မုန္းျပီးရင္းရင္း
"ေလးေလး. . . ေလးေလး . . .ဦးပိုင္. . .ဦးပိုင္. . ."
အိမ္ျပန္ေရာက္ေရာက္ျခင္းသားသားမင္း ဦးေလးျဖစ္သူဒဂံု ္ေမာင္ေရာ ပိုင္ပိုင့္ကိုပါ ေအာ္ေခၚလ်က္ေျပးဝင္လာသည္။ သိျခင္စိတ္ကဘယ္လိုမွထိန္းထားမရပါ။ ဆရာမနဲ႕ေတြ႕ျပီးတည္းက ေလးေလးကိုအကုန္ျပန္ေမးခ်င္ေနမိသည္။
"ေလးေလး. . . . . ေရ. . . ေလးေလး"
သားသားမင္းေအာ္သံေႀကာင့္ ဒဂံုေမာင္နဲ႕ပိုင္ပိုင္ နွစ္ေယာက္လံုး ထြက္လာခဲ႕ႀကသည္။
"ဒါကဘာျဖစ္လာတာလည္း သားသားမင္း။ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္နဲ႕။ "
ပိုငိပိုင္ကေဟာက္လိုက္သည္။
"သားျဖစ္လာတာကို ေျပာခ်င္လြန္းလို့ အခုလိုေအာ္ေခၚေနရတာ"
ဒဂံုေမာင္ ဘာမွျပန္မေျပာ။ ဆိုဖာ ရွိရာသို႕ေျဖးေျဖးခ်င္းလွန္းသြားသည္။ သားသားမင္းနဲ႕ပိုင္ပိုင္ပါ ေနာက္ကလိုက္ခဲ႕ႀကသည္။ ဘာမွမေမးျမန္းသည့္ ဦးေလးျဖစ္သူကိုႀကည့္ျပီးသားသားမင္းကစိတ္မရွည္။မ်က္နွာကမဲ႕ေနသည္။
"ေလးေလး. . . "
"ကဲေျပာ. . . ဘာေျပာမွာလည္း။ "
ဒဂံုေမာင္ စေျပာခိုင္းသည္နွင့္ သားသားမင္းသိခ်င္လာသမ်ွကို အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ေမးေတာ့သည္။ ပိုင္ပိုင္ကေတာ့ ဘာမွဝင္မေျပာသာ ေဘးကေနသာ ဒီတူႀကီးနွစ္ေယာက္ေျပာမဲ႕စကားမ်ားကိုနားစြန့္ေနလိုက္သည္။
"ဆရာမ ေဒၚျမင့္မာလာသိမ္းက သားအေမဆို။ ဟုတ္လားေလးေလး "
"မင္းကဘယ္လိုထင္လည္း "
"သားထင္ရံုနဲ႕မျပီးတဲ႕ကိစၥမို့ ေလးေလးကိုေမးခ်င္တာ"
"ငါ လည္းမသိဘူး။ ဒါေပမဲ႕ မင္းဆရာမ ကေတာ့မင္းကိုသူတို့သားပါဆိုျပီးလာျပန္ေတာင္းတယ္"
"ဟင္. . . .လာျပန္ေတာင္းတယ္"
"ဟုတ္တယ္။ အဲ႕ဒါေတြကိုေရာဟိုက မေျပာျပလိုက္ဘူးလား။"
သားသားမင္း ဘာမွျပန္မေျပာပါ ။ တစ္ခုခုကိုအေတြးလြန္သလို ျဖစ္ေနေလသည္။
"ကဲ. . .ေျပာစမ္းသားသားမင္း။ မင္းကိုဟိုက အဲ႕ဒါေတြမေျပာျပလိုက္ဘူးလား"
ဒဂံုေမာင့္ အသံေႀကာင့္ သားသားမင္းေခါင္းေလးအသာလႈပ္ခါလိုက္သည္။
"မင္းဆရာမ က မင္းအေမဟုတ္လားမဟုတ္ဘူးလားဆိုတာငါလည္းေသခ်ာမသိဘူး။ သူအိမ္အထိလာေျပာမွသိရတာ ။ မင္းအေဖကေတာ့သူ႕မိန္းမ ေသျပီလို့ေတာ့ ေျပာသြားတာဘဲ။မင္းဆရာမက အေမရင္းဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာ ေသသြားတဲ႕ငါ့ညီမင္းအေဖကိုသာ ေခၚေမးႀကည့္မွသိရမယ္။"
