အမုန္းေတာ္ခံ😑
"မိမီ.....တံခါးဖြင့္စမ္း...."
"အဟင့္....ဟင့္"
အခန္းတြင္းမွ ငိုသံလိုလို ၿငီးသံလိုလိုၾကားရတာေၾကာင့္ ေဒၚထားတစ္ေယာက္ မီယိုအတြက္ စိုးရိမ္လာသည္။
"ေဟ့....မီယိုု....ဘာျဖစ္ေနတာလဲ....
တံခါးဖြင့္ၿပီး မာမီ့ကိုေျပာစမ္း...."
"မာမီ.....မီမီတစ္ေယာက္တည္း ေနပရေစ"
"ဟာ....ဘာတစ္ေယာက္တည္းေနမွာလဲ.....
ေမာင္ေခတ္သစ္နဲ႔လည္း ဘာေတြျဖစ္ခဲ့တာလဲ....
သမီးကေရာ အခုဘာလို႔ငိုေနတာလဲ....မာမီကိုေျပာစမ္းပါဦး....တံခါးဖြင့္ပါမီယို....မဖြင့္ရင္ မာမီအျပင္ကေန ေသာ့႐ွာၿပီး ဖြင့္ဝင္လာမွာေနာ္"
`ဂ်ေလာက္´
မီယို တံခါးဖြင့္ေပးေတာ့ ေဒၚထား အခန္းထဲသို႔လ်င္ျမန္စြာ ဝင္လာသည္။
"မီယို....မာမီ့ကိုေျပာစမ္းပါဦး"
ကုတင္ေပၚမွာ ထိုင္ေနတဲ့မီယိုနား ကပ္ထိုင္လိုက္ကာ ေမးလိုက္သည္။
"အဟင့္...ဟင့္.....ကိုကို ႏိုင္ငံျခားထြက္သြားၿပီ....ဟင့္ဟင့္...."
ထိုစကားျကားေတာ့ ေဒၚထားမသိမသာျပံဳးသည္။
"ေျသာ္....ဘာမ်ားလဲလို႔ အဲ့ဒါေကာင္းတာေပါ့"
"မာမီ!!!"
"သူ႔အေၾကာင္းထားပါ....ေခတ္သစ္နဲ႔က ဘာျဖစ္လာတာလဲ"
"သူ႔ေၾကာင့္ ကိုကိုထြက္သြားတာ....သူ႔ကို သတ္ပစ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္မုန္းတယ္"
"အမယ္ေလး မီယိုမရယ္....ညည္း ဘယ္ေလာက္မုန္းမုန္း ညည္းလက္ထပ္ရမယ့္သူက ေမာင္ေခတ္သစ္ပဲမိမီ"
မီယိုက မ်က္ရည္မ်ားကို လက္ျဖင့္ဖယ္ထုတ္လိုက္ၿပီး
"မီမီကေတာ့ သူ႔ကိုဘယ္လိုမွလက္မထပ္ႏိုင္ဘူး မာမီ သူ႔ကိုလက္ထပ္မယ့္အစား....."
"No....မဟုတ္ေသးဘူးသမီး....သူက လူရည္မြန္ေလးပါ....သူက ဘာအားနည္းခ်က္မွမ႐ွိတဲ့ ၿပီးျပည့္စုံတဲ့လူသားတစ္ေယာက္ေလ"
"အဟက္....အဲ့ဒါနဲ႔ပဲ မာမီတို႔က သူနဲ႔မရရေအာင္ေပးစားခ်င္တယ္ေပါ့ မီယို႔ကို"
"ဟုတ္တာေပါ့.....ဒါမွငါ့သမီးေလးလည္း တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ ေနႏိုင္မွာေလ"
"သမီးသူ႔ကို လုံးဝမခ်စ္ဘူးေလ"
"အခ်စ္ဆိုတာ လူကျဖစ္လာတာပါ....မာမီကလည္း နင့္ဒယ္ဒီ့ကို ခ်စ္လို႔ယူခဲ့တာမွမဟုတ္ဘဲ....ဒါေပမယ့္လည္း အတူတူေနလာေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ အျမစ္တြယ္လာတာေပါ့...."
