بیماری کاوازاکی نشانگانی است که با التهاب دیوارههای شریانهای اندازهی متوسط در سرتاسر بدن مشخص میشود. این بیماری عموماً در کودکان بروز میکند. غالباً عروق کرونر که خونرسانی عضلهی قلب را تأمین میکنند، در این بیماری دچار التهاب میشوند.
Image credit: Wikimedia Commons
بیماری کاوازاکی گاه سندروم جلدی مخاطی عقدههای لنفاوی نامیده میشود، زیرا عقدههای لنفاوی، پوست و غشاهای مخاطی در داخل دهان، بینی، و گلو را گرفتار میکند.
علایم بیماری کاوازاکی شامل تب بالا و پوستهپوسته شدن پوست بدن است. این بیماری معمولاً قابل درمان است و اکثر کودکان بدون مشکلات جدی از این بیماری بهبود پیدا میکنند.
معمولاً نشانههای بالینی بیماری کاوازاکی در طی سه مرحله ظاهر میشود.
علایم و نشانههای مرحلهی اول این بیماری شامل موارد زیر هستند: تب که معمولاً بالای ۳۹ درجه است و بیش از سه روز طول میکشد؛ التهاب و قرمزی شدید چشمها، بدون ترشح چرکی؛ بثورات در روی پوست تنه؛ قرمزی، خشکی، و ترکخوردگی لبها؛ و قرمزی و تورم زبان، که شبیه توت فرنگی میشود؛ تورم و قرمزی پوست در کف دستها و پاها، تورم عقدههای لنفاوی در گردن و جاهای دیگر؛ و تحریکپذیری.
در مرحلهی دوم بیماری، علایم زیر بروز میکند: پوستهریزی پوست دستها و پاها خصوصاً در نوک انگشتان دست و پا غالباً به صورت پوستههای بزرگ؛ درد مفاصل؛ اسهال؛ استفراغ؛ و درد شکم.
در مرحلهی سوم بیماری علایم بهتدریج بهبود پیدا میکند، مگر اینکه عوارضی اتفاق افتاده باشد. برگشتن وضعیت بدن به حالت عادی ممکن است تا ۸ هفته طول بکشد.
دربارهی علت بیماری کاوازاکی اطلاع زیادی در دست نیست. با این حال، به نظر میرسد که این بیماری قابل سرایت است. نظریههای مختلفی در رابطه با عوامل عفونی مختلف ارائه شده است، ولی هیچکدام از آنها به اثبات نرسیده است. ممکن است وضعیت ژنتیکی کودک نیز در استعداد ابتلا به این بیماری دخالت داشته باشد.
عموماً کودکان زیر ۵ سال، و بهخصوص پسرها، بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند. همچنین در نژاد آسیایی، مثلاً ژاپنی یا کرهای، میزان بروز آن بیشتر است.