ... I fell asleep for too long 'Sorry'
'' ... ''
'' So I did not eat dinner right '
'' ... ''
'' I did, ''
'' How to ... ''
'' Back to my sick sick ... ''
'' ... ''
'' ငါတစ်ယောက်ထဲ not want to go away '
တော်ပါပြီ away ... '' '
'' Long ''
By doing clean Ji Ji finally agreed to go with one up to the light.
'Sit' ... ''
I clean a cinch aunt was surprised to see that with the light .... But all these things to see the light
'' How are you grandmother ... I was forced to drive to the station alone to Run ... I'll wait calmly ''
Exit Rotate said. Before you can clean anything, Daw Khin
'' ... I want to see ဖွားဖွား friends do not seem to eat anything ... yet ဖွားဖွား with 'enter'
'' ... ''
'' Come, feel anything ... ''
Daw golden light at the invitation of the new body. Without saying anything, he still clean .... Daw Khin and light at the rice straight from the tree seems to have forgotten about. Sit at a clean get eaten nothing ... notice.
'' Why do good '
Clean
ဖွားဖွား speaking out and pillow as well as short chains'
... than any place outside. Out.
'' I love this'
Section (14)
They come from a clean ထမင်းဝိုင်း several weaker. The idea of the day, though the sound of his own later, I turned and looked. Daw Khin Thant followed by standing in silence. In time, the
'' son … ''
Later .... Daw Khin clean before turning one turns back.
'' Good ''
Daw Khin question still is not clean .... Daw Khin sigh hate လိုက်ရင်း
'' ... would be mad ဖွားဖွား ဖွားဖွား know ... but ... ''
Daw Khin saying ....
'' Powered ဒယ်ဒီ just ... whatever belongs ဒယ်ဒီ Powered Card at the end of a throw, ''
Daw Khin ရှိုက်သံ added.
'' Powered ဒယ်ဒီ than to become a more well-born can think ... you know ... ''
Daw Khin Khin Thant, laughing. There is a sigh
ခ်စ္သည္ … ထို႔ေၾကာင့္ ''
အခန္း(၁၃)
'' ေရာ့ … ဒီမွာ ''
ရတီ က ေကာင္းမာန္ လွမ္းေပးေသာ ခ်က္လက္မွတ္ကို ဟန္ပင္မေဆာင္နိုင္ပဲ လွမ္းယူလိုက္သည္ … ။
'' ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကိုရယ္ … ရတီ ေသခ်ာေပါက္ျပန္ဆပ္မွာပါ ''
'' အခ်င္းခ်င္းေတြပဲ … မလိုပါဘူးကြာ ''
'' ဒါဆို ရတီ ျပန္လိုက္အံုးမယ္ … လုပ္စရာေလးေတြရွိေသးလို႔ ''
'' ဟုတ္ျပီေလ … ဘိုင့္ ''
'' အင္း … ဘိုင့္ ဘိုင္ ''
ရတီ က ေကာင္းမာန္ ကို ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲတြင္ထားခဲ့ကာ အျပင္သို႔လ်င္ျမန္စြာထြက္လာခဲ့သည္ … ။
ရတီ့ ထံမွ ခ်က္လက္မွတ္ရျပီးေနာက္ ေဒၚေရႊသစ္ တစ္ေယာက္ တစ္ျပံဳးျပံဳးျဖစ္ေနသည္ … ။
'' ေမေမ … ဒီေငြနဲ႕ေသခ်ာေပါက္အိမ္ကိုျပန္ေရြးေနာ္ ဖဲဝိုင္းသြားမေနနဲ႕အံုး … က်န္တာမရွိလဲအိမ္ေတာ့ရွိမွျဖစ္မယ္ေနာ္ ''
ခ်က္လက္မွတ္ေပးစဥ္က ရတီ ေျပာေသာစကားမ်ားသည္ ေဒၚေရႊသစ္ နားထဲတြင္ ျပန္ၾကားေယာင္လာသည္ … ။
'' အို … ငါ့ဘာသာဖဲဝိုင္းသြားလဲ ဒင္းသိမွာမွမဟုတ္တာ ''
ေဒၚေရႊသစ္ စိတ္ထဲမွေတြးလိုက္ကာ ဖီးလိမ္းျပင္ဆင္ျပီး အျပင္သို႔ထြက္လာခဲ့သည္ … ။
'' ဟိတ္ … ဘယ္သူမွမလႈပ္နဲ႕ ''
ရုတ္တရက္ထြက္ေပၚလာေသာအသံေၾကာင့္ ေဒၚေရႊသစ္ တို႔လူတစ္စု လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္သြားကာ ေျပးသူေျပး ပုန္းသူပုန္း နွင့္ ျပာယာခတ္ကုန္ၾကသည္ … ။ ေတာင္ေျပးေျမာက္ေျပး ေျပးေနၾကေသာလူမ်ားထဲတြင္ မိမိအနိုင္ရထားေသာ ပိုက္ဆံမ်ားကိုေကာက္သိမ္းေနေသာ ေဒၚေရႊသစ္ နွင့္ စိန္ပြဲစား ေဒၚျမနီ တို႔ နွစ္ေယာက္ ရဲလက္သို႔ပါသြားသည္ … ။
'' သမီးသိပ္ရွက္တာပဲ ေမေမ … ေကာင္းမာန္ ကို သမီးဘယ္လိုမ်က္နွာျပရမလဲ ''
ရတီ က ေဒၚေရႊသစ္ အား အခ်ဳပ္ထဲတြင္လာေတြ႕ရင္းေျပာလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ … ။ ေဒၚေရႊသစ္ က ရတီ့ စကားၾကားေသာအခါ မဲ့ကာရြဲ႕ကာျဖင့္
'' အံမယ္ေလး … ညည္းကပဲရွက္တယ္႐ွိရေသးတယ္ တကယ္ရွက္ရမွာက ငါပါ
'' မသိဘူး ေမေမရာ … သမီးလဲဒီတစ္ခါမကူညီနိုင္ေတာ့ဘူးေနာ္ ေကာင္းမာန္ ကိုလဲ မ်က္နွာပူလာျပီ ''
'' ေအးပါ … ကိုယ့္အေမကိစၥေတာင္ညည္းကမလုပ္ေပးခ်င္တာ ဒါနဲ႕ ညည္းအေဖကေရာ … ဘာလုပ္ေနလဲ ''
'' မသိဘူး မေန႔ညကတည္းကအိမ္ျပန္မလာေသးဘူး ''
'' ဒီလူၾကီးေတာ့ ဘာေတြလုပ္ေနျပန္ျပီလဲမသိဘူး … ''
'' ဒါဆို သမီးျပန္ေတာ့မယ္ ''
'' ေအး … ၾက ြၾကြ တကတဲေတာ္ မေအကိုဘာမွလုပ္ေပးေဖာ္မရဘူး ''
ရတီ က ေဒၚေရႊသစ္ စကားကို မၾကားဟန္ေဆာင္ကာ ေနရာမွထလာခဲ့သည္ … ။