"မျဖစ္ႏိုင္တာ"
"မျဖစ္ႏိုင္ဘူးေတြ ဘာေတြလုပ္မေနနဲ႔....ေအာက္ထပ္မွာ ညည္းဒယ္ဒီျပန္ေရာက္ေနၿပီလားမသိဘူး စိတ္ကိုအဆင္သင့္ျပင္ထားေနာ္....သမီးလက္ထပ္ရမယ့္တစ္ေယာက္တည္းေသာ လူက ေခတ္သစ္ထြန္းပဲ"
"မာမီ!!!!"
မာမီ အခန္းထဲမွထြက္သြားေတာ့ ကိုကို႔ကို သတိရတဲ့စိတ္က ျပန္ႀကီးစိုးလို႔လာသည္။
"ေခတ္သစ္ထြန္း....ဒါေတြအားလုံး ခင္ဗ်ားႀကီးေၾကာင့္ ျဖစ္လာတာပါ အဲ့ေတာ့ ခင္ဗ်ားႀကီး တာဝန္ယူရမယ္....ငါ့ကို အဲ့ေလာက္ေတာင္ လက္ထပ္ခ်င္တဲ့ ခင္ဗ်ားႀကီးကို လက္ထပ္ေပးရမွာေပါ့....ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါက ခင္ဗ်ားႀကီးကို ခ်စ္လို႔မဟုတ္ဘူး....မုန္းလြန္းလို႔ပဲ.....သူမ်ားအခ်စ္ကိုဖ်က္ဆီးတဲ့ခင္ဗ်ားႀကီးကို အျပစ္ေပးရမယ္"
❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆
"တကယ္လားသား"
"ဟုတ္ကဲ့မာမီ....သားဆုံးျဖတ္ၿပီးသြားၿပီ"
"မွန္လိုက္တာသားရယ္....ဒီလိုမွေပါ့....သားတို႔အသက္အရြယ္က အိမ္ေထာင္ျပဳသင့္ေနၿပီေလ.....
မာမီက သားကို ထားရဲ႕သမီးမီယိုကို သေဘာမက်ဘူးထင္ေနတာ.....ဘယ္လိုျဖစ္သြားတာလဲသား"
"ဒီလိုပါပဲ.....သားေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ သူကေခ်ာတယ္ေလ....ေပါ့ပ်က္ပ်က္ႏိုင္တာတစ္ခုပဲ ေျပာစရာ႐ွိတာ....ဒါေပမယ့္လည္း အဲ့ဒါေလးက ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္"
ေခတ္သစ္ထြန္းနဲ႔ေဒၚနဒီတို႔စကားေျပာေနသည့္ ေနရာသို႔ ဦးသစ္လြင္နဲ့သက္ၿဖိဳးဝင္းတို႔ ေရာက္လာကာ
ဦးသစ္လြင္>>>ငါ့သားက အျမင္႐ွိသားပဲ....ဒီေကာင္ႀကီးလာေလ ငါနဲ႔တူလာေလပဲကြ
သက္ၿဖိဳးဝင္း>>>အဲ့ဆို မဂၤလာေန႔ေလး သတ္မွတ္လိုက္ေတာ့ေလ ကြၽန္ေတာ္လည္းဝါးတီးခ်င္လာၿပီ
ေခတ္သစ္>>>အစ္ကိုကေတာ့ စားဖို႔ဝါးဖို႔ပဲေခ်ာင္းေနတာ.....
ေဒၚနဒီ>>>သက္ျဖိုးေျပာတာလည္း မွန္တာပဲ....ႏွစ္ဖက္မိဘေတြ႔ဆုံပြဲေလး လုပ္ၿပီးေတာ့ ရက္သတ္မွတ္လိုက္ၾကတာေပါ့
ဦးသစ္လြင္>>>အဲ့ဒါ ေကာင္းတယ္နဒီ....ဒါမွ ျမန္ျမန္ယူၿပီး ျမန္ျမန္ေျမးခ်ီႏိုင္မွာ....
