زبان جاوا اسکریپت در ابتدا برای نوشتن اسکریپتهایی که در داخل صفحات وب اجرا میشوند، طراحی شده بود. از آنجا که این اسکریپتها در محیط مرورگر اجرا میشود، به آنها برنامهنویسی سمت مشتری گفته میشود.
در سالهای اخیر، کاربرد جاوا اسکریپت به سمت سرور نیز توسعه یافته است. مهمترین محیط توسعه برای برنامهنویسی سمت سرور با جاوا اسکریپت، محیط نُودجیاس است که از آن خصوصاً برای برنامهنویسی سرورهای وب استفاده میشود.
نُودجیاس معماری ویژهای دارد که سبب شده است که خصوصاً برای برنامهنویسی سرورهای وب مناسب باشد. مهمترین این ویژگیها آن است که این محیط اصولاً مبتنی بر روش برنامهنویسی ناهمگام است، بهطوریکه روشهای ورودی-خروجی آن غیر مسدود کننده است. این سبب میشود که نُودجیاس سرعت اجرای بسیار بالایی داشته باشد.
البته برنامهنویسی سمت سرور با جاوا اسکریپت صرفاً منحصر به نُودجیاس نیست. یکی دیگر از موتورهای جاوا اسکریپت برای سمت سرور، ناسهورن نام دارد که موتور جاوا اسکریپت موجود در جاوای 8 و بالاتر است.
ویژگی ناسهورن آن است که بر روی ماشین مجازی جاوا اجرا میشود. برنامههای جاوا اسکریپت که در محیط ناسهورن اجرا میشوند، به اشیای جاوا نیز دسترسی دارند و با توجه به شباهت دستور نگارش (syntax) جاوا اسکریپت و جاوا، میتوانند به راحتی بر روی اشیای جاوا کار کنند و به خصلتها و متدهای آنها دسترسی داشته باشند.
