สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาว Steemit
วันนี้วันหยุดลูกชายไม่ได้ไปเรียน เลยติดตามพ่อไปพายเรือหาปลาในคลองหลังบ้านเลย บ้านเราอยู่ในอำเภอศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรีค่ะ บ้านติดน้ำก็ต้องมีอาชีพประมง เลี้ยงกุ้ง เลี้ยงปลาตามพื้นที่และทำเลเอื้ออำนวยค่ะ วันนี้พ่อพาลูกไปเข้าห้องเรียนค่ะ ครูเดินนำนักเรียนเดินตามแบบนี้เลยค่ะ
เดินไปถึงห้องเรียนก็ไปประจำที่ พ่อสอนหมุนล้อเกวียนก่อนเลยค่ะ เค้าเรียกว่าการยกยอ คือยอมันใหญ่มากจะใช้แรงคนยกก็คงยกไม่ไหว ต้องใช้รอกที่ร้อยติดบนเสายอสี่มุมในน้ำให้ติดกับล้อเกวียนให้เชือกค่อยๆรั้งตาข่ายขึ้นให้พ้นจากน้ำมากที่สุด เชือกจะถูกรั้งตึงมาที่ล้อเกวียนทั้งหมดแล้วใช้ไม้ขัดไว้ไม่ให้หมุนตีกลับเพราะเชือกจะคลายออกยอจะจมลงน้ำ
ภาพนี้คือเชือกยอตึงสุดแล้ว เวลายกขึ้นปลาจะกองรวมกันที่ตรงกลางยอ เราจะมัดเชือกไว้ตรงกลางเป็นแบบเงื่อนกระตุก สามารถเปิดรูให้ปลาไหลออกลงได้
แต่ยกยอรอบนี้ปลาไม่เป็นใจเลยค่ะ ไม่ได้ลงจับปลาโชว์เลย แต่พ่อก็พาลูกพายเรือลงไปสัมผัสน้ำนิดนึง พร้อมเช็กตาข่ายโดยรอบว่ามีขาดหรือหลุดบ้างหรือเปล่า สังเกตุที่มือลูกที่ว่ายน้ำไม่เป็นค่ะ เกาะเอวแน่นๆให้อุ่นใจไว้ก่อน
คือบ้านเราใกล้น้ำเราจะไม่สอนให้ลูกกล้วน้ำค่ะ แต่จะสอนให้รู้จักทิศทางน้ำ น้ำไหลไปจากไหน ขึ้นลงทางไหน หันปากยอไปทางไหนปลาถึงจะเข้า น้ำนิ่ง น้ำเชี่ยวแบบไหน คลื่นลมแรงแบบนี้ลงเล่นน้ำไม่ได้ อะไรแบบนั่น คือวันนี้เค้าอาจยังไม่เข้าใจหมดทุกอย่างที่เราถ่ายทอดไปแต่เมื่อเติบใหญ่เชื่อแน่ว่าสิ่งที่เราพยายามบอกสอนให้ไปนี้คงนึกขึ้นมาบ้างแหละน้า
หลังจากนั้นพายเรือเล่นน้ำสักพัก ทิพย์กับลูกก็กลับเข้าดื่มน้ำในบ้าน พอออกไปทีได้ข่าวดีเลยค่ะ ปลาตัวใหญ่ติดยอสองตัวเลยค่ะ คุณครูพ่อพานักเรียนลูกเรียกว่าปลาไนค่ะ สบายละเย็นนี้มีกับข้าวแล้ว
วันนี้ทิพย์ขอลาไปทำกับข้าวมื้อเย็นแสนอร่อยจากการยกยอหลังบ้านเราก่อนนะคะ วันหลังจะมาเล่าให้ฟังถึงห้องเรียนรอบตัวอีกค่ะ
ขอบคุณสำหรับการติดตามค่า
ทิพย์