ေခတ္သစ္>>>အဲ့ေလာက္ႀကီးေတာ့ မေတြးထားပါနဲ႔ ဒယ္ဒီရာ....ကြၽန္ေတာ္က အလုပ္လုပ္ခ်င္ေသးတာ
သက္ၿဖိဳးဝင္း>>>လုပ္မေနနဲ႔.....မင္းအလုပ္ေတြ ငါလုပ္ေပးမယ္....မင္းသာ ေျမးခ်ီႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစား
ထိုစကားဝိုင္းကို ေခတ္သစ္တစ္ေယာက္ အားမပါေသာ ဟန္ေဆာင္အျပံဳးနဲ႔သာ အဆုံးသတ္လိုက္ၿပီး သက္ျပင္းကို အထပ္ထပ္ခ်၍ ကိုယ့္အခန္း႐ွိရာ အေပၚသို႔သာ တက္လာခဲ့လိုက္သည္။
အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ေမြ႔ယာေပၚကို ပစ္လွဲခ်လိုက္ၿပီး ေတာင္စဥ္မေရာက္ ေလ်ွာက္ေတြးေနမိသည္။
သူမနဲ႔လက္ထပ္ရမယ္.....ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ.....
အခ်စ္နဲ႔လား.....အမုန္းနဲ႔လား....ဒါမွမဟုတ္ အႏိုင္ယူခ်င္ျခင္းနဲ႔လား......
ကြၽန္ေတာ္သိတာ တစ္ခုက သူမကို ခ်စ္လို႔မရေသးတာပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ သူမဆီက အခ်စ္ကိုေတာ့ ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ေအာင္ သူႀကိဳးစားရေပမည္။
"ေဒါက္.....ေဒါက္"
တံခါးေခါက္သံကို ၾကားလိုက္ရတာေၾကာင့္ အိပ္ယာေပၚမွထကာ ဖြင့္ေပးေတာ့ မာမီ့ကို ေတြ႔ရသည္။
"ဘာေျပာစရာ႐ွိလို႔လဲမာမီ"
"သားကို မနက္ျဖန္ အခ်ိန္အားေအာင္လုပ္ထားဖို႔ လာေျပာတာပါ....."
"ဘာျဖစ္လို႔......"
"မာမီတို့အိမ္မွာ ႏွစ္ဖက္မိဘေတြ႔ဆုံပြဲလုပ္ဖို႔ေလ.....
မနက္ျဖန္က ရက္ေကာင္းေလးေလသားရဲ႕ မီယိုတို႔အိမ္ကိုေတာ့ မာမီပဲေျပာလိုက္မယ္....."
"အရမ္းမ်ား ျမန္ေနသလားလို႔ မာမီ....."
"မျမန္ပါဘူးသားရဲ႕......အဲ့ဆို မာမီျပင္ဆင္ထားလိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္...."
"မာ...မာမီ!"
မာမီက လွည့္ထြက္သြားေတာ့ သက္ျပင္းကို ဝုန္းဒိုင္းၾကဲခ်မိသည္။
ဘယ္လိုေတာင္ ရင္ဆိုင္ရပါ့!
❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆
"မီယို.....မီယိုမ.....မၿပီးေသးဘူးလား.....
ျမန္ျမန္လုပ္ ေနာက္က်ေနၿပီ"
"ဟာ.....မာမီကလည္း ၾကယ္သီးေလး ၿပီးေအာင္တပ္ပရေစ ဘာလို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ ေလာေနရတာလဲ"
"ေလာရမွာေပါ့ အခ်ိန္လည္းၾကည့္ဦး.....နင့္ဒယ္ဒီက ကားေပၚမွေရာက္ေနၿပီ....လာပါ.....ျမန္ျမန္ထြက္ခဲ့ ကားေပၚေရာက္မွ အဲ့ဒီၾကယ္သီးတပ္ေတာ့"
"ေရာက္လာၾကၿပီ.....လာ....."
မီယိုတို႔၏ကားဆိုက္သည္ႏွင့္ ဦးစြာဆီးႀကိဳႏႈတ္ဆက္သည္က ေဒၚနဒီ
"ဒီမွာ ပန္းစည္းေလးလက္ေဆာင္ ယူလာတယ္ နဒီ"
"ဝိုး....သိပ္လွတာပဲ....ေက်းဇူးပါပဲထားရယ္....
လာ...အထဲဝင္ထိုင္ၾကေလ.....
ေခတ္သစ္ရယ္...ဧည့္သည္ေတြ ေရာက္ေနၿပီ"
ေဒၚနဒီ့ေခၚသံၾကားသည္နွင့္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွထြက္လာသူက ေခတ္သစ္.....
ဟင္းခ်က္ေနသည့္ပုံစံျဖင့္ ေယာင္းမႀကီးကိုင္လာကာ....