"ေလးေလး. . . . ေဖေဖကတကယ္ဘဲအေမေသျပီလို့ေျပာခဲ႕တာလား။ စိတ္ဆိုးလို့ေျပာခဲ႕တာေရာ မျဖစ္နိုင္ဘူးလား"
"မင္းအေမကိုငါမျမင္ဖူးေပမဲ႕။ ငါ့ညီက သူယူမယ့္မိန္းမကိုဘယ္ေလာက္ထိစြဲစြဲလန္းလန္းခ်စ္ခဲ႕တယ္ဆိုတာေတာ့ သိတယ္"
"ေမေမကေရာ ေဖေဖ့လိုဘဲလားဟင္ေလးေလး"
"ဟာ. . . ငါဘယ္လိုလုပ္သိမလည္း။ သိခ်င္ရင္ မင္းအေမပါဆိုတဲ႕ မင္းရဲ႕ဆရာမကို အကုန္သြားေမး"
"ေလးေလးကလည္း ေဖေဖ့ရဲ႕အစ္ကိုျဖစ္ျပီး ကိုယ့္ညီအေႀကာင္းေတာင္ဘာမွမသိဘူး။ "
သားသားမင္း စိတ္ဆိုးသည့္ပံုနဲ႕ေျပာေတာ့ ပိုင္ပိုင္ကမေနသာေတာ့ပါ။
"သားသားမင္း. . . မင္းေလးေလးလည္း အစဆံုးေတာ့ဘယ္သိမလည္းကြာ. . . မင္းသိခ်င္ရင္မင္းရဲ႕ဆရာမကိုေသေသခ်ာခ်ာေမးေပါ့"
"ဦးပိုင္ လည္းအတူတူဘဲ. . . .ဘာမွမသိဘူး"
သူ႕ဘာသာသူေျပာ။ စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႕ ထိုင္ရာမွထြက္သြားေလသည္။
က်န္ခဲ႕သည့္ ဒဂံုေမာင္နဲ႕ပိုင္ပိုင္လည္း ေခါင္းစိုက္ေနေလသည္။ သားသားမင္းက သူ႕အေမလို့ယံုႀကည္ျပီးဟိုဘက္လိုက္သြားမည္ကိုေတြးပူရသည္။ ညီျဖစ္သူ မွာခဲ႕သည္ကိုလည္း ေမ့လို့မရပါ။ သူ႕သားကို ဘယ္သူ႕လက္ထဲမွမထည့္ဖို့အတြင္တြင္မွာခဲ႕
သည္မ်ားကိုႀကားေနမိသည္။ ညီ့ရဲ႕မိန္းမကတကယ္ဘဲေဒၚျမင့္မာလာသိမ္းလား။ မဟုတ္စရာလည္းမရွိပါ။ မိန္းမတစ္ေယာက္က သိကၡာအက်ခံျပီးေတာ့ေနာက္မည္မဟုတ္။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ညီနဲ႕ပတ္ျပီး တစ္ခုခုသိဖို့လိုအပ္ေလသည္။
. . . . . . . . . . . .
ေတာ္ဝင္ ခ်ိန္းထားသည့္အတိုင္း gold ဟိုတယ္ကိုေရာက္ေနေလသည္။ DGM ကသူေ႒းနဲ႕ေတြ႕ဖို့ေစာင့္ေနမိသည္။ ကိုးနာရီခြဲခ်ိန္းထားျပီးကိုးနာရီ ေလးဆယ့္ငါး ေရာက္တာေတာင္ သူေ႒းဆိုသညိ့ပုဂိၢဳလ္ကေရာက္မလာေသးေပ။ စိတ္ကိုေလ်ာ့၍ေစာင့္ေနလိုက္သည္။
"ဒီက ေဒၚျမင့္ေတာ္ဝင္နန္း လား"
"ဟုတ္ပါတယ္ရွင္"
ခပ္ေခ်ာေခ်ာေကာင္မေလးတစ္ေယာက္လာေမး၍ ေတာ္ဝင္အလိုက္သင့္ေျဖလိုက္သည္။
"ဒီစာက ကြ်န္မတို့သူေ႒းေပးလိုက္တာပါ။ ဒီေန႔ခ်ိန္းလိုက္ျပီးမွမလာနိုင္ေတာ့ တဲ႕အတြက္လည္းေတာင္းပန္လိုက္ပါတယ္ရွင့္"
