Gij zult
"Gij zult niet doden!" Of anders gesteld: "Gij zult laten leven!" Zegt iemand dat nog iets?
"Laat de ander leven!" Stel dat dit tot 'het Goede' behoort. Wat is dan het tegenovergestelde, oftewel, wat is dan 'het Slechte'?
Eigenlijk is het dan even zo eenvoudig als: "Gij zult niet doden!" ("Gij zult laten leven!") 'Het Slechte' is dan "Gij zult doden!" Oftewel: "Gij zult niet laten leven!"
Alles wat in lijn is met "Gij zult niet doden!" ("Gij zult laten leven!) is dat dan tevens 'het Goede'. Omgekeerd geldt dit dan ook voor 'het Slechte', alles wat verbonden is met: "Gij zult doden!" ("Gij zult niet laten leven!") behoort dan daartoe.
Dat maakt dat iedere oorlog van 'het Slechte' is en vrede van 'het Goede'. En iedere verbinding met het ene of het andere is in lijn daarmee. Eigenlijk is het heel eenvoudig. Oorlog is een gevecht in dienst van 'het Slechte', vrede is overgave aan 'het Goede'.
Praktisch beschouwd is oorlog slecht voor alles wat bestaat. Immers, er worden vele levens geofferd en waarvoor? Voedsel verbouwen stopt. Complete gebieden worden met de grond gelijk gemaakt. Massa's mensen zullen elders onderdak gaan zoeken. Vluchten naar regio's waar wellicht opvang is voor enkelen, maar waar voor grote groepen geen of hooguit tijdelijk plaats is.
Oorlog is een aanhoudende vernietiging van vele creaties. En de ellende van oorlog galmt nog door, ook als er uiteindelijk toch vrede komt.
Met "Ja maar, die en die, zus en van zo..." om een oorlog valselijk 'legaal' te maken, daar kan ik niks mee. Oorlog is vernietiging en dood brengen. Dat is van 'het Slechte'. En alles wat oproept en aanstuurt tot het aanwakkeren van een oorlog is puur afkomstig van 'het Slechte'. Wie het ook doet en met welke reden ook.
Jonge mensen dusdanig drillen dat zij in de waan zijn dat ze zonder weerstand of vragen stellen 'moeten' doen wat iemand, die valselijk beweert hun 'superieur' te zijn, hen toeschreeuwd, is van 'het Slechte'.
Zij leren alles behalve zelfverantwoordelijkheid nemen voor hun eigen laten en doen. Ze 'moeten' immers oorlog gaan voeren, als zij daartoe de opdracht krijgen? En dan 'moeten' zij 'de vijand' doden, in opdracht, zoals hen dan is geleerd. Jonge mensen van een jaar of 18 die, met een verheerlijking van oorlog, tegenover elkaar worden gezet. Mensen met soortgelijke dromen, met een geliefde thuis.
Ze zijn gehersenspoeld met het idee dat degene die hen toeschreeuwd dat ze 'de vijand' moeten verslaan verantwoordelijk zou zijn en zij slechts uitvoerden wat hen werd opgedragen. 'Het Slechte' doet dat wat het doet, wat in de aard van het beest zit. Het zal doden, zoals het gedood heeft en zoals het doodt. Zo zal 'het Slechte' anderen daartoe bewegen. Het liefst jonge mensen, omdat zij het meest vormbaar zijn op weg naar een volwassen bestaan.
Met de dood van al die jonge mensen, die zijn voorgelogen, bedrogen en aangezet tot het doden van mede jonge mensen, verdwijnt ook een deel van de toekomst van het aardse bestaan. En dan al die bijkomende schade, want er sterven meer dan enkel de jonge mensen op het slachtveld. Waar oorlog heerst zal de oogst mislukken en lijdt het volk honger.
Mijn enige hoop is de weigering van alle jonge mensen op aarde om nog voor eender welke schreeuwlelijk, die zich inbeeldt superieur te zijn, een oorlog te vechten.
Met de wetenschap dat we allemaal gelijkwaardig zijn en dat ieder van ons uniek is, verdwijnt de vermeende 'superieur' en daarmee ook de stille aanname dat er velen 'inferieur' zouden zijn.
