ေဝလီေဝဟင္း မနက္ခင္းမွာ
တက်ီးက်ီးနဲ႔ ေက်းငွက္တို႔ရဲ႕
သာသာယာယာ အသံစံုက
ေန႔သစ္တစ္ခုကို အစပိ်ဳ းလို႔
သူရကန္စက္ ေနမင္းႀကီးလဲ
ေလာကတစ္ခြင္ အလင္းေပးဖို႔
အေရွ႕ရပ္မွာ ရဲရဲနီလ်က္
ေပၚလာျပီ။
ရပ္ကြက္ထဲလဲ သမုဒၵရာ
ဝမ္းတစ္ထြာတြက္ သူသူငါငါ
လႈပ္ရွားလို႔လာ အဲ႔ခ်ိန္မွာဘဲ
အိမ္ေရွ႕တံခါး တည့္တည့္တြင္
ႏြားႏို႔ဗ်ိဳ႕ ႏြားႏို႔ဆိုတဲ႔
ဘာဘူႀကီးရဲ႕ အသံအဆံုး
ႏြားႏို႔ယူဖို႔ရာ က်ြန္ေတာ့္ရဲ႕အေတြး
တစ္စလဲ ခဏသာ
ေပ်ာက္ဆံုးခဲ႔ရပီ။
ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ခါမို႔ ျဖဴ စိမ္းေလးနဲ႔
ေက်ာင္းသား/သူလဲ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား
တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး စကာေနာက္ကာ
ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးဆီသို႔ ခရီးႏွင္လ်က္။
တစ္ခ်ိဳ႕မ်ားဆို ေတာက္ေတာက္ေျပာင္ေျပာင္
ဝတ္စားဆင္လ်က္ ေက်ာ့ေက်ာ့ေမာ့ေမာ့
လုပ္ငန္းခြင္သို႔ဆင္းႀကျပီ။
တဝုတ္ဝုတ္နဲ႔ ေခြးေဟာင္သံႀကားလို႔
လွမ္းႀကည့္လိုက္ေတာ့ ပီနံအိတ္ႀကီး
ထမ္းလ်က္လမ္းေလ်ာက္ကာ ဗူးခြံေကာက္တဲ့
သူတစ္ခ်ိဳ႕လဲ လႈပ္ရွားစျပဳ လာၿပီ
ေႀသာ္သဏၭာန္မတူ အလႊာကြဲျပီး
အက်င့္စရိုက္ အဆိုးနဲ႔အေကာင္း
ဒြန္တြဲလ်က္ က်ြန္ေတာ္ရပ္ကြက္ႀကီးပါလား။
By,
November Tun
