สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาว Steemit ทุกคน
การให้รางวัลสำหรับตัวเองมีหลายแบบค่ะ เช่น ซื้อของขวัญให้ตัวเองซักชิ้น กินข้าวมื้ออร่อยๆ ซักมื้อ หรือไปเที่ยวในที่ๆ อยากจะไป
ดิฉันได้ให้รางวัลกับตัวเองด้วยการไปเที่ยวค่ะ จริงๆแล้วตั้งใจไปด้วยกันหลายคน แต่จนแล้วจนรอด การคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า มักจะมีเหตุที่ไม่ได้ไปอยู่บ่อยครั้ง เลยทำให้ดิฉันต้องไปเที่ยวคนเดียว ในใจก็คิดค่ะว่า แล้วจะไปยังไง แล้วจะเที่ยวยังไง แล้วจะกินอะไร มึนๆงงๆ ภาษาก็เก่งเหลือเกิน แต่ในเมื่อตั้งใจแล้ว ก็ต้องใช้เวลานี้ให้คุ้มค่าค่ะ
ดิฉันตั้งใจไปเที่ยวเกาะโบโฮล Bohol ค่ะ อยากเห็นทาร์เซีย อยากเห็นภูเขาช็อคโกแลต อยากเห็นฝูงโลมา และในที่สุดความตั้งใจก็บรรลุผลค่ะ
เริ่มออกเดินทางไปกับสายการบิน Cebu pacific ตั้งแต่เช้าเลยค่ะ
เครื่องลงจอดอย่างสวยงามที่สนามบิน Tagbilaran Airport ภาษาตากาล็อค อ่านว่า ตั้กบิลาราน ค่ะ ตอนแรกงง อ่านไม่ออก เพราะถ้าอ่านตามภาษาอังกฤษจะออกเสียงไม่เหมือนกันค่ะ
ไปเยี่ยมชมโรงแรมกันหน่อยค่ะ โรงแรมน่ารัก มีรถมารับที่สนามบินด้วย ต้องจองรถไว้ค่ะ เพื่อความมั่นใจว่าเราจะไม่หลงจากนั้นนั่งรถตู้ของโรงแรมไปค่ะ นั่งไปไม่นานก็ถึงจุดหมายแล้วค่ะ
เป็นโรงแรมที่น่ารักทีเดียวค่ะ
มาถึงเหนื่อยๆ นั่งสบายๆกินน้ำผลไม้กันก่อนค่ะ
ร้านเล็กสไตล์เร้กเก้ ฟังเพลงสนุกๆ ไม่มีใครคุยด้วยก็คุยกับพนักงานวนไปค่ะ
เหลือบไปเห็นน้องหมาค่ะ หมาเกาะที่นี่มีหมายเลขด้วยนะคะ สังเกตที่ปลอกคอจะมีป้ายหมายเลข บางตัวก็มีป้ายชื่อห้อยอยู่ค่ะ สอบถามได้ความว่า น้องหมาที่มีป้ายนี้แสดงว่าได้รับการฉีดวัคซีนเรียบร้อยแล้วค่ะ ซึ่งเป็นโครงการดีๆ ชื่อว่า Dogs of Alona บ่งบอกได้ว่า น้องหมาที่ Alona Beach นี้ปลอดภัยค่ะ
จุ๊ๆๆ ไม่เสียงดังนะคะ Do not disturb ค่ะ
หายเหนื่อยแล้ว เราจะเดินทางไปช็อคโกแลตฮิลล์กันค่ะ เส้นทางไปเป็นถนนเส้นเล็ก คดเคี้ยว ผ่านหมู่บ้าน มีจุดที่สวยๆสำหรับถ่ายรูปด้วยค่ะ
แวะเที่ยวดูเจ้าทาเซียร์น้อย ที่ศูนย์อนุรักษ์ฟิลิปปินส์ทาร์เซียและสัตว์ป่า (the Philippine Tarsier and Wildlife Sanctuary) ในโคเรลล่า (Corella) ระหว่างทางที่ไปค่ะ
