همانگونه که در پست قبلی به آن اشاره شد، مصرف داروهای ضددرد و مسکن شایع که از دستهی داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی هستند، از قبیل آسپرین، ایبوپروفن، و ناپروکسن، میتواند زمینهساز ابتلا به زخم معده و زخم اثنیعشر باشد. این داروهای مسکن از طریق مهار سنتز پروستاگلاندینها، محافظت مخاط معده در مقابل اسید معده را از بین میبرند و زمینه را برای ابتلا به زخم معده فراهم میسازند.
برخی دیگر از عوامل هستند که میتوانند ریسک ابتلا به اولسر پپتیک را افزایش دهند. بهعنوان مثال، یکی از این عوامل سیگار کشیدن است. کشیدن سیگار میتواند خطر ابتلا به اولسر پپتیک را در افرادی که دچار عفونت هلیکوباکتر پیلوری هستند، افزایش دهد.
Image credit: kempsvillechiro.com
مصرف مشروبات الکلی نیز یکی دیگر از عواملی است که از طریق ایجاد تحریک و التهاب مخاط معده و نیز افزایش تولید اسید معده، زمینه را برای ابتلا به زخم معده فراهم میکند.
یکی دیگر از عواملی که موجب تشدید اولسر پپتیک میشود، استرس و فشارهای روحی و روانی است. البته باید دانست که استرس بهخودیخود منجر به تشکیل اولسر پپتیک نمیشود. ولی میتواند علایم آن را تشدید کند و برای بیمار ناراحتیهای بیشتری را در پی داشته باشد.
و باز یکی دیگر از عواملی که میتواند در ارتباط با علایم و عوارض مربوط به زخم معده باشد، خوردن غذاهای تند و دارای ادویهی زیاد است. البته باید دانست که ادویهجات بهخودیخود عامل تشکیل زخم معده نیستند. با این حال، علایم آن را تشدید میکنند.
در مجموع، همانطور که گفته شد، عوامل فوقالذکر زمینهساز تشکیل اولسر پپتیک و زخم معده هستند، اما هر یک از آنها بهخودیخود موجب پیدایش زخم و اولسر نمیشوند. ولی میتوانند زخم و اولسر معده را تشدید کرده و علایم آن را شدیدتر کنند و همچنین از التیام آن جلوگیری نمایند.
