یکی دیگر از ابزارهای مفید که از دنیای فیزیک وارد علم پزشکی شده است، برشنگاری با گسیل پوزیترون یا اسکن PET است. آن روش تصویربرداری، جریان انرژی در مغز را از طریق مشخص کردن وجود گلوکز، ملکول قندی که سوخت سلولها را تأمین میکند، محاسبه میکند.
اسکنهای PET از ذرات زیراتمی گسیل شده از سدیم 22 در داخل گلوکز استفاده میکنند. برای شروع اسکن PET، محلول ویژهای حاوی نوعی قند که اندکی خاصیت پرتوزایی دارد، به بیمار تزریق میشود. اتمهای سدیم در داخل ملکولهای قند با اتمهای پرتوزای سدیم 22 جایگزین شدهاند.
هر بار که یک اتم سدیم واپاشیده میشود، یک الکترون مثبت یا پوزیترون را گسیل میکند که به آسانی به وسیلهی حسگرها شناسایی میشود. با پیگیری مسیر اتمهای پرتوزای سدیم در قند، میتوان جریان انرژی در درون مغز زنده را ردیابی کرد.