''လူ ့တန္ဖုိး''
ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ဟာ
အထည္ခ် ဳပ္ စက္ရုံက အလုပ္သမားမေလးနဲ ့... ခ်စ္ႀကိဳက္တယ္
အဲ့ဒိမိန္းကေလးဟာ
သူ ့တုိ ့ ႏွစ္ေယာက္ႀကားက အလုပ္အကုိင္ျခားနားမႈေပၚမွာ သိမ္ငယ္ေနရွာတယ္...
''ကုိ ့မိဘေတြသေဘာတူပါ့မလား''
''ဘာျဖစ္လုိ ့လဲခ်စ္ရယ္''
''ဂုဏ္ကြာတယ္ေလ''
ခ်စ္သူကုိ ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိးေလးဖက္ျပီး စကားေျပာဖုိ ့ျပင္လုိက္တယ္
''နားေထာင္ေနာ္... ဒီစကားဟာ ႏွစ္သိမ့္တဲ့စကားမဟုတ္ဘူး... ကုိယ္သိထားတဲ့အမွန္တရား...
ဂုဏ္ဆုိတာ သီလ သမာဓိ ပညာကုိ ေခၚတာ... မလုပ္သင့္တာကုိမလုပ္ တာ ... လုပ္သင့္တာကုိလုပ္တာ သီလပဲ... အဲ့ဒိဂုဏ္နဲ ့ပါတ္သတ္ျပီး.. ကေလးကုိ ကုိယ္ေက်နပ္တယ္...
ေနာက္တစ္ခုသမာဓိေပါ့...
တည္ႀကည္မႈေလးေပါ့... ကုိယ္သိပ္ ေလာဘမႀကီးဘူး... ကေလးရဲ့လက္ရွိ စိတ္အေနအထားေလးကုိ သေဘာက်တယ္... ပညာဆုိတာ အတန္းပညာကုိမဆုိလုိဘူး...
ဒုစရုိက္ကုိမလုပ္သင့္မွန္းသိတာ...
သုစရုိက္ကုိ လုပ္သင့္မွန္းသိတာ ပညာပဲ... ''
''ကုိယ္ က သူမ်ားကုိတရားလာေဟာ ေနတာပဲ...''
''တရား ဆုိတာ အမွန္ပဲေလ...
တရားေဟာတယ္ဆုိတာ အမွန္ေျပာ ျခင္းပဲ... ကုိယ္အမွန္ေတြေျပာေနတာ''
ခ်စ္သူ ့မ်က္ႏွာေပၚကႀကည္ႏူးရိပ္ေလး ကုိမရမက ခူးလုိက္မိတယ္...
''ကုိယ္သိပ္တန္ဖုိးထားတဲ့ ရုိးဂုဏ္ဆုိ တာေလး ကေလးမွာရွိတယ္''
လူဆုိတာေတာ့လည္း ကုိယ့္ေကာင္း ေႀကာင္းေျပာတဲ့အခါ မာန္နည္းသူတုိ ့. ထုံးစံအတုိင္း ရွက္ရြံ ့ႀကည္ႏူးေနရွာ ရဲ့...
''လူတစ္ေယာက္ဟာ ကုိယ့္အလုပ္ကုိ သိပ္တာဝန္ေက်တဲ့အခါ အစားထုိးမရ ေအာင္တန္ဖုိးရွိသြားတယ္...
ညေစာင့္ ဟာ ညေစာင့္အလုပ္ေပၚ တာဝန္ ေက်တဲ့အခါ... လုံျခံဳစြာ ယုံႀကည္စြာ ေအးခ်မ္းစြာ အိပ္စက္ခြင့္ရတယ္...
Driverဟာ driverအလုပ္ေပၚ တာဝန္ေက်တဲ့အခါ ခရီးသည္ေတြ ေဘးကင္းရတယ္... လူတုိင္းမွာ ကုိယ့္အလုပ္အတုိင္း တန္ဖုိးကုိယ္စီ ရွိႀကတယ္... တတ္ေျမာက္ရန္ခတ္ခဲ မႈ... လုိအပ္ခ်က္ျမင့္မားမႈေပၚမူတည္ ျပီး လုပ္အားခ ကြာခ်င္ကြာမယ္ ...
သမၼတကေန ေအာက္ေျခလုပ္သား အထိ ရုိးသားႀကမယ္ဆုိရင္ လူ ့တန္ ဖုိးအတူတူပဲ''
''ရွင္''
''ရွပ္သြားလား ကုိယ္ေျပာခ်င္တာက မရုိးသားတဲ့သမၼတဟာ ရုိးသားတဲ့
ေအာက္ေျခဝန္ထမ္းေလာက္ အဆင့္အတန္းမရွိဘူး ဂုဏ္မရွိဘူး..
ကုိယ္က အဲ့ဒါကုိဆုိလုိတာ''
က်ေနာ့္ရဲ့ဇာတ္လမ္းေလးဟာ စိတ္ကူးယဥ္သိပ္ဆန္သြားလား...