"အန္ကယ္တို႔ ခဏေလးေနာ္ ကြၽန္ေတာ္ ခ်က္လို႔ၿပီးေတာ့မယ္"
"ေျသာ္...အင္းပါ...ရပါတယ္ ျဖည္းျဖည္းလုပ္ပါ"
ေဒၚထား>>>ဟယ္....ေခတ္သစ္က ဟင္းခ်က္တတ္တယ္ေပါ့ အရမ္းေတာ္တာပဲ
ေဒၚနဒီ>>>ဟုတ္တယ္....သူက ဟင္းခ်က္တာကို ငယ္ငယ္ကတည္းက စိတ္ဝင္စားတာေလ
ေဒၚထား>>>ေတာ္လိုက္တာ တို႔သမီးနဲ႔မ်ား တျခားစီ
မီယို >>>ဒါ....သက္သက္ လာႂကြားတာပဲ
ပြစိပြစိျဖင့္ တီးတိုးေျပာလိုက္သည့္မီယို႔စကားကို ေခတ္သစ္အေမျဖစ္သူက.....
"ဘာေျပာလိုက္တာလဲ မီယိုေလး"
"ေျသာ္....ေခတ္သစ္ထြန္းက ဘက္စုံရတာပဲလို႔ ေျပာတာပါ"
"ဟုတ္တယ္....သားက အဲ့လိုပဲ....အားလုံးကို သူကလုပ္တတ္ခ်င္တာေလ"
"ဟုတ္ကဲ့.....သူက ဟင္းပါခ်က္တတ္တာဆိုေတာ့ သမီးက သူ႔ကိုပိုင္ဆိုင္ရတာ ေတာ္ေတာ္ကံေကာင္းတာပဲေနာ္အန္တီ....."
"ဘာလို႔လဲကြဲ႔"
"သူနဲ႔ရရင္ သူ႔ကိုပဲ အိမ္မွာဟင္းခ်က္ခိုင္းၿပီး သမီးက အျပင္မွာ စီးပြား႐ွာမယ္ေလ"
"ဟဲ့.....သမီး"
ေဒၚထားက သမီးျဖစ္သူအား မ်က္စပစ္ကာ ဆြဲဆိတ္လိုက္ေတာ့ မီယိုက ႏႈတ္ခမ္းေထာ္ျပလိုက္သည္။
"ဟားဟား.....မီယို စကားေျပာတာခ်စ္စရာေလးပဲ....ဟင္းခ်က္ေနရင္း နားေထာင္ေနတာ...."
ေခတ္သစ္က မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွ ထြက္လာကာ ေျပာလိုက္ေတာ့ မီယို မ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္သည္။
"အန္ကယ္တို႔ အန္တီတို႔ ညစာသုံးေဆာင္လို႔ရပါၿပီဗ်ာ...."
ေခတ္သစ္စကားၾကားေသာ္လည္း မီယိုကထိုင္ရာမွမထေသး။
"မီမီ.....နင္လည္း လာခဲ့ေလ...."
"အံမာ....ဘာမီမီလဲ....မီယိုဆို မီယိုေပါ့...."
"နင္ကလည္း သင့္သင့္ျမတ္ျမတ္ေနၾကရေအာင္ပါ
ငါတို႔က မၾကာခင္လက္ထပ္...."
"ဘာလက္ထပ္လဲ....မေန႔ကကိစၥကိုမွ အားမနာဘူး
နင္မို႔လို႔ ေျပာထြက္တယ္"
"နင္ကလည္း ငါ့အိမ္အထိေရာက္လာၿပီး ႏွစ္ဖက္မိဘေတြ႔ဆုံပြဲကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းလာေတြ႔တယ္ဆိုေတာ့ ငါ့ကိုပဲ ျပန္သေဘာက်ၿပီထင္ေနတာ"
"အံ့ပါ....႐ူးေနလား....ငါက နင့္ကိုျပန္သေဘာက်ရေအာင္ ငါကပလပ္ကြၽတ္သြားတာမို႔လို႔လား"
"ထားပါ....ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ နင္ငါ့ကိုလက္ထပ္ရမွာပါပဲ"
"နင္ ငါ့ကို လက္ထပ္ရေအာင္အထိ ခ်စ္လို႔လား....ဟမ္"
"မဟုတ္ပါဘူး.....ငါက နင့္ကို ခ်စ္လာမလားလို႔ လက္ထပ္ခ်င္တာပါ"
"ေစာင့္ၾကည့္ေနပါ...နင္ပဲငါ့ကို ခ်စ္လာမလား...ငါပဲနင့္ကိုႏွိပ္စက္ႏိုင္မလားဆိုတာ"
"ဟားဟား....နင္က ငါ့ကိုႏွိပ္စက္မယ္ဟုတ္လား"
"ငါ နင့္ကိုမုန္းတယ္ေလ....ငါ့ရဲ႕အမုန္းက နင့္ကိုႏွိပ္စက္တာပဲ"
"အဟက္....ဘာေျပာတယ္....နင္ကငါ့ကိုမုန္းတယ္...ဟုတ္လား...."
