"กล้วยไม้" เจ้าพืชพันธุ์เอเลี่ยนในสายตาของผม

.....สวัสดีครับพ่อแม่พี่น้องชาว Steemit ทุกท่าน (^_) นี่เป็นโพสต์แรกในนี้ของผมเลย ขอบคุณพี่กุ้งที่แนะนำให้รู้จักกับ Steemit ครับผม ... โดยปกติแล้ว โพสต์แรกเลยเนี่ย ก็คงจะเป็นการแนะนำตัวกันก่อนใช่ใหมครับ งั้นผมก็ต้องบอกชื่อเสียงเรียงนามของผมก่อนเลยก็แล้วกันครับ ผมชื่อ "นิกร กุลัตถ์นาม" ชื่อเล่นตามที่ยายตั้งให้แล้วก็เป็นชื่อที่คนอื่นๆ ใช้เรียกผมเป็นประจำ ก็คือ "ก๊ง" ครับผม ปัจจุบันก็อายุ 40 ปี แล้วครับ ผมเป็นคนอุบลฯ เกิดที่อุบลฯ แต่ไปเจริญเติบโตในหลายจังหวัดมาก จนอายุเกือบจะ 30 ปี ถึงได้กลับมาปักหลักอยู่ที่อุบลฯ (^_) ผมหลงใหลในหลายสิ่งหลายอย่างมากเลย อย่างเช่น เสียงดนตรี ศิลปหัตถกรรม การถ่ายภาพ และก็พืชพันธุ์ต่างๆ อย่าง "กล้วยไม้" ผมชอบมากครับ ผมจึงเอาเรื่องของกล้วยไม้ในความคิดของผม เอามาเล่าสู่เป็นโพสต์แรกก็แล้วกันครับ (^_)

.....ตั้งแต่สมัยผมเป็นเด็กประถม ซึ่งในตอนนั้นผมมาอยู่กับน้าอยู่ที่กรุงเทพฯ ผมเรียนอยู่ที่นั่น ผมไม่ค่อยได้เจอกับพืชพรรณที่โตขึ้นตามธรรมชาตินัก ผมจึงมีความเข้าใจเสมอมาว่า ต้นไม้และพืชพรรณนั้น เกิดจากดินและเจริญเติบโตงอกงามบนพื้นดินเท่านั้น หรือพืชที่เกาะกินต้นไม้อื่นๆ อย่างพวกกาฝาก ผมก็ยังคิดว่า กาฝากก็มาจากดินเช่นกัน เพราะว่าต้องคอยดูดกินสารอาหารจากต้นไม้ใหญ่ๆ ที่เติบโตบนผืนดิน คือถ้าต้นไม้ตาย ต้นกาฝากก็ตายตาม (^_)

