🌺🌺🌺 สวัสดีพี่ๆ และ เพื่อนๆ ที่น่ารักทุกคนค่ะ วันนี้ดอกไม้และชีวิต ดำเนินมาถึงบทที่ 42 แล้ว และวันนี้เป็นวันหยุดที่เราไม่ได้มีเรียนออนไลน์ เป็นอีกวันที่แทบจะเคว้งคว้างในชีวิต แต่ถึงกระนั้นในเช้านี้ เรากับเพื่อนที่ใจจริงอยากจะตั้งนาฬิกาปลุก สัก 8 โมงเช้า แต่พอเอาเข้าจริงขอเช้ากว่านี้อีกนิด จะได้ไม่น่าเกียจ เดียวจะหาว่าเป็นผู้หญิงนอนตื่นสาย ขอตั้งนาฬิกาปลุกสัก 7 โมงเช้าค่ะ แต่เมื่อเช้านี้เราไม่ได้ตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกนะค่ะ แต่เราสะดุ้งตื่นมาก่อนตั้งแต่ 6.20 น. และ ดันสะดุ้งตื่นแค่คนเดียวซะด้วยสิ อิอิ ทั้งที่วันนี้ไม่มีเรียนออนไลน์แล้วแท้ๆ เชียว แต่ก็นะพิมเหมือนตัวเอง เป็นคนขยันยังไงไม่รู้ ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้ตื่นเช้าสักหน่อยค่ะ
🌺🌺🌺 ช่วงวันหยุดแบบนี้ คือ เราก็ไม่รู้จะเขียนอะไรดี และ เราก็ไม่ได้มีแผนที่จะออกไปไหน เพราะ ตั้งใจจะปั่นรายงาน ที่อาจารย์สั่งให้เสร็จก่อน ถ้าเราทำเสร็จไปบางส่วน พรุ่งนี้จะได้ไม่หนัก จนเกินไปแล้วถ้าพรุ่งนี้รายงานเสร็จไว เราก็อาจจะมีแผนออกไปข้างนอก บ้างก็ได้ค่ะ เราเขียนมายาวนี้คือ เราแทบไม่ได้มีอะไรอยู่ในหัวเลยนะวันนี้ เพียวแค่พิมให้ผ่านๆ ไป คิดแล้วเราต้องขอโทษพี่ๆ และ เพื่อนๆ ที่เขียนแบบไร้แก่นสาร แทบจะทุกวันเรารู้ตัวและยอมรับค่ะ บางวันเราก็ไร้จินตนาการ นึกอะไรไม่ออกจริงๆ ยิ่งถ้าเราอยู่แต่ใรหอในวันหยุด เสาร์อาทิตย์ แบบนี้ ยิ่งคิดอะไรไม่ออกเลย
🌺🌺🌺 เอาเป็นว่าเรามาคุยถึง ดอกไม้ภาพประกอบในวันนี้ดีกว่า ว่าเราได้มายังไง มันก็ละแวกเดียวกับที่เราไปซื้อ อาหารกลางวันทาน เมื่อ 2 วัน นั้นแระค่ะ วันนั้นเราก็ได้หลายภาพเหมือนกัน เพียงแต่แอบอุบเอาไว้ แล้วทยอยเอามาลงเรื่อยๆ เอาไว้พรุ่งนี้เราจะพยายามหาเรื่องมาเขียนแก้ตัวใหม่นะค่ะ สำหรับเนื้อหาอันนี้ของเราคงมีประมาณนี้ค่ะ บ๊ายบาย
❤️ขอบคุณค่ะ❤️