یکی از سؤالات جالبی که در رابطه با کارکرد مغز مطرح میشود، این است که آیا مغز یک کامپیوتر است؟
اگر از یک تراشهی پنتیوم، یکی از ترانزیستورهای آن را بردارید، کامپیوتر بلافاصله خراب خواهد شد، ولی اگر از مغز انسان حتی نصف آن هم برداشته شود، ممکن است هنوز به خوبی عملکرد داشته باشد.
علت این امر آن است که مغز اصلاً یک کامپیوتر دیجیتال نیست، بلکه یک شبکهی عصبی بسیار پیشرفته است.
شبکههای عصبی مجموعه ای از نورونها هستند که مدام بعد از یاد گرفتن یک کار جدید تغییر آرایش داده و خود را تقویت میکنند.
اکنون پژوهشگران هوش مصنوعی تلاش میکنند که از روش طبیعت پیروی کند و از پایین به بالا حرکت نمایند. یعنی ابتدا از سیستمهای کوچکتر شروع کنند و از طریق تکامل آن به سیستمهای پیچیدهتر برسند.