တတီတီျမည္ေနေသာ ဖုန္းသံေၾကာင့္ မင္းသန္႕ အိပ္ယာမွနိုးလာခဲ့သည္ … ။ အိပ္မႈံစံုမႊားျဖင့္ ဖုန္းမွတ္တမ္းကိုၾကည့္လိုက္ေသာအခါ ေဒၚယမင္းခင္ ျဖစ္ေနသည္ … ။
'' ဟယ္လို … ''
'' ေအး … ငါ့ေျမးေလးလား ''
'' ဟုတ္ကဲ့ … မင္းသန္႔ ပါ ''
'' သားေလး … ညစာမစားရေသးဘူးမဟုတ္လား ဖြားဖြားနဲ႕အတူစားရေအာင္ထြက္လာခဲ့ပါလား ''
ေဒၚယမင္းခင္ စကားအဆံုးတြင္ မင္းသန္႔ က လက္တြင္ပတ္ထားေသာနာရီကို ေထာင္ၾကည့္လိုက္သည္ … ။ ေျခာက္နာရီခြဲ … ။
'' အင္း … ဘယ္ကိုလာခဲ့ရမလဲ ''
ေဒၚယမင္းခင္ က ဝမ္းသာသြားသည့္အသံျဖင့္
'' junction city ကိုလာခဲ့သားေလး ''
ဟု ဆိုသည္ … ။
'' အဲ့ဒါဆို ခုနစ္နာရီခြဲမွာေတြ႕မယ္ ''
'' ok သားေလး … see you ''
မင္းသန္႔ က ျပန္မႏႈတ္ဆက္ပဲ ဖုန္းခ်လိုက္ျပီး အိပ္ယာေပၚတြင္ဆက္လွဲေနလိုက္သည္ … ။
'' နိုးေနျပီလား … ''
လင္းထက္ က ေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္ အခန္းထဲဝင္လာသည္ … ။
'' အင္း … ငါအၾကာၾကီးအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္ ေဆာရီး ''
'' ရပါတယ္ကြ … ''
'' ဒါနဲ႕ မင္းညစာမစားရေသးဘူးမဟုတ္လား ''
'' ေအး … ''
'' ငါနဲ႕အျပင္လိုက္ခဲ့ပါလား ''
'' ဘယ္ကို … ''
'' ငါ့ဖြားဖြားဆီကို … ''
'' ဟာ … မင္းကလဲ ''
'' လုပ္ပါကြ ငါတစ္ေယာက္ထဲမသြားခ်င္လို႔ပါကြာ ''
'' ေတာ္ပါျပီကြာ … ''
'' လုပ္ပါကြာ … မင္းကလဲ ''
မင္းသန္႔ က တဂ်ီဂ်ီလုပ္ေနသျဖင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္ လင္းထက္ တစ္ေယာက္အတူလိုက္ခဲ့ဖို႔ သေဘာတူလိုက္ရသည္ … ။
'' လာ … သားေလး ထိုင္ ''
မင္းသန္႔ အား လွမ္းေခၚလိုက္ေသာ ေဒၚယမင္းခင္ တစ္ေယာက္ လင္းထက္ ကိုပါ အတူေတြ႕လိုက္ရေသာေၾကာင့္ အံ့ၾသသြားသည္ … ။ ထိုအမူအရာကို ရိပ္မိေသာ လင္းထက္ က
'' ေနေကာင္းလား အဖြား … က်ြန္ေတာ္ မင္းသန္႔ ကို လိုက္ပို႔တာ သူတစ္ေယာက္ထဲကားေမာင္းခိုင္းဖို႔ စိတ္မခ်လို႔ … က်ြန္ေတာ္အျပင္ကေစာင့္ေနမယ္ ေအးေဆးစားၾကပါ ''
ဟု ဆိုကာ လွည့္ထြက္ရန္ျပင္သည္ … ။ မင္းသန္႔ ဘာမွမေျပာနိုင္ခင္မွာပင္ ေဒၚယမင္းခင္ က
'' အို … မဟုတ္တာပဲ ဖြားဖြားလဲ သားေလးသူငယ္ခ်င္းေတြကိုေတြ႕ခ်င္ေနတာ … သားလဲ ဘာမွစားရေသးပံုမေပၚဘူး ဖြားဖြားတို႔နဲ႕လာဝင္စားလိုက္ ''
'' ဟာ … ရပါတယ္ ''
'' လာပါ … ဘာမွအားမနာနဲ႕ ''
