برای پرورش یك كودك، خانواده بهترین و امنترین محیط است ولی ممكن است شرایط خانوادگی به گونهای باشد كه برای رشد كودك مناسب نباشد. در این صورت پرورشگاه یا پانسیون برای زندگی كودكی كه دارای خانواده آشفته یا نابسامان بوده، مناسبتر است.
پرورش درخانوادهای كه والدین مدام درحال جنگ و مشاجره و ناسزاگویی بوده یا معتاد باشند برای كودكان نامناسب است و از تربیت شایسته و درستی بهرهمند نمیشوند و دچار مشكلات و مسائل جدیتر شده و حیات ذهنی، عاطفی و اجتماعی چنین كودكانی در معرض خطر جدی قرار میگیرد. كودك، عنصر اصلی خوشبختی زوجین و موجب احساس سعادت آنها و نیز سبب دوام و ثبات خانواده است و هم دلیلی است برای جلوگیری از نابسامانی خانواده و متاركه و طلاق. اگر بنای خانواده براساس عشق، محبت، انس، تعاون و همكاری باشد، درصورت بروز هرگونه مشكل با كمك و همفكری یكدیگر بر مشكلات غلبه كرده و در راهی درست و اصولی قدم برمیدارند كه نتیجهاش آرامش و خوشبختی خانواده است. ولی متاسفانه بسیاری از زوجها چنین نیستند و برخلاف آغاز زندگی و قول و قرارهای اولیه، تغییر روش داده و با بروز كوچكترین مشكل بنای ناسازگاری را میگذارند و موجب تزلزل خانواده و انحراف آن از مسیر توازن و تعادل میشوند. فرزند، امانت خداوند است اما برخی از والدین امانتدار خوبی نبوده و این كودكان معصوم را به دنیا آورده و رها میكنند. از سوی دیگر افرادی مانند شما با عاطفه و مثبتاندیش، سرپرستی آنها را بر عهده گرفته و از آنان حمایت میكنند و موجبات امنیت روحی- روانی و جسمیشان را در محیطی امن فراهم میآورند كه عملی بسیار پسندیده و انسانی است