ทาเซียร์เป็นสัตว์ที่หากินกลางคืนค่ะ กลางวันนางก็จะหลับอยู่บนต้นไม้ ตัวเล็กแค่ 6 นิ้วเอง แต่มีดวงตาที่โตมากค่ะ เวลาที่ไปดูนะคะ ถ่ายรูปได้ค่ะแต่ห้ามให้แฟลชนะคะ เป็นจะเป็นอันตรายต่อดวงตาของทาร์เซียค่ะ ตอนแรกที่ไปนึกว่าไม่เจอซะแล้วเพราะจินตนาการไว้ค่ะว่า ทาร์เซียตัวเล็กขนาดนี้ ป่าตั้งกว้างจะเจอได้ยังไง แต่ผิดคาดค่ะ ที่นี่มีเจ้าหน้าที่บริการนักท่องเที่ยวค่ะ คอยชี้จุดให้เราดูว่าเจ้าทาเซียร์อยู่ตรงไหน คอยเตือนนักท่องเที่ยวเวลาจะถ่ายรูปค่ะ
นี่ไงๆ อยู่ตรงนี้ค่ะ
หลังจากที่ชื่นชมความน่ารักของทาร์เซียแล้ว ถึงเวลาไปช็อคโกแลตฮิลล์ กันค่ะ ชื่อฟังดูน่ากิน แต่มีเรื่องเล่าต่อๆกันมาค่ะว่า เนินเขานี้คือน้ำตาของยักษ์ที่ร้องไห้เพื่อคนรักที่เป็นมนุษย์ซึ่งตายจากไป แต่ว่าเรื่องจริงสำหรับหินปูนรูปโดม จำนวนกว่า 1268 ลูกนี้มากจากธรรมชาติล้วนๆ เลยค่ะ เป็นการยกตัวของพื้นมหาสมุทร หรือ อาจจะเป็นแนวปะการังที่อยู่ใต้ทะเลซึ่งทับถมกันจนก่อให้เกิดรูปร่างดังที่เห็นค่ะ และถ้าเรามาเที่ยวในช่วงของฤดูร้อน สีของภูเขาจะเห็นเป็นสีน้ำตาลเหมือนช็อกโกแลตเลยค่ะ นี่ล่ะพลังของธรรมชาตินั้นมหัศจรรย์จริงๆ ค่ะ
ไหนๆ มาเที่ยวทั้งทีเช่ามอเตอร์ไซค์ขี่ชมบรรยากาศรอบๆก็ได้นะคะ
อย่าลืมใส่หมวกกันน็อคนะคะ เพื่อความปลอดภัยค่ะ
กลับมาพักผ่อนกันค่ะ บรรยากาศภายในโรงแรม สวยทีเดียว
ตอนเช้าๆ ไปเที่ยวเกาะกันค่ะ
ไปกับลำนี้เลยค่ะ
ไปเช้าเลยยังไม่มีใครเลยค่ะ กระโดดได้เต็มที่ (ให้คนที่ขายของถ่ายให้ค่ะ)
ที่นี่น้ำใสเชียว มีปลาดาวด้วยนะคะ ตัวใหญ่เบ้อเร่อเลยค่ะ
จริงๆ แล้วตัวเท่านี้ค่ะ โอ้โห นี่หน้าเราใหญ่เท่าปลาดาวเลย ถ่ายรูปอย่างเดียวนะคะ ไม่เอากลับไปนะคะ
กลับมานั่งเรือกล่องลำน้ำ แม่น้ำ Loboc กันค่ะ มีต้นไม้ร่มรื่น รับประทานอาหารกันในเรือ มีดนตรีเล่นสดด้วยค่ะ
ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวอีกหลายที่ที่น่าสนใจไม่น้อยที่ โบโฮล ไม่ว่าจะเป็น โบสถ์บาคลายอนที่โลบก และแวะที่ร้านขายของที่ระลึก Aproniana Gift Shop ที่มีทุกสิ่งอย่างที่เป็นของท้องถิ่นตั้งแต่ขนมหวานจนถึงตุ๊กตากำมะหยี่ทาร์เซีย ดูเต่าทะเลตัวยักษ์ กับฝูงโลมาน้อย กิจกรรมเยอะมากเลยเลยค่ะ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมโพสนะคะ ขอบคุณอีกครั้งสำหรับ