"႐ွင္ၾကားတဲ့အတိုင္းပဲေလ...."
"Wow....ေပ်ာ္လိုက္တာ....နင္ငါ့ကိုမုန္းတယ္တဲ့လား ေပ်ာ္လိုက္တာကြာ"
"နင္...႐ူးေနၿပီလား"
"ငါ နင့္ကိုခ်စ္သြားၿပီ....နင္မုန္းလို႔ကို ငါကခ်စ္သြားတာဟ....နင္ ငါ့ကိုမုန္းပါ.....
နင္ ငါ့ကိုမုန္းေလေလ....ငါ့ရဲ႕အခ်စ္က ပိုနက္႐ႈိင္းလာေလပဲ"
"ဟာ.....ငါနင့္ကို သတ္ပစ္ခ်င္လာၿပီေနာ္ ေခတ္သစ္ထြန္း...."
သူမစိတ္တိုသြားသည့္ပုံစံေလးက ကေလးတစ္ေယာက္ပမာ.....ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလွသည္။
ဒါသက္သက္....ငါ့ကို စိတ္တိုလာေအာင္လုပ္တာပဲ.....ေခတ္သစ္ထြန္း......
"သမီးနဲ႔သားရယ္.....ထမင္းလာစားၾကေတာ့ေလ....ဟင္းေတြ ေအးကုန္ေတာ့မယ္...."
မိဘေတြ၏စကားေၾကာင့္ ေခတ္သစ္တို႔ ထမင္းစားခန္းထဲသို႔ ဝင္လာခဲ့သည္။
"လာ....စားၾက....မီယိုေလးေရာ ထည့္စားေနာ္....
မီယိုက ငါးေပါင္းႀကိဳက္လား"
"ႀကိဳက္တယ္အန္တီ....မီမီက ငါးေပါင္းဆို အရမ္းႀကိဳက္တာ...ငယ္ငယ္ကတည္းက"
"ဟုတ္လား မီမီ....အဲ့ဆို ငါေလ နင့္ကိုေန႔တိုင္းခ်က္ေကြၽးမယ္....သိလား"
ေခတ္သစ္၏စကားလည္းၾကားေရာ...မီယိုက မ်က္ေစာင္းကို ဒိုင္းခနဲထိုးခ်လိုက္သည္။
"ဟားဟား.....သားနဲ႔သမီးက တကယ္ခ်စ္စရာေကာင္းတာပဲ....ဒီလိုပုံစံအတိုင္းဆို သားနဲ႔သမီးကို ဒီတစ္ပတ္ ၾကာသပေတးေန႔မွာပဲ ေပးစားလိုက္ရင္ေကာင္းမလားလို႔"
ဦးသစ္လြင္၏စကားကို ထားတို႔မိဘေတြကလည္း အခိုင္အမာေထာက္ခံၾကသည္။
ေဒၚနဒီကလည္း.....
"ဟုတ္ပါ့ ၾကာသပေတးေန႔က ရက္ရာဇာပဲ.....ေကာင္းတယ္....ကြၽန္မလည္း သေဘာတူတယ္"ဟုအားရဝမ္းသာေျပာေတာ့......
ေခတ္သစ္က
"ဒီတပတ္ၾကာသပေတးဆိုေတာ့.....ဒီေန႔က ဘာေနပါလိမ့္.....?"
ေခတ္သစ္ေရာ မီယိုပါ နံရံထက္႐ွိ အဆင္သင့္တည္႐ွိေနေသာ ျပကၡဒိန္အား လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့
"ဒီေန႔က အဂၤါေန႔ႀကီး.....ဒါဆို မဂၤလာေဆာင္ရမယ့္
ဆက္ရန္........