လင္းထက္ က ေဒၚေရႊသစ္ ၏ ဖိတ္ေခၚခ်က္အရ စားပြဲတြင္ဝင္ထိုက္လိုက္သည္ … ။ မင္းသန္႕ ကမူ ဘာမွမေျပာပဲျငိမ္ေနသည္ … ။ ထမင္းပြဲတြင္ ေဒၚယမင္းခင္ နွင့္ လင္းထက္ အေတာ္ေလေပးေျဖာင့္ေနသျဖင့္ မင္းသန္႔ ကိုပင္ ေမ့ေနၾကဟန္တူသည္ … ။ ထမင္းစားျပီးသြားမွ မင္းသန္႔ တစ္ေယာက္ ဘာမွမစားပဲ ထိုင္ေနမွန္း သတိထားမိသြားၾကသည္ … ။
'' သားေလး ဘာျဖစ္လို႔မစားတာလဲ … ေနမေကာင္းဘူးလား ''
မင္းသန္႔ က ေခါင္းခါျပျပီး
'' ဖြားဖြားတို႔စကားေျပာနွင့္ၾကအံုး … က်ြန္ေတာ္အျပင္ခဏထြက္လိုက္အံုးမယ္ ''
ဟု ဆိုကာ ေနရာမွထ၍ အျပင္ဘက္သို႔ထြက္လာခဲ့သည္ … ။
''ခ်စ္သည္ … ထို႔ေၾကာင့္ ''
အခန္း (၁၄)
မင္းသန္႔ တစ္ေယာက္ ထမင္းဝိုင္းမွထလာျပီး ဝရန္တာတြင္အေတာ္ၾကာေအာင္ ရပ္ေနမိသည္ … ။ စိတ္ကူးတည့္ရာေတြးေနရင္း ေနာက္မွေျခသံၾကားသျဖင့္ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္ … ။ ေဒၚယမင္းခင္ က မင္းသန္႔ ေနာက္တြင္ တိတ္ဆိတ္စြာ ရပ္ေနသည္ … ။ အတန္ၾကာမွ
'' သား … ''
ဟုေခၚလိုက္သည္ … ။ မင္းသန္႔ က ေဒၚယမင္းခင္ ကို တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္ျပီး အေရွ႕သို႔ ျပန္လွည့္လိုက္သည္ … ။
'' ေနမေကာင္းဘူးလား သားေလး ''
ေဒၚယမင္းခင္ အေမးကို မင္းသန္႔ က မေျဖပဲျငိမ္ေနသည္ … ။ ေဒၚယမင္းခင္ က သက္ျပင္းရႈိက္လိုက္ရင္း
'' သား … ဖြားဖြားကိုစိတ္ဆိုးေနမယ္ဆိုတာ ဖြားဖြားသိပါတယ္ … ဒါေပမဲ့သားရယ္ … ''
ေဒၚယမင္းခင္ က ဆက္မေျပာပဲရပ္ေနသည္ … ။
'' ဒီလို သားမာမီ နဲ႕ ဒယ္ဒီ ကို မခြဲပစ္လိုက္ရင္ … သားဒယ္ဒီပိုင္ဆိုင္သမ်ွေတြ သားမာမီ ဖဲခ်ပစ္လို႔ကုန္မွာပဲ ''
ေဒၚယမင္းခင္ က ရႈိက္သံနွင့္ဆက္ေျပာသည္ … ။
'' သားမာမီ ထက္စာရင္ သားဒယ္ဒီ က သားကိုပိုျပီးေကာင္းေကာင္းေမြးနိုင္မယ္ထင္လို႔ … ဒီလိုျဖစ္လာမယ္မွန္းသာသိရင္ … ''
ေဒၚယမင္းခင္ စကားမဆံုးခင္ မင္းသန္႔ က ရယ္လိုက္သည္ … ။ ရယ္လို႔အားရမွ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်လိုက္ရင္း
'' က်ြန္ေတာ္ ဘယ္သူ႔ကိုမွမမုန္းပါဘူး … ဖြားဖြားကိုေရာ ဒယ္ဒီ့ကိုေရာ မာမီ႔ကိုေရာ ဘယ္သူ႔ကိုမွမမုန္းပါဘူး … ဒါေပမဲ့ ''
ေဒၚယမင္းခင္ က မင္းသန္႔ စကားကို စိတ္ဝင္တစားနားေထာင္ေနသည္ … ။
'' ဒါေပမဲ့ေပါ့ေလ …မမုန္းေပမဲ့ စိတ္နာတယ္ အိမ္ေပၚကဆင္းမလာခင္အထိေတာ့ ဒယ္ဒီ့ကိုက်ြန္ေတာ္ခ်စ္ခဲ့တယ္ … အင္း ခ်စ္ခဲ့တယ္ လို႔ထင္တာပဲ … ဒါေပမဲ့ ဖြားဖြားကေနျပီးေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွေပ်ာက္မွာမဟုတ္တဲ့ က်ြန္ေတာ့္ဒဏ္ရာကို ကုေပးဖို႔မၾကိဳးစားပါနဲ႕ … ''
