عرضهی اولیهی سکه (ICO) اصطلاحی است که بر اساس مفهوم پذیرهنویسی (IPO) ایجاد شده است و منظور از آن جمعآوری سرمایه از طریق معرفی یک توکن یا ارز رمزینه است.
از سال گذشته، تعداد زیادی از شرکتها اقدام به عرضهی اولیه سکه (ICO) کردند. البته با توجه به سهولت این روش، لازم است که در سرمایهگذاری در این ICOها دقت لازم را مبذول کرد، چون خیلی از آنها در نهایت، با شکست مواجه میشوند. در واقع، از مواردی که در سال ۲۰۱۷ ارائه شدند، تقریباً نیمی از آنها شکست خوردند، و حدود ۲۰۰ میلیون دلار از سرمایهی سرمایهگذاران از دست رفته است.
با این حال، در مجموع باید این پدیده را یک پدیدهی مثبت به شمار آورد، زیرا امنیت و سهولت کار را بالا میبرد. مشکلاتی که در این زمینه وجود دارد، به طبیعت انسانها و تمام کارهای تجاری در بازار برمیگردد، یعنی خطرات کلاهبرداری در تمام تجارتها وجود دارد.
آنچه اهمیت دارد، این است که کشورها باید مقرراتی برای نظارت بر موارد عرضهی اولیهی سکه وضع کنند و این کار را قانونمند نمایند.