نخستین بار در سال ۱۹۹۲ سیارهای که به دور ستارهای دوردست میگردد، کشف شد. با این کشف جدید، اخترشناسان توانستند ثابت کنند که سیارههایی فراتر از منظومهی شمسی ما وجود دارند.
این تحول بنیادی مهمی در درک ما از گیتی به شمار میرفت. تا آن زمان هنوز دلایل علمی بر اینکه ممکن است سیارههای دیگری مانند زمین وجود داشته باشند، به دست نیامده بود.
این سیارهی بیگانه به دور یک خورشید مرده میگردد، تپاختری که در یک ابرنواختر منفجر شده است، و اگر هم آن سیاره واجد حیات بوده باشد، احتمالاً هیچ تنابندهای را روی آن سیاره زنده نگذاشته است. هیچ موجود زندهای که علم تا کنون شناخته است، تاب تحمل موج ویرانگر انرژی هستهای را که بر اثر منفجر شدن ستارهای در آن فاصلهی نزدیک ایجاد میشود، ندارد.