Tipik örneği bulutları bir şeylere benzetmek olabilir.. Açıkçası ben çocukken arada akan çatının yarattığı lekeleri izlemek ve onlara anlam yüklemek sadece hoş bir oyundu. Sonra "pareidolia" diye bir psikolojik rahatsızlık duydum, nesnelerde yüz görme eğilimiymiş. Portre çizmeyi seven biri olarak (yoksa bu yüzden mi seviyorum?) pek de sakıncalı bulmadım bu eğilimimi:)
Yazın aldığımız bir seminerde de bize anlatılan ve benim gördüğüm arasında ufak bir fark vardı, ben sadece can sıkıntısına yordum:)
Sınav olsa başarı durumum ortada
![Screenshot_2017-10-09-22-10-46-1.png]
(
Arkadaşım kahve içtiğim sırada bir fotoğrafımı çekmişti. Gözüm yüzümden önce elime ilişti:)
ve bu da Sultanahmet'te bir kahve molasından...
son olarak da okul duvarından bir şeyler
Zaman ayırdığınız için teşekkürler...