အပိုင္း(၁) ဖတ္ရန္ 
ဒီလိုနဲ႔ ေဆာင္းခိုဖို႔ ေတာင္အရပ္ဆီ ငွက္ေတြပ်ံသန္းၾကတဲ့အခါ အဲဒီငွက္က်ားျဖဴ ပါမသြားခဲ့ေတာ့ဘူး။ ဦးေလးႀကီးကလည္း အဲဒီငွက္ကို ကိုယ့္သမီးတစ္ေယာက္လို ေကၽြးေမြးျပဳစုထားလိုက္ၿပီး အိမ္ေခါင္မိုးမွာ အသိုက္တစ္ခု ေဆာက္ေပးထားလိုက္တယ္။ ရာသီဥတုေအးရင္ အိမ္ထဲေခၚထား၊ ပူေႏြးရင္ အိမ္ျပင္ထုတ္ထားနဲ႔ အဲဒီဦးေလးႀကီးနဲ႔ ငွက္က်ားျဖဴဟာ စားအတူ သြားအတူနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၈ႏွစ္နီးပါး အတူေနခဲ့ၾကတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္မွာ ဦးေလးႀကီးဟာ ခါတိုင္းလိုပဲ ငွက္က်ားျဖဴကို အစာေကၽြးဖို႔ ေခါင္မိုးေပၚတက္ေတာ့ အျခားငွက္က်ားျဖဴအဖိုတစ္ေကာင္ဟာ အေတာင္က်ဳိးတဲ့ငွက္က်ားမနား ႐ွိေနတာကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ အဲဒီငွက္ဖိုကို ငွက္မကလည္း ထိုးဆိတ္ေမာင္းထုတ္တာမ်ဳိး မ႐ွိခဲ့ဘူး။ ႏွစ္ေကာင္သား ကလူက်ီစယ္ေနတာကို ေတြ႔ေတာ့ ဒါ ငွက္မေလးရည္းစားထားၿပီဆိုတာကို ဦးေလးႀကီးကသိလိုက္တယ္။
ငွက္က်ားျဖဴ အဖိုနဲ႔အမဟာ အတူတကြ မခဲြမခြာေနၾကတယ္။ ငွက္ဖိုဟာ မၾကာခဏ အစာေတြခ်ီပ်ံလာၿပီး ငွက္မကိုေကၽြးတယ္။ အဲဒီမွာ သူတို႔ ဥဥၾကတယ္။ ဥကေနတဆင့္ ငွက္ကေလးေတြ ေပါက္လာၾကတယ္။ ငွက္ကေလးေတြေပါက္လာေတာ့ ငွက္ဖိုဟာ ခါတိုင္းထက္ အစာေတြခ်ီျပန္လာတတ္တယ္။
ဆက္ရန္...