کنستانتین تسیولکوفسکی در روسیه یکی از نخستین کسانی بود که تئوری ریاضی، فیزیکی، و مکانیکی لازم برای پرتاب موشک را مورد مطالعه قرار داد.
تحقیقات تسیولکوفسکی به رابرت گدارد در آمریکا کمک کرد که نخستین آزمایشهای واقعی را بر روی موشکها انجام دهد. در ضمن، او متوجه شد که سوخت پودری برای موشک کارآیی بالایی ندارد و لذا راکت سوخت مایع را اختراع کرد. حسن سوخت مایع برای راکت در آن است که میتوان به دقت میزان آن را تنظیم کرد تا سوخت بهصورت یکنواخت بسوزد. در ضمن، او موشک چندمرحلهای را ابداع کرد.
اما وِرنر فونبراون مشهورترین دانشمند علم موشک است که در آلمان نازی ساخت موشکهای نظامی را کامل کرد. البته او در پایان جنگ جهانی دوم به آمریکا تسلیم شد و تحقیقاتش را در آمریکا ادامه داد.
امروزه تحقیقات دربارهی موشکهای فضایی از انحصار نهادهای دولتی خارج شده و شرکتهایی مانند اسپیس ایکس به شدت در این زمینه فعال هستند.