بیماری تراخم نوعی عفونت باکتریایی چشم است. این بیماری مسری است و از طریق تماس با ترشحات آلودهی چشم و یا ترشحات بینی و گلوی بیماران منتقل میشود. علاوه بر این، از طریق دستمال و وسایل آلودهی دیگر نیز ممکن است از فردی به فرد دیگر منتقل شود.
تراخم در ابتدا باعث خارش و تحریکپذیری چشمها و پلکها میشود. سپس، تورم پلکها و خروج چرک از چشمها اتفاق میافتد. اگر این بیماری درمان نشود، ممکن است منجر به کوری شود.
Image credit: Health Watch Center
تراخم مهمترین علت قابل درمان کوری در سراسر جهان است. سازمان بهداشت جهانی برآورد میکند که حدود ۶ میلیون نفر بر اثر تراخم کور شدهاند. اکثر این موارد در کشورهای آفریقایی رخ میدهد.
پیشرفت بیماری تراخم در پنج مرحله صورت میگیرد که به ترتیب عبارتاند از: التهاب فولیکولی؛ التهاب شدید؛ اسکارگذاری پلک؛ برگشتن مژهها به داخل پلک (تریکیازیس)؛ کدر شدن قرنیه.
علایم تراخم در پلک بالا شدیدتر از پلک پایین است. در این بیماری ممکن است غدد اشکی نیز مبتلا شوند که منجر به خشکی شدید چشم میشود.
عامل این بیماری، باکتری کلامیدیا تراکوماتیس (Chlamydia trachomatis) است. همین باکتری باعث بیماریهای عفونی آمیزشی نیز میشود.
در صورت تشخیص و درمان عفونت کلامیدیا، به آسانی با استفاده از آنتیبیوتیک قابل معالجه است. اما اگر درمان نشود، اسکارها و عوارض شدیدی بر جای میگذارد.
اقدامات بهداشتی در پیشگیری از این بیماری اهمیت زیادی دارد. بهعنوان مثال، شستن صورت و دستها، کنترل کردن مگسها، دفع صحیح زبالهها، بهبود دسترسی به آب بهداشتی، از جملهی این اقدامات هستند.
درمان تراخم در مراحل اولیه با استفاده از آنتیبیوتیک صورت میگیرد. برای درمان این بیماری، پزشک ممکن است پماد چشمی تتراسیکین و یا داروی آزیترومایسین خوراکی تجویز کند.
در مراحل پیشرفتهی تراخم که دفرمیتههای دردناکی در پلک ایجاد میشود، درمان با استفاده از عمل جراحی صورت میگیرد. در موارد کدورت قرنیه، میتوان پیوند قرنیه انجام داد.