🌺🌺🌺 สวัสดีพี่ๆ และ เพื่อนๆ ที่น่ารักทุกคนค่ะ เช้าวันแรกของการกลับมาบ้าน ก็ประเดิมยามเช้าด้วยการตื่นเวลา 6 โมงเช้า เหมือนเช่นที่เราอยู่ในหอพัก แต่รอบนี้เราตื่นและลุกขึ้นมาเอง โดยได้ยินเสียงไก่ขันจริงๆ ที่ไม่ใช่เสียงนาฬิกาไก่ขัน แต่ก็ยังถือว่าสายอยู่ดี เพราะ บ้านเราเค้าตื่นกันหมดแล้ว แต่ยกเว้นน้องชายตัวแสบ ซึ่งเป็นข้อยกเว้นของบ้าน เราถามน้องสาวเรา และ แม่ของเราว่า ตื่นกันกี่โมงกันแน่ ได้คำตอบแต่มันก็ถือว่าปกตินะ คือ ตี 5 แต่ก่อนตอนเราอยู่บ้านเราก็จะตื่นประมาณนี้ เพียงแต่พึ่งมาติดนิสัย เอาตอนเรียนมหาวิทยาลัยนี้แระ อิอิ แต่ตอนเราเรียนปกติจะนอนดึก กว่าที่เรานอนที่บ้านเราเยอะ เพราะ สังคมแถวบ้านคือ ประมาณ 2-3 ทุ่ม จะปิดไฟนอนจะเกือบแล้ว จะมีไม่กี่หลังที่ยังดูละครรอบดึก แต่นั้นเฉพาะบ้านที่มีเด็กวัยรุ่น แต่อย่างดึกที่สุด ก็ไม่เกิน 4 ทุ่มครึ่ง ซึ่งต่างจากสังคมในเมืองที่ไฟยังสว่างอยู่แม้จะเลย 5 ทุ่มไปแล้ว นั้นเอง
🌺🌺🌺 เราตื่นเวลานี้เวลานี้จึงถือว่า บ้านกินบ้านกินเมือง อิอิ เพราะ แม่กับน้องสาวเราหุงหาอาหาร เสร็จกันหมดเรียบร้อยแล้ว เอาไว้แก้ตัวใหม่รอบหน้าพรุ่งนี้ ถ้าตื่นนะ 555 หลังจากเราทานข้าวเช้า พร้อมหน้าพร้อมตากันหมด พ่อแม่ เรา น้องสาว น้องชาย เราก็ชวนน้องสาวเรา ไปสำรวจหมู่บ้าน โดยปั่นจักรยานไป แต่นางบอกขี้คร้าน และ มีเรียนออนไลน์ด้วย ไม่เป็นไรเราปั่นจักรยาน ไปคนเดียวก็ได้ ยังไงเราก็เกิดและโต ในหมู่บ้านนี้อยู่แล้ว จะไปกลัวอะไรเป็นไหม แต่ไม่ได้มานานก็แอบหวั่นๆ เหมือนกัน อิอิ ว่าแล้วการสำรวจหมู่บ้าน วันที่หนึ่งก็เริ่มต้นขึ้นวันนี้วันแรก เป้าหมายเราไม่ใช่อะไร คือ สำรวจเพื่อหาดอกไม้นั้นเองค่ะ
🌺🌺🌺 เราเจอจุดหมายแรกของเรา ในวันนี้โดยใช้เวลาไม่นานมากนัก โดยการปั่นจักรยาน ออกไปสำรวจตามบ้าน โดยบ้านรอบบ้านเราจะเป็นบ้านญาติๆ เราเอง คือ จะปลูกใกล้กันแต่อยู่คนละเขตรั้วนั้นเอง น่าจะเชื้อเดียวกับบ้านเราหมด คือ ไม่ชอบปลูกดอกไม้กันเลย 555 จะมีแค่ต้นผลไม้ และ พวกผักสวนครัวตามรั้ว และ พื้นที่อื่นๆ ภายในบ้าน ดอกไม้สักต้นแทบจะไม่มี จะมัแต่ดอกกุหลาบที่บ้านน้า แต่ก็เหี่ยวเฉาไปแล้ว และ ก็ต้นเทียนซ้อน เหมือนบ้านเราที่เราพึ่งถ่ายเอาลงไป แต่ต้นก็โทรมพอสมควร ใบเป็นโรคเหมือนบ้านเรา เราจึงขอข้ามไป ทีนี้เราปั่นจักรยานไปอีก 3 หลัง เราก็เจอจุดหมายแรกของเรา ตามบ้านนอกส่วนใหญ่ ถ้ามีกำแพงรั้วจะไม่ค่อยล็อครั้วกัน เพราะแถวนี้จะไม่มีโจรค่ะ และ เจ้าของบ้านไม่อยู่เราเลยถือโอกาศ เปิดประตูเปิดเข้าไปถ่ายภาพ ก็ตามที่เราบอกอ่ะคะ ว่าเราเกิดและโตที่นี่ตั้งแต่เด็ก เราจึงกล้าเข้าไปแบบไม่ต้องขออนุญาต เพราะเจ้าของบ้านที่นี่ก็เป็นคนในหมู่บ้านที่เรารู้จักมาตั้งแต่เด็ก วันนี้ก็เลยได้ภาพดอกทานตะวันมาฝากพี่ๆ และ เพื่อนๆ โชคดีที่เรายังพอมาทัน ไม่งั้นมาช้ากว่าคงจะเหี่ยวไปเสียก่อน สำหรับเนื้อหาของเราในวันนี้ก็คงมีประมาณนี้ บ๊ายบาย
❤️ขอบคุณค่ะ❤️