Wellicht daalt het besef ooit nog bij de meerderheid van de mensheid in dat iedere oorlog verschrikkelijk is. En dat de reden dat er her en der nog steeds oorlogen gevoerd worden wellicht zo banaal eenvoudig is als: "Waar twee honden vechten om een been, gaat de derde er mee heen."
Er is een heel klein deel binnen de mensheid die verdient aan iedere oorlog. Zij leven in weelde door anderen in ellende te storten. In hun bestaan van vermeende aanzien gaan zij over lijken van vele mensen. Zo gaat dat al veel te lang op aarde en er is een manier om het te stoppen. Simpelweg weigeren om te onderwerpen aan eender wie dan ook en zeker die schreeuwd dat er een 'vijand' zou zijn die vernietigd moet worden.
Uiteindelijk lijkt er altijd geld te zijn om oorlog te voeren. Of de oorlog van derden te ondersteunen. Maar wie betaalt daarvoor uiteindelijk altijd de rekening? En tegen welke prijs?
Mocht je in de veronderstelling zijn dat dit over 1 bepaalde huidige oorlog gaat dan is mijn betoog mislukt. Of wellicht ten dele. Propaganda en censuur doen hun werk, ook dat hoort bij oorlog. Maar uiteindelijk verdient er iemand aan, linksom, middendoor of rechtsom. En wie dat is of welke mensen dat zijn, dat doet er uiteindelijk weinig toe. In verhouding zullen het slechts enkelen zijn. En die zullen voor de mensheid onzichtbaar blijven. Deze profiteurs, van het psychopatische lijkenpikkers type, zullen zich in mooie dure maatkostuums en mantelpakken ten alle tijde voordoen als waren zij 'het Goede' zelve. Zo doen zij die in wezen 'het Slechte' zijn waarschijnlijk al sinds mensenheugenis. Hun kwade intenties zitten door inteelt waarschijnlijk ook genendiep.
Maar zolang er nog teveel mensen zijn die doen wat hen gezegd wordt, zij die oorlog verkiezen boven vrede, die "Gij zult doden!" prefereren boven "Gij zult niet doden!", zal de vernietiging nog lang doorgaan.
Voor mij is het bizar waar te nemen hoe er gesteld wordt dat 'we' allemaal 'gelijk' zouden zijn, maar er vervolgens een virtuele werkelijkheid lijkt te bestaan waarin zelf ingebeelde 'superieuren' grote groepen mensen hebben laten geloven dat ze 'inferieur' aan hen zouden zijn.
"Gij zult niet doden!", oftewel "Gij zult laten leven!", is eigenlijk heel eenvoudig. In de praktijk lijkt de uitvoer er van evenwel nog wat tegen te vallen.
Liever rollebollen mensen al vechtend over straat, omdat ze ergens 'voor' en de anderen 'tegen' zouden zijn dan dat ze zich verzoenen met elkaar en hun overeenkomsten gaan zien. Dat wat hen verbindt, waar ze op aarde ook leven. Want er zijn voor ieder mens bepaalde noodzakelijkheden om in vrede met elkaar te kunnen leven.
Hoe vaak ik dit al eerder in enige vorm heb uitgedragen is mij onbekend. En wellicht is het juist deze tijd van het jaar, december, waarin ik dubbele gevoelens krijg over hoe het allemaal leuk en gezellig moet zijn.
Ja, vrede op aarde en al wat leeft in welbehagen, daar ga ik, hoe dan ook, voor. Dat staat voor mij los van eender welke religieuze drijfveer dan ook. Want ik sta er nog steeds versteld van hoe menig medemens nog steeds de absurde bewering durft te doen dat hun almachtige wezen voor 'hun' kant in eender welke oorlog zou zijn. Immers als "Gij zult doden!" van 'het Slechte' afkomstig is, wie is dan die vermeende almachtige wezen die zij aan hun zijde menen te hebben...!?
Dat geldt evenzo voor zaken met (persoonlijk) gewin, wat mij betreft, alsof competitie en strijd iets zou zijn van licht en liefde... Het lijkt mij eerder omgekeerd.
Wellicht ben ik een dromer en hoop ik op iets wat er niet in zit in dit bestaan. Maar ik kan ook behoorlijk stijfkoppig volharden in mijn wens dat er vrede op aarde mag zijn en al wat leeft in welbehagen is.
Aangename licht en liefde dagen toegewenst en dat deze nog lang door mogen gaan.