ေကာင္မေလးက စာလည္းလွန္းေပးရင္း နူတ္ကပါ မွာလိုက္သည့္ကိစၥမ်ားေျပာေလသည္။ သူေျပာေနေပမဲ႕ေတာ္ဝင္က ေဒါသထြက္ေနသည္။
(ခ်ိန္းျပီးမွမလာဘူးဆိုေတာ့။ ဒါသက္သက္ ငါ့ကိုေစာ္ကားေနတာ. . . .ေတာက္)
"မမ. . . .ဦးဟန္မင္းပိုင္ဖုန္းဆက္တယ္. . . ဒီမွာ"
လဝန္းက လက္ထဲမွဖုန္းကိုေတာ္ဝင့္ဆီလႊဲေပးလိုက္ေလသည္။ DGMကလႊတ္လိုက္သည့္ေကာင္မေလးကလည္း ေတာ္ဝင့္အနားမွာရွိေနေလသည္။
"ဟုတ္ကဲ႕. . . ကြ်န္မ ျမင့္ေတာ္ဝင္နန္းပါ"
"ကြ်န္ေတာ္တို့ဘက္က ခ်ိန္းဆိုမႈပ်က္ကြက္တဲ႕အတြက္အနူးညႊတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။"
"လုပ္ငန္းလုပ္ေနတဲ႕လူတစ္ေယာက္ဟာ အခ်ိန္ရဲ႕တန္ဖိုးကိုသိသင့္တယ္။ ကြ်န္မ ရွင့္ကိုေတြ႕ဖို့တဲ႕ ရံုးကေန ခ်ိန္းထားတဲ႕အခ်ိနအမွီ္ေရာက္ေအာင္ မိနစ္၃၀ေစာထြက္ရတယ္။ ခ်ိန္းတဲ႕ခ်ိန္အတိကြ်န္မေရာက္တယ္ ။ ရွင္မေရာက္ဘူးကြ်န္မ ၁၅မိနစ္ထပ္ေစာင့္တယ္။ အခုရွင္နဲ႕ဖုန္းေျပာတာပါအပါကြ်န္မရဲ႕တစ္နာရီနီးပါးအခ်ိန္ေတြအလကားသက္သက္ကုန္ ၁၆
ဆံုးခဲ႕ရတယ္။ရွင့္ဘက္က အဲ႕တြက္ဘာျပန္ေရာမွာလည္း"
"ဟုတ္ကဲ႕။ ကြ်န္ေတာ္တို့ဘက္က အခုျပန္ျပင္မယ့္စာခ်ဳပ္ကိုမျပင္ေတာ့ပါဘူး။ နဂိုခ်ဳပ္ထားတဲ႕တိုင္းဘဲဆက္လုပ္ပါမယ္"
"ဒါဆိုလည္း. . .ေကာင္းပါျပီ။"
". . . . . . . ."
ေျပာျပီးသည္နွင့္ေတာ္ဝင္ကအရင္ခ်လိုက္သည္။
"ကြ်န္မတို့လူႀကီးနဲ႕ေျပာျပီးျပီဆိုေတာ့ ကြ်န္မျပန္လိုက္ပါဦးမယ္. . . ."
"ေကာင္းပါျပီ"
ေကာင္မေလးထျပန္သြားမွ လဝန္းကအနားပိုကပ္၍တီးတိုးလာေျပာေတာ့သည္။
"မမ. . . ဘာစာလည္းမသိဘူးေနာ္။ "
"ေအာ္. . .လဝန္းရယ္။ ေတာင္းပန္စာေနမွာေပါ့။ . .ေရာ့ တစ္ခါတည္းဘဲေဖာက္ဖတ္လိုက္"
"ဟုတ္မမ. . . လဝန္းအသံထြက္ဘဲဖတ္လိုက္ေတာ့မယ္။"
"အင္း"
လဝန္းလည္း စာအိတ္ေဖာက္၍လည္ေခ်ာင္းရွင္းကာစဖတ္ေလသည္။
#ေဒၚျမင့္မာလာသိမ္း ခဗ်ားအသဲနွလံုးမရွိျပစ္ထားခဲ႕တဲ႕ကေလးကို လူလားေျမာကိမွလာမေခၚပါနဲ႕ ။ #
စာပါတာတစ္ေႀကာင္းတည္းပါ။ စာဆံုးေတာ့ လဝန္းကေႀကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနေလသည္။ ေတာ္ ဝင္ကေတာ့ DGM သူေ႒းဟာ ဘယ္သူလည္းဆိုတာစတင္အေျဖထုတ္ေနေတာ့သည္။