مدتی است که از روشهای مختلف ایمندرمانی برای درمان موارد ناشایع سرطان استفاده میشود. خیلی از این درمانها نیز با موفقیت روزافزونی همراه بودهاند.
در همین زمینه، روش جدیدی برای درمان سرطان ریه کشف شده است که در آن سیستم ایمنی تقویت میشود تا بهتر بتواند با سلولهای سرطانی مقابله کند.
در یک مطالعهی جدید که در مجلهی پزشکی نیوانگلند منتشر شده است، درمانهای ایمونوتراپی به بیماران مبتلا به سرطان ریه داده شد که این درمان منجر به طول عمر بیشتر بیماران نسبت به روشهای متعارف درمان شد. در این مطالعه، از ترکیبی از شیمیدرمانی و این داروی ایمنی به نام پمبرولیزوماب (pembrolizumab) (با نام تجاری کیترودا (Keytruda) ساخت شرکت مِرک (Merck)) استفاده شد.
محققان میگویند داروهای ایمندرمانی موجب ذوب شدن خارقالعادهی تومورها میشود. به نظر میرسد که این داروها آبشاری از پاسخهای ایمنی را ایجاد میکند که منجر به نابودی تومور میشود.
البته باید توجه داشت که این درمان را نمیتوان یک درمان قطعی برای سرطان دانست. هنوز مطالعات بلندمدت کافی انجام نشده است تا ثابت کند که تومور دوباره برگشت نخواهد کرد. بهعلاوه، این را نیز باید در نظر داشت که هزینهی این درمان جدید بسیار زیاد است. در حقیقت، این درمان سالی حدود صد هزار دلار هزینه میبرد. ولی یافتههای به دست آمده، خصوصاً در مبارزه با سرطان ریه، که مرگبارترین نوع سرطان در سطح جهان است، بسیار نویدبخش بوده است.
ایمونوتراپی چیست؟
ایمندرمانی سرطان به معنای استفاده از دستگاه ایمنی بدن برای درمان سرطان است. این درمانها بر سه نوعاند: فعال، غیرفعال، و ترکیبی. در این روشها از این واقعیت استفاده میشود که سلولهای سرطانی عموماً روی سطح خود ملکولهای خاصی دارند که به آنها پادگنهای مرتبط با سرطان گفته میشود و دستگاه ایمنی این قابلیت را دارد که آنها را شناسایی کند. این ملکولها غالباً از نوع پروتئین یا ملکولهای بزرگ دیگر، مانند کربوهیدرات، هستند. در روش ایمندرمانی فعال، دستگاه ایمنی وادار میشود که به این آنتیژنها حمله کند. در نوع غیرفعال، با استفاده از آنتیبادیهای منوکلونال، لنفوسیتها، و سیتوکینها، پاسخهای موجود ضدتومور تقویت میشود.