بهطوریکه در پست قبلی گفته شد، جاوا اسکریپت یک زبان اسکریپتنویسی است و برای اجرا نیاز به یک محیط میزبان دارد. محیطهای میزبان جاوا اسکریپت متنوع است، ولی به طور کلی، برنامهنویسی جاوا اسکریپت را بر اساس محیط میزبان آن میتوان به دو نوع عمدهی برنامهنویسی سمت مشتری و برنامهنویسی سمت سرور تقسیمبندی کرد.
برنامهنویسی سمت مشتری
جاوا اسکریپت سمت مشتری در داخل مرورگر اجرا میشود. مرورگرهای مختلف موتور جاوا اسکریپت مخصوص به خود دارند. بهعنوان مثال، مرورگر کروم از موتور جاوا اسکریپت «وی۸» بهره میگیرد و فایرفاکس از «اسپایدرمانکی» استفاده مینماید.
محیط برنامهنویسی جاوا اسکریپت در مرورگر شامل مجموعهای از «فناوریهای استاندارد وب» است که قابلیتهای مختلفی را در اختیار برنامههای جاوا اسکریپت قرار میدهد. یکی از مهمترین این قابلیتها، «مدل شیئی سند» است که امکان تعامل با گرههای سند و تغییر عناصر سند بهصورت پویا را فراهم میکند.
برنامهنویسی سمت سرور
محیطهای برنامهنویسی سمت سرور جاوا اسکریپت نیز متنوع است، ولی به طور کلی، مهمترین آنها برنامهی «نُود جیاس» است که بهطور گستردهای برای برنامهنویسی سمت سرور مورد استفاده قرار میگیرد.
محیط نُود قابلیتهای مختلفی را به جاوا اسکریپت اضافه میکند و امکان ارتباط برنامهی جاوا اسکریپت با سیستم عامل و فعالیتهای مختلف دیگر، مانند ارتباط با شبکه و امثال آن، را فراهم مینماید.
از جاوا اسکریپت بهعنوان زبان اسکریپتنویسی در داخل بسیاری از برنامههای کاربردی نیز استفاده میشود. بهعنوان مثال، برای اسکریپتنویسی و اتوماسیون در نرمافزارهای ادوبی (مانند فتوشاپ و ایلوستریتور) و نیز برای نوشتن ماکرو در اُپنآفیس میتوانید از جاوا اسکریپت بهره بگیرید.