وقتی که بچه بودیم، یکی از موضوعاتی که همیشه برای انشا به ما میدادند، این بود: «علم بهتر است یا ثروت؟» طبیعی است که با توجه به ذهن کودکانهای که داشتیم، همه در مورد منافع علم و برتری آن بر ثروت مینوشتیم. بزرگتر که شدیم، فهمیدیم که بدون پول نمیتوان زندگی کرد. ازاینرو، صرف نظر از هر دیدگاهی که داشتیم، نیاز داشتیم که برای به دست آوردن پول هم تلاش کنیم.
ولی در مراحل بعدی زندگی مواقع زیادی پیش میآید که آدم به این فکر میافتد که آیا واقعاً زندگی خود را درست صرف کرده است؟ آیا از آنچه به دست آورده است، راضی است؟ و همینطور الی آخر.
من پس از فکر کردن زیاد در این زمینه، به این نتیجه رسیدم که اگر بخواهیم راه عقلانی و متعادلی را برای زندگی خود انتخاب کنیم، باید هدفمان آن باشد که تمام استعدادهای خود را شکوفا کنیم. نه علم میتواند تمام هدف زندگی باشد، نه ثروت. آنچه هدف واقعی زندگی یک فرد است، شکوفا کردن تمام ظرفیتها و استعدادهای او برای ایجاد ارزش است. و این ارزش هم شامل ارزشهای مادی است و هم ارزشهای معنوی.