က်ေနာ္ေတာ့ဒီလုိမထင္ဘူး..
အမွန္ေျပာျခင္းကုိ ႀကြားတယ္လုိ ့...
ထင္လုိကထင္ပါ...
က်ေနာ္ ဆုိက္ကားစီးျဖစ္တဲ့အခါ..
ဆုိက္ကားဆရာကုိပုိက္ဆံေပးရင္
ရုိရုိေသေသေပးျဖစ္တယ္...
ေက်းဇူးပဲေနာ္လုိ ့ေျပာျဖစ္ေအာင္ ေျပာတယ္... ကာယလုပ္သားျဖစ္လုိ ့. သူသိပ္ပင္ပန္းေနမယ္...
က်ေနာ့္ရဲ့အပန္းမႀကီးတဲ့စကားတစ္ ခြန္းအတြက္ သူ ့ပင္ပန္းမႈ သက္သာသြားမယ္ဆုိရင္...
သူ ့ရဲ့လုပ္အားကုိ ႏွလုံးသားနဲ ့ပါ...
အသိအမွတ္ျပဳ လုိက္မယ္ဆုိရင္...
ေနာက္ခရီးသည္ကုိ သူ ့ဘက္က ျပန္ေဖာ္ေရြသြားမယ္...
သူ ့လုပ္အားကုိ ဂါရဝျပဳတယ္...
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ နိဝါတတရားနဲ ့...
ႏွိမ့္ခ်လုိက္တယ္....
က်ေနာ္နဲ ့သူ ႏွစ္ေယာက္စာ
လူ ့ပတ္ဝန္းက်င္ေလးဟာ စုိေျပသြားတယ္....
က်ေနာ္ေတြးဖူးတယ္
ကမာၻေပၚကေန လကုိေမာ့ႀကည့္ရ သလုိ လေပၚကေနလည္း ကမာၻကုိ ေမာ့ႀကည့္ရတာပဲ...
အျပန္အလွန္ေလးစားမႈေပးတယ္
လုိ ့ျမင္ပစ္လုိက္တယ္...
စႀကၤဝဠာမွာ အထက္ေအာက္သေဘာတရားမရွိ ဘူးေလ....
အေပါက္ေစာင့္ကုိလက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ တဲ့ အေမရိကန္သမၼတေဟာင္း အုိဘာမားရဲ့အျပဳအမူေလးကုိ
သိပ္ခ်စ္တယ္....
လက္တြန္းလွည္း အကင္သည္ဆီက အကင္ဝယ္စားေတာ့...
က်ေနာ့္အက်င့္အတုိင္း ေက်းဇူးပဲလုိ ့.
ေျပာလုိက္မိတယ္...
ခ်စ္သူကေမးတယ္...
ဘာလုိ ့အဲ့လုိေျပာတာလဲတဲ့...
သိခ်င္လုိ ့ေမးတဲ့ပုံစံပါ...
ေက်းဇူးပဲဆုိတဲ့စကားဟာ...
က်ေနာ့္ႏႈတ္ခမ္းအတြက္ သိပ္အပန္း မႀကီးပါဘူး... ဒါေပမယ့္ ေစ်းသည္ရဲ့ ႏွလုံးသားအတြက္ ခြန္အားျဖစ္လုိ ျဖစ္ျငားေပါ့....
က်ေနာ္က ပုိက္ဆံေပးတယ္
သူက ကုန္ပစၥည္းေပးတယ္...
ဖလွယ္တဲ့သေဘာပါပဲ...
မ်ွတပါတယ္...
ဒါေပမယ့္ တုိင္းရင္းသားစကားပုံ ေလးရွိတယ္ဗ်... သူ ့ေက်းဇူးကုိ မွတ္ထားပါ ကုိယ့္ေက်းဇူးကုိ ေမ့ပစ္ပါ တဲ့...
က်ေနာ္လုိခ်င္တဲ့ အကင္ကုိေပးလုိ ့..
သူ ့ကုိေက်းဇူးတင္တာပါ...
သူလုိခ်င္တဲ့ပုိက္ဆံေပးတဲ့က်ေနာ့္ကုိ ေက်းဇူးတင္ခ်င္လည္းတင္ပါ... မတင္ခ်င္လည္းေနပါ...
ဒါက်ေနာ္ေမ့ထားရမယ့္ကိစၥပဲ...
အျမဲေျပာျဖစ္တယ္လုိ ့မဆုိလုိပါဘူး
ေျပာျဖစ္ဖုိ ့ေတာ့သတိရတုိင္း
ႀကိဳးစားမိတယ္...
ဒီpostေရးတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က...
လူလူခ်င္း ေလးစားတန္ဖုိးထားတတ္
ဖုိ ့အသိအမွတ္ျပဳတတ္ဖုိ ့....
ခ်စ္စဖြယ္လူ ့ပါတ္ဝန္းက်င္ေလး
ျဖစ္ေစဖုိ ့ရည္ရြယ္ပါတယ္