မင္းသန္႔ က ေျပာလိုသည္ကိုေျပာျပီး သန္႔စင္ခန္းမွျပန္လာေသာ လင္းထက္ ကိုပင္ သတိမျပဳမိပဲ အျပင္သို႔ ခပ္သြက္သြက္ထြက္သြားသည္ … ။လင္းထက္ က တစ္ဆက္တည္းမွာပင္ ေဒၚယမင္းခင္ ကိုပါေတြ႕လိုက္ရသျဖင့္ အေျခအေနကို နားလည္လိုက္သည္ … ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဒၚယမင္းခင္ ကို အလ်င္အျမန္ႏႈတ္ဆက္ျပီး မင္းသန္႔ ေနာက္လိုက္လာခဲ့သည္ … ။
* * * * *
'' မာမီ … ဗိုက္ဆာတယ္ ''
'' ေရာ့ … ''
ေဒၚေရႊသစ္ က ဗိုက္ဆာ၍ ဂ်ီက်ေနေသာ မင္းသန္႔ အား ဗီရိုထဲမွ အသင့္စားအာလူေၾကာ္ဘူး နွင့္ ေရတစ္ခြက္ ခပ္ေပးလိုက္သည္ … ။
'' ဒါပဲရွိတယ္ … ဒါပဲစား ''
ဟု ဆိုကာ ဖီးလိမ္းျပင္ဆင္ျပီး အျပင္သို႔ထြက္သြားသည္ … ။
'' ဒယ္ဒီ … ဒယ္ဒီ ''
မင္းသန္႔ က အိပ္ေနေသာ ဦးသန္႔ထက္ေဇာ္ အား ႏႈိးေနျခင္းျဖစ္သည္ … ။
'' ေျပာကြာ … ဘာျဖစ္လဲ ''
'' သားဗိုက္ဆာလို႔ … ''
'' မင္းမာမီကိုသြားလုပ္ခိုင္းေလကြာ … ''
'' မာမီမရွိဘူး … ''
'' ဒါဆိုလဲမစားနဲ႕ကြာ ''
ဟု ဆိုကာ ဦးသန္႔ထက္ေဇာ္ က ျပန္အိပ္သြားသည္ … ။ ပထမေတာ့ ဦးသန္႔ထက္ေဇာ္ အား ထပ္ႏႈိးရန္ မင္းသန္႔ စိတ္ကူးမိသည္ … ။ သို႔ေသာ္ ထပ္ႏႈိးလ်ွင္ အေအာ္ခံရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေအာက္ထပ္သို႔ျပန္ဆင္းလာခဲ့သည္ … ။
'' ကလင္ ကလင္ ''
ရုတ္တရက္ထြက္ေပၚလာေသာ ေခါင္းေလာင္းသံေၾကာင့္ မင္းသန္႔ ျခံထဲေျပးဆင္းခဲ့သည္ … ။
'' ဟာ … ေဒၚေလး ''
ေဒၚျမတင္ ကို ေတြ႕လိုက္ရသျဖင့္ မင္းသန္႔ အလြန္ဝမ္းသာသြားသည္ … ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေဒၚျမတင္ လာလ်ွင္ မာမီ က တစ္ပတ္လံုးေနမွ တစ္ခါေတာင္မေက်ြးေသာ ထမင္း ကို အားရပါးရ အရသာရွိရွိ စားရေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္ … ။
'' သားဒယ္ဒီေရာ … ''
'' အိပ္ေနတယ္ … ''
'' မာမီေရာ … ''
'' အျပင္သြားတယ္ … ဒါနဲ႕ ေဒၚေလးရာ သားဗိုက္ဆာလို႔ ထမင္းခ်က္ေက်ြးပါဗ်ာ ''
'' သား ဘာမွမစားရေသးဘူးလား ''
'' ဟင့္အင္း … ''
'' ေအးပါ … ခ်က္ၾကတာေပါ့ ''
'' ေဟး … ဒါမွတို႔ေဒၚေလးကြ ''
စားပြဲေပၚတြင္တင္ထားေသာ အာလူးေၾကာ္ဘူး နွင့္ ေရခြက္ ကို ေတြ႕လိုက္ရေသာအခါ ေဒၚျမတင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားရသည္ … ။
'' သား အာလူးေၾကာ္စားေနတာလား ''
'' ဟုတ္ … ဗိုက္ဆာတာကိုး