.....พอผมเรียนจบประถม ผมก็ย้ายมาอยู่อำเถอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ มาอยู่กับน้าอีกคน ซึ่งที่อยู่ ณ ตอนนั้น ในตอนนี้ขึ้นเป็นอำเภอดอยหล่อไปแล้วครับผม ณ ตอนนั้น ผมเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่นั่น (^_) ผมมีเพื่อนเยอะแยะเลย รวมทั้งเพื่อนที่เป็นชาวเขาชาวดอยด้วย ... ผมเป็นวัยรุ่นที่ชอบเที่ยวแล้วก็ติดเพื่อนเหมือนวัยรุ่นทั่วไปสมัยนั้น บ่อยครั้งนักที่ผมชอบไปนอนที่บ้านเพื่อน (^_) ซึ่งตอนนั้น ผมมีโอกาสได้เห็น "ต้นกล้วยไม้" โดยปกติที่คนทั่วไปนิยมเลี้ยง และพบเห็นกันได้บ่อยๆ ก็คงจะเป็น "หวาย" ก็ที่เราไปซื้อมากราบไหว้บูชาพระนั้นแหล่ะครับ นั่นคือดอกกล้วยไม้ที่เขาเรียกว่า "หวาย" ... ตอนนั้นผมเห็นกล้วยไม้พวกนี้ห้อยระโยงระยางอยู่ในกระถางที่ไม่มีดินอยู่หน้าบ้านเพื่อนๆ ผม บ่อยมาก (^_) ผมสังเกตุเห็นว่ากล้วยไม้ที่อยู่ในกระถางบางต้น มันมีแค่รากเปล่าๆ เลื้อยเกาะไปตามกระถางดินเผาบ้าง กระถางไม้ผุๆ บ้าง ซึ่งมันไม่มีดินอยู่ในกระถางเลย มันไม่ใช่พืชที่เกิดจากดินอย่างที่เคยเข้าใจแล้ว แม้แต่ไม้ตายซากไปแล้ว เจ้าพวกนี้ก็ยังมีชีวิตอยู่ได้... ในตอนนั้นเริ่มรู้สึกสนใจพืชชนิดนี้ขึ้นมา มันไม่ได้เกาะกินเป็นกาฝาก รากที่ใหญ่และหนาเป็นก้อนเป็นปมเหมือนเส้นโลหิตที่ปูดโปน มันคือ "เอเลี่ยน" ในสายตาของผมชัดๆ เลย (^_) ตอนนั้นก็เลยขอแบ่งเพื่อนๆ เอามาปลูกที่บ้าน แต่ด้วยความเป็นวัยรุ่น ทั้งใจร้อนและไม่มีความรู้เกี่ยวกับพืชชนิดนี้เลย กล้วยไม้ที่ขอแบ่งเพื่อนมาปลูกในช่วงแรกๆ จึงแห้งตายไปหมดเลยครับ แต่ด้วยความที่อยากได้มาปลูกมาก ก็เลยเที่ยวไปถามคนที่เขามีเลี้ยงไว้ ว่าทำยังไงถึงจะแบ่งเอาไปปลูกได้โดยไม่ให้มันตาย ท้ายที่สุด ก็ได้ความรู้แค่ งูๆ ปลาๆ พอทำให้ที่บ้านได้มีกระถางกล้วยไม้ห้อยระโยงระยางเหมือนบ้านเพื่อนคนอื่นๆ เช่นกัน แต่ว่ามีแค่ปลูกครับ แต่ไม่มีดอกออกให้ดูเหมือนที่บ้านคนอื่นเขามีกัน ตลอด 6 ปี ที่อยู่เชียงใหม่ กล้วยไม้ที่ปลูกเอง ไม่มีดอกออกให้เห็นสักครั้งเลยครับ (^_) พอกลับมาเรียนต่ออยู่ที่อุบลฯ ก็ยังไปหาซื้อกล้วยไม้มาเลี้ยงอีกครับ แต่ก็ได้เห็นดอก เฉพาะตอนไปซื้อมาแค่นั้นแหล่ะครับ พอเลี้ยงเองนี่ ไม่เคยได้เห็นดอกเลยครับ

.....แต่พอผมเรียนจบ ผมก็กลับเข้ามาหางานทำในเมืองหลวง กลับมาอยู่ในกรุงเทพฯ อีกครั้งหนึ่ง ... ช่วงเวลาที่อยู่ในวัยเริ่มทำงานนั้น ผมไม่เคยได้หากล้วยไม้มาเลี้ยงอีกเลย เพราะว่า ย้ายที่อยู่บ่อยมาก ประกอบว่า ไม่มีความรู้ที่พอจะเลี้ยงเขาให้เจริญเติบโตงอกงามได้ ... ผมไปทำงานอยู่กรุงเทพฯ ตั้งหลายปี จนสุดท้ายก็ติดสินใจกลับมาอยู่ที่อุบลฯ เหมือนเดิม ช่วงนั้นติดเหล้าหนักมาก จนทำงานเป็นพนักงานบริษัทหรือในสถานที่ราชการกับเขาไม่ได้เลย (^_) พอผมกลับอยู่ที่อุบลฯ ก็มาทำงานเล่นดนตรีตามผับตามร้านอาหาร ก็มีโอกาสได้รู้จักกับอาจารย์แห่งวงการกล้วยไม้เลยก็ว่าได้ ซึ่งไม่ได้รู้จักกันในร้านอาหารหรือร้านเหล้านะครับ ได้รู้จักเพราะว่า ห้องซ้อมดนตรีที่เพื่อนไปเปิดอยู่นั้น เปิดอยู่หน้าบ้านท่านพอดี ซึ่งท่านก็เป็นผู้ที่มีชื่อในวงการกล้วยไม้เป็นอย่างมาก กล้วยไม้สายพันธุ์ "กะเรกะร่อนแดง ชื่นสงวน" ก็ถูกจดทะเบียนโดยใช้นามสกุลของท่านนี่แหล่ะครับ ... จากจุดนั้นมา ผมมีโอกาสได้กลับมาเจอกับพืชพรรณที่เคยหลงไหลอีกครั้งหนึ่ง แต่คราวนี้ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ผมเริ่มมีความรู้เกี่ยวกับ "กล้วยไม้" บ้างแล้ว ก็ได้ทั้งความรู้จากท่านอาจารย์แห่งวงการกล้วยไม้ พร้อมทั้งได้รับการอนุญาติให้ถ่ายรูปกล้วยไม้ต่างๆ ที่ท่านมี ได้อย่างเต็มที่เลยครับ ก็เลยรู้จักเจ้าพืชเอเลี่ยนพวกนี้มากขึ้นไปอีก

.....จากที่เคยเรียกพืชชนิดนี้ว่า "กล้วยไม้" เฉยๆ ก็กลายมาเป็นว่า เริ่มจะเรียกชื่อเฉพาะของเขาได้บ้างแล้ว แถมยังมาเจอสายพันธุ์แปลกประหลาดที่มีมากอยู่ในบ้านของท่านอีก ผมก็เลยเริ่มกลับมาหลงไหลและศึกษาความรู้ในเรื่องกล้วยไม้อีกครั้งหนึ่ง แต่คราวนี้ ไม่ได้ปลูกเองในบ้านครับ เพราะสภาพแวดล้อมในบ้าน ไม่เอื้ออำนวยให้เลี้ยง ... พอมีความรู้ความเข้าใจในเรื่องกล้วยไม้ ก็เริ่มจะรู้ซึ้งถึงการรักกล้วยไม้ขึ้นมาอย่างจริงจัง จนไม่กล้าเลี้ยงเอง เพราะกลัวเขาแห้งตายอีก ... แต่การกลับมาหลงใหลและชื่นชมกับพืช "เอเลี่ยน" ก็อย่างที่ว่าไว้ครับ ในครั่งนี้ ไม่ได้ปลูกและเลี้ยงเอง ชื่นชมแต่ของคนอื่นอย่างเดียวเลย (^_) ต้องยอมรับครับว่า ตัวเราเองไม่มีความสามารถและมีเวลาดูแลเอาใจใส่เขา เพื่อที่จะให้เขาเจริญงอกงามได้อย่างเต็มที่ได้ครับ แต่แค่ได้มีโอกาสถ่ายภาพเก็บไว้ดูชมนี่ ก็ถือว่ามีความสุขอย่างที่สุดแล้วครับ

.....เดี๋ยวนี้นอกจากจะเข้าใจถึงการดำรงค์ชีวิตของพืชชนิดนี้แล้วว่า จริงๆ เขาก็มาจากผืนดินเหมือนกัน ต้องการอาหาร น้ำและอากาศ เหมือนกับพืชชนิดอื่นๆ โดยทั่วไปเช่นกัน (แต่เขาก็ยังเป็นเอเลี่ยนในสายตาผมอยู่ดี อย่างเช่น เอื้องไร้ใบ ที่มีแต่รากกับดอก แต่ไม่มีใบ จะมีก็แต่ใบเลี้ยงในตอนเกิดแล้วก็ไม่มีอีกเลย) และก็ยังเข้าใจว่าในภูมิประเทศและสภาพภูมิอากาศของในแต่ละพื้นที่นั้น ทำให้กล้วยไม้มีลักษณะและสีสันแตกต่างกันออกไปอีกด้วย (^_) ซึ่งในประเทศไทยของเรานั้น มีกล้วยไม้ที่ถูกเรียกแยกย่อยลงไปเยอะมากเลย ซึ่งโดยมากเขาจะถูกเรียกชื่อต้นของสายพันธุ์แล้วตามด้วยถิ่นกำเนิดด้วย

.....สำหรับโพสต์แรกนี้ คงต้องฝากไว้เท่านี้ก่อนครับ เดี๋ยวถ้าผมเจอรูปเก่าๆ ของกล้วยไม้ที่เคยถ่ายเก็บไว้ ผมจะเอาเล่าสู่กันให้ทราบอีกครั้งนะครับ เกี่ยวความแตกต่างที่ทำให้กล้วยไม้แต่ละดอกมีชื่อเรียกแยกย่อยที่แตกต่างกันออกไปนะครับ อย่างภาพด้านบน เป็นกะเรกะร่อนเหมือนกัน แต่ว่า ในแต่ละต้นและแต่ละดอกมีลักษณะความแตกต่างและถิ่นกำเนิดที่ต่างกัน จนทำให้มีชื่อเรียกย่อยแตกต่างกันออกไปนะครับ สวัสดีครับผม (^_)